Schuurfeest OTC

Standaard

schuurfeest

10 juli 2007

Met een lichte hoofdpijn, een warrig hoofd en een bleeehh gevoel in mijn maag zit ik nu achter mijn pc’tje (het is nu zondagochtend 11.30 uur).
Gisteravond was het namelijk weer zover, het jaarlijkse schuurfeest OTC. De laatste jaren wordt dit feest niet meer in een schuur gehouden, maar in een tent. Die naar mijn gevoel steeds groter wordt.

Zolang ik me kan heugen zijn er schuurfeesten op Flakkee. Veel mensen die niet van Flakkee komen, denken bij schuurfeesten aan boeren die stom staan te zuipen. Dat zuipen klopt wel, maar verder is het gewoon lekker feesten.
“Vroeger” toen ik nog een jong meisje was ging ik ieder schuurfeest af op Flakkee, een stuk of vier waren het er. We gingen met grote groepen op de fiets, lopend of met een taxi richting party! En vooral in je oude kloffie, want op het einde van het feest leek het alsof je een sloot had uitgebaggerd i.p.v. gefeest. En stinken naar modder, bier en weet ik veel.
En nee dit kwam niet omdat ik in een varkensstal verstoppertje aan het spelen was geweest. Dit kwam enkel en alleen door het bier gooien. Je kon toen nog voor tien gulden een kaartje kopen en dan mocht je onbeperkt drinken of liever gezegd onbeperkt bier gooien. Hele bladen met bier vlogen er door de lucht en hooo wat had ik hier een hekel aan. Niet omdat ik bang was dat mijn haar nat werd (alhoewel), nee ik heb het zelfs meegemaakt dat mijn contactlens uit mijn oog gegooid werd. Gelukkig kon ik die lens nog net op tijd vangen, maar echt lekker is het niet om een hele avond met een bierlens in je oog rond te lopen. Mijn Nichie had een keer het lef om van een meter afstand een vol bekertje in mijn gezicht leeg te gooien. Maar toen ze dit deed en naar me keek, had ze toch wel in de gaten dat ik hier kleine moordneigingen van kreeg en maakte dan ook dat ze snel weg kwam. Dit was maar goed ook, ik ben geen agressief type, maar dat bier gooien haalt het slechtste in mij naar boven.
En niet alleen bij mij, ieder feest was het raak, knokpartijen niet normaal. En meestal was het dan dorp tegen dorp (ik zie nog vriendinnetje op de rug van een gozer springen, toen haar vriendje in elkaar getimmerd werd). Dit deed mij ook een aantal jaren geleden besluiten dat ik de schuurfeesten was ontgroeid en ik ben dan ook jaren niet meer geweest.

biergooien-300x200

Schuurfeesten is natuurlijk niet alleen bier gooien, nee het is ook vooral socializen, je komt daar mensen tegen die je jaren niet gezien hebt en in mijn geval; collega’s, heel veel collega’s.
Schuurfeesten is ook drinken, je moet echt niet nuchter op een schuurfeest gaan staan. Vroeger kon je alleen bier en witte wijn krijgen, de laatste jaren is dat assortiment tot mijn vreugde uitgebreid met breezers en gisteravond kwam ik tot de ontdekking dat er nu zelfs voor rosé was gezorgd. Zo was ik twee jaar geleden op een schuurfeest en daar hadden ze alleen bier en witte wijn, drankjes die ik geen van beiden lust. Op aanraden van Nichie maakte ik een mixje van witte wijn en sinas, ik geef het toe, smaakte best lekker. Maar crisis ik heb nog nooit zo’n koppijn de volgende dag gehad.

Al die drank maakt het ook levensgevaarlijk. Hoe vaak zijn wij niet naar huis gefietst door de polders zonder licht of zicht. De sloot heb ik een paar keer van dichtbij mogen aanschouwen. Nee dit kwam niet omdat ik zo dronken was, dat kwam door mijn chauffeurs. Want onsportief als ik ben, zorgde ik er nl. altijd voor dat ik zelf niet hoefde te fietsen. Tja en dan kan het wel eens gebeuren dat je bij een dronken droppie achterop komt te zitten.
Vrienden van mij is het wel eens overkomen dat ze compleet verdwaald waren, ze wilden richting Achthuizen, maar kwamen er op een gegeven moment achter dat ze een uur geleden de andere kant van het Eiland op gefietst waren. Ook is het voorgekomen dat de ziekenwagen er aan te pas moest komen, tja een sloot kan levensgevaarlijk zijn. Prikkeldraad ook, vervelend hoor als je ’s morgens bij je positieven komt en je voelt toch wel pijn, kijkt eens om je heen en merkt dat je in het prikkeldraad ligt.

dronken

Schuurfeesten is sex, veel sex. Nu moet ik bekennen dat ik veel te braaf ben. Nog nooit gesext op een schuurfeest, zelfs niet gezoend. Tja ik val niet zo op laveloze kerels ben ik bang. En ik heb daar ook geen tijd voor, veel te druk met headbangen, roeien, hakken en kletsen. Maar ik begreep wel van een boer waar ook wel eens feesten in de schuur gehouden werden, dat er ontelbaar veel condooms de volgende dag verspreid lagen in de sloten, op het land, in de schuur en weet ik veel waar.

