Amper 15

Standaard

angst

Doeiiii Mam.
Lachend en vrolijk zwaai ik naar mijn moeder.
Ik voel me vrolijk en blij, want morgen is het zover. Na lang zeuren heb ik vorige week eindelijk toestemming gekregen om na schooltijd op de fiets naar een vriendin te gaan én daar gezellig te blijven slapen. Morgen is het weekend en gaan mijn vriendin en ik voor het eerst samen naar een festival. Ik heb er zoveel zin in.
De hele week contacten we al met elkaar over onze eerste keer. Welke kleding we aandoen, wat we met ons haar doen en dat we hopen dat de zon schijnt.
Wat onze ouders niet weten, is dat we hebben afgesproken met twee jongens. We kennen ze via Social Media en ze zijn leuk, zo leuk. Het wordt dus ook onze eerste keer dat we deze aantrekkelijke jongens in real life gaan ontmoeten. Spannend, zo spannend. Misschien wordt het ook wel onze eerste keer zoenen. Wie weet.
Vol verwachting fiets ik verder richting school.

Er staat een harde wind en ik moet flink doortrappen om op tijd te zijn. Mijn school ligt ongeveer 7,5 km van mijn geboortedorpje vandaan en soms baal ik ervan dat ik zo afgelegen woon. Als ik aan de rand van het bos kom, twijfel ik. Ik kan hier een flink stuk afsnijden, maar het stille afgelegen pad boezemt me enige angst in.
Gedreven door mijn enthousiaste stemming besluit ik dit keer toch voor de korte weg te kiezen en trap ik nog iets steviger op mijn pedalen. Op het getjilp van wat vogeltjes na is het stil op het pad. Plots klinkt er een hoop lawaai uit de bosjes en zit ik stijf van schrik op mijn zadel. Pff het is gelukkig maar een vogel. Ik lach om mijn eigen bangheid. Met bonzend hart fiets ik verder.
Na een minuut of vijf voel ik de aanwezigheid van iemand. Met een ruk kijk ik achterom en zie ik op ongeveer 30 meter afstand iemand achter mij fietsen. Het is een in het zwart geklede man, zijn gezicht is niet duidelijk te zien en hij draagt op zijn hoofd een zwarte muts. Hij komt steeds dichterbij. Toch niet helemaal gerust, probeer ik nog harder te fietsen.
Opeens voel ik een druk op mijn schouder, een behandschoende hand pakt mij stevig vast. Ik wil gillen, maar er komt geen geluid uit mijn keel.
Je hoeft niet zo te schrikken hoor, ik ben het maar. Met een donkere, doordringende blik kijkt hij me aan. Gelukkig, het is een jongen die ik van gezicht ken. Hij zit een paar klassen hoger als ik.
Opgelucht haal ik adem, ik ben veilig.
Of toch niet….

Het is zaterdagmorgen, opgetogen gaan mijn vriendin en ik richting metrostation. Ons eerste festival en we hebben er zin in. Om twaalf uur hebben we afgesproken met de jongens die we kennen via Social Media.
Vol verwachting staan we om tien voor twaalf bij de toiletten te wachten. Als de jongens om half één nog niet gearriveerd zijn, worden we ongeduldig. We kijken om ons heen, maar we zien niemand die op de ons toegezonden foto’s lijkt. Nergens de aantrekkelijke leeftijdgenoten, die wij verwachten te zien. Na nog een kwartiertje wachten, hebben we er genoeg van en besluiten te gaan feesten. Die gasten kunnen het mooi bekijken.
In onze sexy broekjes en korte topjes lopen we richting het veld waar het feest al in volle gang is.
Wat we echter niet hebben opgemerkt, is dat we al de hele tijd in de gaten worden gehouden door twee mannen van rond de dertig jaar. Zij volgen ons op enige afstand.
Geen aantrekkelijke jongens van onze eigen leeftijd, maar twee engerds die onder een vals profiel op Facebook veel van ons te weten zijn gekomen. Maar weten wij veel.
Na een paar glazen wijn voelen we ons behoorlijk aangeschoten, we zijn het namelijk niet gewend om zoveel te drinken. Ook al mogen we wettelijk gezien geen alcohol, er zijn altijd mensen die het voor je willen halen. Gelukkig zijn we wel zo verstandig dat we de xtc die ons aangeboden wordt niet aannemen.
Van al die wijntjes moet ik nodig plassen en zeg dan ook tegen mijn vriendin dat ik naar het toilet ga. Mijn vriendin wil meelopen, maar ik wuif dat laconiek weg. Dans jij lekker verder, ik zoek je wel weer op.
Niet meer helemaal recht loop ik richting de toiletten. Ik heb alleen niet in de gaten dat ik meteen word gevolgd door de twee enge kerels die ons niet uit het oog zijn verloren.
Alle dixies zijn bezet en omdat ik nodig moet, besluit ik maar even een plasje te plegen in de afgelegen bosjes iets verderop. Mooi, hier ziet niemand me.
Op het moment dat ik op mijn hurken zit, voel ik een arm om mijn keel en word ik naar achteren getrokken. Ik verlies mijn evenwicht en val achterover. Ik wil gillen, maar er komt geen woord over mijn lippen.
Lachend staat mijn vriendin achter me. Ze is me stiekem gevolgd en wilde me laten schrikken. Stomme muts zeg ik tegen haar, ik schrik me rot.
Gelukkig ik ben veilig.
Of toch niet…