Ach goed teken toch! Er wordt nog aan condooms gedacht door al die dronken jongelui.

condoom
Ook zoiets leuks op het schuurfeest; plassen. Grote wagens staan er op het terrein, met daarin w.c.’s die na een half uur niet meer te aanschouwen zijn. Zo goor! Veel van mijn vriendinnen gaan dan ook wildplassen. Ik niet! Ik kan dat niet, ik heb dat één keer gedaan toen ik een jaar of zeven was en pieste heel mijn spijkerbroek en alles nat. Nee geen wildplassen voor Marissie. Dus met kokhalsneigingen en afgrijzen ga ik zo’n kar op (levensgevaarlijk zo’n smal trappetje, ben er al een paar keer bijna afgevallen) en met mijn ogen dicht ga ik boven die bril hangen (jaja ik kijk eerst wel of ik goed hang). Jaren geleden kreeg ik de schrik van mijn leven. Nietsvermoedend stond ik mijn broek vast te maken, ik hoorde een grote klap, zag de “muur” naast me bewegen en stond oog in oog met een gozer. Het dames- en herengedeelte werd nl. afgescheiden door een dun wandje en die jongens vonden dat dat wandje er maar uit moest. Ik denk dat ze me buiten hebben horen gillen en lachen van schrik. Gelukkig hing ik net niet meer met mijn spijkerbroek op mijn knietjes.

Zo kan ik nog wel uren doorgaan met anekdotes over de schuurfeesten, maar je moet het gewoon zelf meemaken om te weten wat het is!

Vorig jaar ben ik niet geweest, maar dit jaar had ik er weer erg veel zin in. Vriendje uit “de Stad” zou weer meegaan, dus ik zou in ieder geval niet zelf hoeven fietsen. Hij was al eens eerder meegegaan en als stadse jongen was hij toen zeer benieuwd naar dat feest van die boeren. Hij vond het zeer geslaagd, vooral ook omdat het een feest is voor jong en oud. Helaas dit jaar op het laatste moment geen feest voor vriendje, want hij had een ongelukje gehad met voetballen. En dit betekende dat Marissie zelf moest fietsen (mocht niet bij Nichie achterop tss). Dus na snel de bandjes opgepompt te hebben, gingen we richting Oude Tonge. Halverwege heb ik toch een chauffeur gevonden, natuurlijk mag jij mee op mijn fiets, als jij maar fietst. Nichie was even bang dat ik stoned aan zou komen, omdat mijn chauffeur flink aan het blowen was. Ik had meer zoiets van; hou je het stuurtje recht makker. Maar no problem, het ging als een speer.

Bij de tent aangekomen, was het goed zichtbaar dat het kloteweer is in Nederland, je zakte meteen diep weg in de modder. Maar Marissie had daar rekening mee gehouden en had haar schuurfeestlaarsjes aangetrokken.
Tot mijn grote blijdschap ontdekte ik dat er rosé geschonken werd en hier ben ik dan ook mee begonnen. En weldra barste het feest los, soms was ik vriendinnetjes kwijt (de tent was wel erg groot), maar gelukkig kwamen we elkaar weer snel tegen. De avond ging veel te snel voorbij. Ik stond nog lekker aan mijn roseetje toen Nichie belde. Hey waar hang je uit Marissie? Ja ben aan het feesten. Jij dan? Ja we zijn bij de fietsen en gaan nu naar huis. Damn nu al! Geen idee hoe laat het was, maar dat het feestje op zijn einde liep was een feit. Want even daarvoor wilde ik een lekkere frikandel gaan scoren bij de eettentjes, maar deze waren al gesloten. Ik gooide m’n roseetje in de lucht en maakte dat ik bij de fietsen kwam. En toen begon de ellende, ik was niet echt kippienuchter meer en tja fietsen valt dan niet mee. Zeker niet als er nog allemaal jongens achterop springen die mee willen rijden. Ik begreep van vriendinnetje dat ik daar niet altijd even vriendelijk op heb gereageerd; Oprotten! Anders kan ik niet fietsen.
Je moet je voorstellen dat je tussen honderden mensen door moet fietsen, de één nog meer bezopen dan de ander en dat een paar kilometer lang, voordat je in de bewoonde wereld bent. En dan ook nog over een hobbelig zandpad. Nee ook al ben je kippienuchter valt dat nog niet mee. Onderweg was Nichie nog zo sociaal om een verdwaalde gast (liep op de autoweg) een lift tot Achthuizen aan te bieden. Ook zagen Nichie en ik de berm nog even van dichtbij. Maar ach de berm is beter dan de sloot…toch!?

kaplaarzen 1

Thuis aangekomen heb ik mijn fietsje bij de voordeur geparkeerd, mijn laarzen en broek bij de voordeur uitgedaan en ben eerst nog eens lekker wat gaan eten. Hoooo wat had ik zin in die frikandel!

Het was weer een geslaagd feest en volgend jaar ben ik zeker weer van de partij.
Voor alle mensen die niet van het Eiland komen en dit lezen; grijp volgend jaar je kans.

Mei 2014

De Schuurfeesttijd breekt weer aan en de verleiding is groot, heel groot om toch weer eens ouderwets te headbangen.

headbangen

Advertenties

Stalken

Standaard

stalking-cartoon

16 dec 2006, 20:26

Ik heb er genoeg van! Al meer dan een week wordt ik gestalkt. En dan vooral ’s nachts.

Ik ben het zat! Hij valt me lastig, terwijl ik daar niet om heb gevraagd.
Hij moet me gewoon met rust laten!

Ik heb me nu voorgenomen, dat als ik hem zie, hij er aan gaat.
Het is zijn eigen schuld, had hij me maar niet moeten lastigvallen!
Had hij maar niet onuitgenodigd in mijn huis moeten komen.

Er is echter 1 probleem, ik weet niet waar hij is. Ik kan hem niet vinden.
En ik weet niet waar ik moet zoeken.

Maar hij heeft me al 2 keer pijn gedaan. En het was nog duidelijk voor andere mensen ook.
Een dikke hand en na de 2e keer kon ik bijna niet lopen, zo’n zere hiel.

Maar nu heb ik maatregelen genomen en die schijnen te helpen.

Maar toch als ik hem zie……. Maak ik hem dood.

KLOTEMUG!!!!

I love the love

Standaard

love

11 aug 2007, 14:01

Vrijdagmorgen vertrokken Cootje en ik en onze mama’s richting Eindhoven.
Cootje en ik hadden lekker een hotelletje geboekt om onze mama’s eens te bedanken voor alles wat ze altijd voor ons doen. Omdat we dit hotel een paar jaar geleden ook al eens bezocht hadden, wisten we wat ons te wachten stond: een lekker bed en een luxe ontbijt. Wat wil je nog meer!

Maar eerst natuurlijk shoppen. Dat hebben we zeker gedaan. Wat een gave winterkleding hing er weer voor Marissie in de rekken, ik heb dan ook twee gave jurken gekocht (ben nu bijna toe aan een inloopkast), maar geen bikini’s dit keer (opeens gingen mijn ogen open; Maris wat moet je in vredesnaam met acht bikini’s?!).

Toch ging ik wel met een apart gevoel richting Eindhoven. Vriendinnetje had mij namelijk een week geleden mijn jaarhoroscoop voorgelezen en wat bleek: vrijdag 11 augustus zou mijn dag van de liefde worden. Jullie denken nu natuurlijk; wat een onzin die horoscopen. Maar neeeeee, het is uitgekomen. Ik heb heeeel veeeel liefde ontvangen. Na uren shoppen hadden we wel zin in een drankje en gingen lekker op de overvolle terrasjes zitten. Met een roseetje in de hand keek ik eens om mij heen en jawel daar kwam HIJ aangereden. Nee niet op zijn witte paard, maar op zijn scootmobiel. Een dikke meneer incl. vieze lange baard en trainingsbroek. Hij reed rondjes op het plein tussen de terrasjes en zong voluit: Ik hou van de liefde, de liefde houdt van mij, I love the love, I love the love. Alle mensen keken natuurlijk met grote ogen naar hem en konden hun lachen niet bedwingen. En hij, ja het zal weer geen waar zijn, hij keek naar Marissie en stopte dus met zijn scootmobiel voor Marissie en begon nog iets harder te zingen: Ik hou van de liefde, hou jij van de liefde? En toen: je hebt er genoeg van om bedrogen te worden, je wilt niet meer bedriegen, je wilt liefde, ik geef je liefde. En toen moest ik bij hem komen, want hij wilde wat in mijn oor fluisteren. En ach ik ben de rotste niet en liep naar hem toe. Echter toen pakte hij mijn hand, legde zijn andere hand op mijn hoofd en ging in een vreemde taal zingen en preken en weet ik wat nog meer. HELP. Cootje en moeders piesten bijna in hun broek van het lachen en ik rukte mezelf natuurlijk los en kwam ook niet meer bij inclusief alle andere mensen die naast ons op het terras zaten. Crisis dat heb ik weer, zei ik tegen mijn moeder. Tja zei Cootje, maar je hebt nu wel heel veel liefde gekregen! Ik keek haar eens aan en gooide mijn roseetje naar achter (of in Cootjes woorden: je drinkt het als limonade).