Inmiddels een paar uren verder, de sfeer zit er goed in. Mijn vriendin en ik hebben trek gekregen van al dat gedans en besluiten naar de frietkar te lopen.
Hongerig zitten we in het gras te genieten van ons patatje mayo.
Opeens klinkt er een harde knal, horen we gegil en zien we overal paniek uitbreken.
Een bom, een bom, horen we iemand roepen. Verschrikt springen we op en rennen met de menigte mee, richting de uitgang. We zien mensen vallen en weer opkrabbelen. Een meisje gilt, ze valt en kan niet meer opstaan. Ze wordt vertrapt door de menigte. Gelukkig hebben wij het terrein kunnen verlaten en staan samen met een grote groep angstig kijkende mensen verderop te wachten op wat komen gaat.
De bom blijkt geen bom te zijn, maar een ontplofte gasfles.
Gelukkig ik ben veilig.
Of toch niet…

Dit is de wereld waarin wij leven.
De gevaren die op de loer liggen.
Hoe kun je hier je kinderen tegen beschermen?
Hoe kun je hier je kinderen voor behoeden?
Beschermen tegen deze gevaren, wreedheid, angsten en de realiteit van deze dag….

Ik heb geen idee.

bescherm

Advertenties

De Narcist

Standaard

narcist

F*CK wat ben ik geweldig!
God wat ben ik goed. Wat zeg je, ik ben God.
Nobody is perfect, but I am Nobody!

Een dikke auto onder zijn kont, een vette motor in zijn garage. Hij voelt zich machtig, groots en onbreekbaar. Hij geniet van de macht over anderen.

Met een glimlach kijkt hij iedere ochtend in de spiegel naar zichzelf. Een stijve plasser krijgt hij niet van de vrouw in zijn leven, maar van zijn eigen spiegelbeeld.
Opgewonden raakt hij als hij weer een mooie deal heeft gesloten. Hij blaast zijn eigen prestaties buitenproportioneel op, ook als hij niets gepresteerd heeft. Zijn mislukkingen wuift hij weg. Dat is allemaal bijzaak en niet zijn schuld. Zijn fouten zijn altijd de schuld van een ander.

De enkele keer dat dat onzekere, verlegen jongetje boven komt drijven negeert hij. Dat jongetje dat vroeger gepest werd is niet meer. Niemand die hem nog wat kan maken. Niemand die hem nog kan breken, hij is nu degene die de hamer in handen heeft en breekt. Zonder een spoor van emotie of spijt maakt hij met alles en iedereen korte metten als dat nodig is. Alles om zijn doel te bereiken. Alles op zijn manier, want dat is de enige juiste.
Hij voelt zich altijd verheven boven een ander, is altijd beter. Een compromis sluiten, kost hem teveel moeite.
Hij verbloemt zijn diep gewortelde gevoel van onzekerheid en denkt dat niemand hem doorziet.
Op veel gebied ver ontwikkelt, maar op net zo veel gebied onderontwikkeld.

De herinneringen aan de tijd dat zijn ex hem buitensloot en hij smeekte of hij alsjeblieft naar binnen mocht komen, heeft hij diep weggestopt.
Hij heeft de vrouwen voor het oprapen. Met zijn charmes en gladde praatjes windt hij ze makkelijk om zijn duim.
De vraag is echter voor hoelang. Empathie en liefde zijn hem namelijk vreemd, ook al doet hij nog zo zijn best.

Hij oogt zo sociaal, charmant en gezellig, echter het tegendeel is waar. Achter zijn masker schuilt een monster. Met zijn charmante voorkomen geeft hij je het gevoel dat je hem kunt vertrouwen en dat hij oprecht met je begaan is. Trap hier niet in, in de praktijk maakt hij misbruik van je en liegt alsof het gedrukt staat.
Hij gebruikt je kwetsbaarheden tegen je, terwijl je dit zelf niet eens in de gaten hebt. Tot het moment dat hij je er keihard mee in je gezicht slaat. No mercy!

Hij manipuleert iedereen. Hij belooft de hemel, maar houdt zich niet aan zijn woord. Medelijden kent hij niet.
Heb je het lef om tegenspraak te geven of te bekritiseren, dan kun je een behoorlijke tegenaanval verwachten. Zet je dan schrap tegen zijn onaangename en denigrerende opmerkingen. Hij duldt namelijk geen tegengas. Hij wil namelijk altijd het laatste woord hebben. Hij heeft altijd gelijk. Zijn wil is wet!

Emoties als spijt en schaamte kent hij niet. Het kan hem niet schelen dat hij jou naar de klote helpt.
Zijn leven bestaat uit mooie woorden en gebakken lucht.
Zijn woorden zijn de waarheid, ZIJN waarheid.
Hij beseft niet eens dat iedereen hem een hufter vindt. Dat hij geen echte vrienden heeft. Dat hij eigenlijk maar een zielig mannetje is.

Kom je zo iemand tegen, wees verstandig en draai je op je hakken, gympen of wat dan ook meteen om.
Wegwezen, ren voor je leven.
Een narcist moet je namelijk mijden als de pest.
Een narcist deinst namelijk niet terug om te liegen, bedriegen, stelen, corrupt te zijn om ZIJN doel te bereiken.
Dat doel wil JIJ niet zijn!
Dat doel wil jij niet in de weg staan!

F*CK de Narcist!

narcist