Arnol

Na dit liefdevolle incident gingen we weer lekker verder shoppen en terwijl Cootje en mama’s naar de kledingwinkel gingen, wilde ik wel eens voor een paar toffe laarzen kijken. Nietsvermoedend stond ik een beetje krom naar een paar gave boots te kijken. Opeens voelde ik langzaam een hand onder mijn jurk glijden en werd deze omhoog getrokken. Ik schrik me rot en draai me met een ruk om. Daar kijk ik in het lachende gezicht van een klein donker krullenbolletje van een jaar of twee die vanuit zijn wandelwagentje zijn handje net terugtrekt. Tja dan kan ik niet boos worden natuurlijk en lachend zeg ik tegen hem: Zoooo dat zit er al vroeg in bij jou. Maar Big Mama zag ook wat hij deed en kon het toch niet echt waarderen van haar zoontje, dus zoontje kreeg nog net geen klapje op zijn handje. Tja wel goed eigenlijk, want die mannen moet je al vanaf het begin flink onder de duim houden!

Geschrokken 1

Na een heerlijk dagje shoppen, gingen we naar ons favoriete restaurant in Eindhoven: De Vooruitgang. Heeeerlijk! Volgevreten (ja vreten dit keer, want die dikke patatten kon ik echt niet laten liggen) gingen onze mama’s een gokje wagen in het casino en Cootje en ik bleven een drankje doen in de bar. Laat hebben we het niet gemaakt, 12 uur kwamen onze mama’s weer terug (helaas geen jackpot) en liepen we weer terug richting hotel.

Na vanmorgen nog een heerlijk ontbijt genuttigd te hebben, vertrokken we weer richting Flakkee en namen we weer afscheid. Maar niet voordat we afspraken dat we dit zeker nog een keer gaan herhalen.

I LOVE THE LOVE!!!
I LOVE THE LOVE!!!

Lot’s of love from me!

Kappe nou!

Standaard

 

roken

1 jun 2007, 14:45

Zin heb ik, echt zin!
Verlangen…
Drang…
En ik weet dat het zo fout is, zo verkeerd .

Al verschillende keren heb ik het afgezworen en gezegd tegen mezelf; Maris kap ermee!
Maar ben soms zo zwak. Hoe kan zo’n sterke vrouw soms zo zwak zijn??

Na mijn vakantie wist ik het zeker: ik stop ermee, nu meteen!
Hoeveel dagen heb ik het volgehouden?
Tot het weekend geloof ik, toen ben ik op mijn knieën bij mijn Nichtje gaan smeken (via msn) om een sigaretje. En toen ze zei; kom maar halen, leek ik op dat poppetje uit de RedBull-reclame, ik kreeg vleugeltjes en drukte binnen 1 minuut bijna de bel door de deur heen. Nichtje zei dan ook verbaasd: zo dat heb je snel gedaan! Ja erg hey, ik weet het. Schaam Schaam!

Om dat zelfde weekend dan ook weer schaamteloos te paffen en vuurtjes te vragen bij leuke en minder leuke mannen. Neeee is geen versiertruuk! Ik had geen aansteker bij, want die heb ik weggegooid!
Maar ja een sigaretje tijdens het uitgaan is gewoon lekker en dan nog een drankje erbij… Mensen die roken, weten wat ik bedoel.
En wat dachten jullie als je stress hebt, de drang is dan extra groot.
Tja dat is gewoon de reden waarom ik vorig weekend toch weer ben gaan roken; spanningen, stress, gedoe (moet mezelf toch een beetje schoon praten).
En zoveel rook ik niet eens. Op mijn werk sowieso niet, zelfs niet in de pauze.

En nu…
Toch ga ik echt stoppen.
Ik heb eens wat redenen bedacht om te stoppen.
Allereerst is het slecht voor je gezondheid, maar ach er zijn zoveel dingen slecht.
Je kleding stinkt, je huis stinkt en nog erger je adem stinkt. Wel eens gezoend met iemand die rookt, BAH lijkt wel of je een asbak leeg likt.
Je krijgt er een doffe huid van en je haar glanst niet meer, je krijgt er een oude kop van (rimpels en wallen tot je ballen) en gele tanden. GATVER dat wil ik toch allemaal niet!!
Denk, denk, denk.. Oja van het geld kan ik leuke lingerie kopen.
Niet meer roken betekent ook mijn handen vrij voor andere dingen tijdens het uitgaan.
Oja en meer smaak. YES proef ik die lekkere chocolade nog beter.
En wat dachten jullie van deze: bij een koudje niet meer 6 weken hoesten, maar 2 weken.
En voor mij een hele belangrijke: het is slecht voor je conditie. Medesporters kunnen niet begrijpen dat ik rook, zo’n sportieveling en dan roken. NEE!? Kan niet!!

Dus reden genoeg om te stoppen zou ik zo zeggen.
En ik ga ervoor. Ja tjakka tjakka IK kan het!
Maar misschien heb ik daar wel een beetje hulp bij nodig.
Dus mensen die roken, blijf uit mijn buurt. Een paar weekjes maar hoor.
Mannen die mij stress bezorgen, opzouten!
En verder: afleiding, veel afleiding.
Nee veel sporten, nog beter.

Het gaat me lukken, zeker weten TJAKKA TJAKKA

p.s. als jullie een klein lief schattig meisje van 1.63 meter aan je deur hebben staan met de vraag of ze een snoepje mag. Geef haar dan een Chuppachup Lolly!

18 maart 2014

Inmiddels al bijna zeven jaar gestopt met roken.
Ik vind het nu vies en stinken. Heb totaal geen behoefte meer om een sigaretje op te steken.

Dus voor alle mensen die nog dat ene kleine duwtje nodig hebben, ik hoop jullie hiermee over de streep te hebben getrokken!

Roken1

Pienuts

Standaard

31 jul 2008, 23:35

Ben je al zenuwachtig???
Deze vraag heb ik vandaag al verschillende keren gehoord.
Nee hoor, ik niet! Is mijn stellige antwoord.
Ik ga toch slapen, dus merk er niets van. Toch!?
Waarom moet je nu zenuwachtig worden van een slang in je keel, je kunt hooguit het gevoel hebben dat je geen lucht krijgt, dat je stikt, dat je in paniek raakt, dat je daardoor de arts een klap voor zijn kop geeft en die slang weer uit je strot trekt. Of dat je moet kokken van die slang.
Hooooo is dat alles?!

Afbeelding

Pienuts!

Tenminste voor iemand die makkelijk door zijn neus ademt. Voor iemand die niet al bijna over zijn nek gaat als zijn tandenborstel net iets te ver in zijn mond komt. Die hoe beroerd hij ook is, never nooit niet een vinger in zijn keel stopt.
Laat ik nou net die iemand NIET zijn!

Dus ik ga morgen gewoon relaxt naar dat ziekenhuis, mijn dappere Nichie gaat met mij mee. Neeeee niet om mijn handje vast te houden (wil ze wel heel graag), maar om mijn bolide over te nemen als ik uit mijn vaste slaap kom. Bang voor naalden ben ik niet, dus al stoppen ze een naald in mijn arm, vinger, bil, been of waar dan ook. Maakt mij niet uit!
Maar voor iemand die als klein dapper meisje niet voor haar zwemdiploma B mocht afzwemmen, omdat ze niet lang genoeg onder water kon blijven, omdat ze dan geen adem kreeg en daarom lichtelijk in paniek raakte (en hooo wat kon dat meisje toch wel mooi duiken), nee voor zo’n meisje is een slangetje in haar keel zonder een diepe slaap geen optie.
Dus spuiten ze me maar plat!

Ach en zo erg als mijn vorige onderzoek met slang kan het niet zijn.Toch!? Ook daar ging ik onbezorgd naartoe (al was het deze keer een slang via een andere weg). De voorbereidingen waren wel vreselijk; 4 liter van e.o.a. vage substantie, die erg laxerend moest werken. Goor, goor niet normaal (en dat voor iemand die altijd zegt; het is slikken of stikken, geloof me dan is het echt GOOR), ik stond te kokken boven het aanrecht. Kneep mijn neus dicht, probeerde het met een rietje, probeerde de substantie lekker te maken met wat limonadesiroop erdoorheen en vriendje maar lachen. Maar toch, dapper ging ik naar het ziekenhuis. En ook daar werd ik platgespoten. En dat ging gelijk al bijna mis. Een stagiaire dacht namelijk dat de narcose maar door heel mijn lichaam moest en stak de naald dwars door mijn ader heen. Gelukkig was daar de dokter (helaas niet zo’n leuke als uit een doktersromannetje) die gilde naar de stagiaire: ben je gek geworden!? En pakte de naald af en propte hem fijn even opnieuw in mijn andere arm.

Een hele tijd later werd ik wakker op de uitslaapkamer en lag er een vreemde man met een brede glimlach in het bed tegenover mij; Hallo, ben je eindelijk wakker. En het enige wat ik kon denken was: Shit, help waar is mijn slipje. Lig ik hier in een charmant groen ziekenhuisschort, tegenover een wildvreemde man, ZONDER slipje. Dus toen vriendje binnenkwam was het eerste wat ik hem toesiste: waar is mijn slipje?!!!!

Even later kwam de verpleegster en vroeg hoe ik me voelde; tja zei ik, ik heb echt zo raar gedroomd, het leek net echt. Ik droomde dat ik gemarteld werd, alsof ze een varken aan het slachten waren en dat ik toen als een speenvarken gegild heb ook, dat ik tegen die dokter kl**tzak gegild heb en dat ik heel veel gevloekt heb (daar schaamde ik me nog het meest voor, want het is wel een erg christelijk ziekenhuis). De verpleegster keek eens op mijn kaart en vertelde me doodleuk dat ik dat niet gedroomd had, maar dat ik bijgekomen was tijdens het onderzoek en ze me opnieuw platgespoten hadden. Ik schaam me diep zei ik met een rood hoofd. Ach was de zusters antwoord, je ziet de dokter toch nooit meer! En zo is het maar net. Dus boeit mij het als ik morgen gillend door de ziekenhuisgangen ren, een dokter heb die WEL zo in een doktersromannetje kan, Nichie mee wil kijken met het onderzoek, ik met mijn ontlasting door de gangen moet lopen. Helemaal niets!

Want als het moet, dan moet het!

Oja enne die paar collega’s die wel heel erg geïnteresseerd waren in mijn eigen “substantie”: het staat te dampen in de koelkast en nee ik heb geen grote braadpan gebruikt!

Afbeelding

Relaxing

Standaard

sauna

25 mrt 2009, 22:06

Ik was het een tijdje terug al van plan, de date was al gepland. Maar door een foutje bedankt viel die date in het honderd (ik moest zo nodig mijn wimpers een keer verven, enfin het resultaat hebben jullie in een eerder blog kunnen lezen).
Maar eindelijk was het dan zover, eindelijk het gene waar ik zo’n behoefte aan had, eindelijk een dagje lekker ontspannen in de sauna.

Zondagmorgen om 9.45 vertrokken vriendinnetje en moi naar Rijswijk. Vol goede moed gingen wij samen met tomtommetje richting Den Haag.
Het was nog even zoeken en bijna waren we in de plaatselijke bowlingclub beland. Ik zag het al helemaal voor me, wij in ons nakie de bowlingbaan op, van die charmante schoenen aan en alsof er niets aan de hand was een bal pakken en roepen KOM MAAR OP MET DIE BALLEN!! en over die baan smijten (over ballen gesproken, de enige overeenkomst was dat we daar ook ballen zouden zien, al hoopte ik dat ze in de sauna niet zo groot zouden zijn).

Maar goed, geen van beiden zijn we blond en na een stukje gelopen te hebben, kwamen we toch echt bij de sauna.
Gelijk maar een brunch gereserveerd en hup die kleding uit om als eerste onze buikjes met elkaar te vergelijken. Tja het enige verschil was dat vriendinnetje 1 rolletje heeft en ik 2. The more the better zeggen ze toch.

Vol goede moed vertrokken we richting… jullie denken nu natuurlijk richting sauna, maar nee natuurlijk niet, we gingen richting restaurant. Onbeperkt theeleuten daar waren we wel aan toe. Na een kopje thee vertrokken we richting… nee weer niet naar een sauna, maar richting bubbelbad. Nadat we lekker gebubbeld en gekletst hadden, vertrokken we richting… nee weer niet richting sauna, maar richting restaurant om daar lekker een paar broodjes naar binnen te werken en een pot thee.

Nu werd het toch echt tijd voor de sauna. Ik begon voorzichtig, op het middelste bankje. Zweten deed ik amper, maar na tien minuten kon ik alleen nog maar denken: help, ik wil eruit. Benauwd, benauwd. Tja dat heb je als je het maar 1x in de tig jaar doet. Maar dat was nog niet het ergste, nee dat koelen. Vreeeeselijk. Ben daar echt een mietje in. Maar omdat mijn kop op ontploffen stond, ben ik toch onder die koude douche gaan staan.

Daarna waren we toch echt weer aan een bakje thee toe. Na het bakje thee leek het ons wel lekker om in een warm bad te gaan liggen en dit keer waren we niet alleen. Nee er was een mevrouw en heel zielig voor haar, maar ze zat vol met bulten (hele grote, net zoiets als vingerhoedjes). Vriendinnetje keek er vol afgrijzen naar en dacht gelijk zelf ook bulten te krijgen. Ik kon alleen maar denken; wat zielig (ja ja Nichie, ik moet daar echt eens mee stoppen). Toen mevrouw uit bad ging en onder de douche ging scrubben sloeg mijn fantasie helemaal op hol en zag ik al die bulten op de grond vallen en door het putje spoelen. Ik vond het wel stoer van die mevrouw dat ze toch de sauna in durfde.

sauna

Over scrubben gesproken, dat leek mij ook wel wat. Want wie wil er nu niet zo’n lekker glad babyvelletje. Vooral mijn billen leken mij een goed plan. Wie weet zou ik die striae er uit kunnen scrubben. Echter ik was weer iets te fanatiek en mijn billen stonden dan ook in de fik. Volgens vriendinnetje waren ze knalrood. Dit moest dus nodig geblust worden.
Maar eerst weer een sauna. Dit keer met heel de groep (man of 20, want druk was het niet). We kregen om af te koelen ijsklontjes, die ik meteen tegen mijn gloeiende koppie hield. NEE NEE, dat is voor je voeten zei de mevrouw (ja sorry, ik moet nog zoveel leren in mijn leven) en ging dus meteen met mijn voeten aan de slag. Was best lekker.
Hierna moest ik mezelf weer martelen, onder de koude douche. Maar slim als ik ben, had ik hier iets op verzonnen; alle kranen openzetten en daar gewoon als een sprintster doorheen lopen. Ging super. En stoer als ik was, sprong ik daarna in het koude dompelbad. Dit ging wel gepaard met de nodige oerkreten, die helaas niet ongemerkt bleven en een mevrouw boos kwam kijken wat er aan de hand was.

Tijd om in het zonnetje te gaan liggen! Wat is er lekkerder dan het eerste lentezonnetje. Mijn badjas nog stijf dicht. En mijn ogen ook, want werd bijna blind van mijn eigen melkflessen.

sauna

Op een gegeven moment begon mijn maag toch weer wel te knorren van al die inspanning (hele dag een beetje liggen en van de ene ruimte naar de andere sjokken, ja echt sjokken) en gingen we voor de zoveelste keer naar het restaurant. Daar ben ik me te buiten gegaan aan de vis met friet en nadat ik me vol ge(vr)eten had, kon ik echt niet meer in het bubbelbad. Ik was bang voor verdrinkingsgevaar, lees bang om te zinken.

Maar tijdens het sloffen hadden wij een relaxruimte gezien. En wat voor eentje, allemaal bedden met kussens. Viesneus als ik ben, ging ik niet op zo’n kussen liggen (al dat kwijl van die vreemde mensen) en viel bijna in slaap. Volgens vriendinnetje stond er op een gegeven moment een man bij mijn bed, maar ik had niets gemerkt (ja ja, hij had me met 1 vinger aan moeten raken).

Hierna vertrokken we weer richting een sauna, waarna ik weer stoer het dompelbad inging. Je moet zakken zei een oudere meneer. Ik keek hem boos aan en zei hem: nee, ik ben bang dat ik dan dood blijf!!

Lekker hey zo’n dagje relaxen.

Zo kan ik nog wel uren doorzeuren over mijn relaxdagje. Maar echt, het was heeeerlijk. Hier ga ik zeker geen jaren mee wachten, maar dit wordt iets wat ik zeker vaker ga doen. En dan hoop ik (voor vriendinnetje natuurlijk) dat de gemiddelde leeftijd geen 50 jaar is.

Thuisgekomen ben ik nog even doorgegaan met relaxen; met een zak chips, reep chocolade en roseetje op de bank, relaxt voor de tv.

Ho wat kan het leven toch soms relaxt zijn (soms, heeeeeel soms).

sauna

Weg ermee!

Standaard

26 mrt 2008, 21:06

Al weken was ik het van plan, maar iedere keer bedacht ik weer een smoesje dat ik er maar niet aan hoefde te beginnen.
Tot afgelopen week, ik was vrij en wilde me nuttig maken.
Vol goede moed begon ik eraan…
Het opruimen van mijn kledingkasten.

opruimen

Het eerste was ik beet pakte was mijn zwarte leren motorjack. Ik kreeg het van mijn ouders toen ik een jaar of 16 was. Het was toen een rib uit hun lijf, maar hun (toen nog) stoere dochter was er helemaal wild van. In die tijd droomden vriendinnetje en ik dat wij achtergrondzangeressen zouden worden in een rockband (en dan het liefst bij Bon Jovi of Europe). We droegen strakke zwarte spijkerbroeken met daarover lange zwarte laarzen tot onze knieën en natuurlijk het leren jack. Gelukkig ben ik op tijd tot inkeer gekomen en gingen mijn ogen open; nee zangeres zou ik nooit worden, met een stem die eerder lijkt op een schorre kraai dan een nachtegaaltje.
Toch heeft mijn jack een keer dienst gedaan tijdens een spetterend optreden. Ik playbackte Grease bij de plaatselijke voetbalvereniging en was één van de stoere rock & roll boys.
Nog één keer trok ik mijn leren jack aan en moest lachen om de grote schoudervullingen en verbaasde me over de maat. Crisis heb ik dit gepast, veel te wijd nu.

Hierna greep ik al mijn nette colbertjes, niet alleen te wijd, maar ook veel te netjes. Ze waren nog uit mijn Rabobankperiode.
Hup weg ermee!
Ook kwam ik tig spijkerbroeken tegen, ze zagen er nog goed uit. Alleen één ding wat er niet aan klopte; de taille kwam tot mijn navel. No way dat ik dat nog draag, dat kan ik mijn piercing niet aandoen. En ik moet eerlijk bekennen, de meeste van die broeken zaten toch wel behoorlijk strak.

Vol ijver ging ik verder en kwam zelfs topjes tegen die ik nooit gedragen heb. Een wit zomertopje wat mijn vriendinnen zo gaaf vonden toen ik het paste en waar ik mijn twijfels toen al bij had. Huuhhhh meiden, wit schijnt door hey enne je kunt hier denk ik geen bh onder. Nee joh, dat valt alles mee zeiden vriendinnetjes. Maar toen ik het topje een week later eens uit de kast haalde en het aan wilde trekken en het leek of er een vrieskou door Nederland ging (terwijl het toch 25 graden was) besloot ik meteen dat ik dit topje nooit zou dragen. To much!
Ook kwam ik nog een gaaf zwart truitje tegen, maar wel een beetje aan de korte kant. Dit truitje kocht ik met het streven dat buikje wel eens ff weg te werken. Inmiddels ben ik wel zo wijs dat ik weet dat dit me niet meer gaat lukken en heb met een klein beetje gevoel van spijt ook het truitje bij de stapel gegooid (nooit gedragen). Ook kwam ik een paar blousen tegen in maat 44. Mijn moeder vroeg me dan ook verbaasd toen ze die dingen zag liggen; ben je nu zoveel dikker geweest of kocht je je kleding zo groot. Tja van allebei een beetje denk ik, was mijn antwoord.

En zo ging ik maar door en door en werd de stapel steeds groter. Dikke coltruien, weg ermee! Dingen waar ik al een paar jaar geen afstand van kon doen, verdwenen nu zomaar uit mijn kast. Volgens mijn moeder is dit mijn grootste opruiming ooit.
Oranje hempjes en shirtjes die ik nooit weggooide, omdat ik
a. ze kan dragen met Koninginnedag of b. als Oranje moet voetballen, gooide ik uit mijn kast.
Soulbroeken (paarse en roze met witte bloemetjes) die ik bewaarde omdat ze echt gaaf waren voor een 70’s party moesten het ontgelden (oké, ik beken… heb één zwarte soulbroek bewaard voor het geval dat…).
Alle truitjes met bloemen erop vlogen door mijn kamer, opzouten!

kleding

Na een paar uren van ruimen, passen en niet nadenken lag mijn logeerbed helemaal vol met stapels kleding. En ik wist niet dat opruimen zo vermoeiend kon zijn (heb bijna alles eerst nog gepast). Ook kwam ik nog een gave zwarte rok tegen (goh zo’n rok wilde ik laatst nog kopen) en legde hem weer grijpklaar in mijn kast. Inmiddels heb ik de dochters van mijn nicht er (hoop ik) blij mee gemaakt en de rest in de kledingcontainer gegooid.

Goh ik heb nu zelfs weer ruimte in mijn kast.
Tijd om eens te gaan shoppen!!!
Zaterdag moet ik vast een gaatje kunnen vinden…

shopping