Monogamie

Standaard

Het is niet mijn bedoeling om mensen met mijn blog te kwetsen, vreemdgaan is en blijft een gevoelig onderwerp.

vreemdgaan1

Lachend kijkt hij mij aan. Verbaasd kijk ik terug. Hoor ik dit nu goed?! Vertelt hij mij nu echt tussen de regels door dat hij zijn vrouw het afgelopen weekend heeft bedonderd. De moeder van zijn kinderen die nog geen vijf meter van ons vandaan staat. Die nietsvermoedend om zich heen kijkt en hoogstwaarschijnlijk niet eens weet wat haar vent allemaal uitspookt.
Meen je dit nu serieus. Hij is er nog trots op ook. Hij vindt het stoer dat hij een andere vrouw ligt te (laat ik netjes blijven, al valt dit nu even niet mee) duwen.
Een open relatie, waarvan heel veel mensen op de hoogte zijn, maar zij weet het niet.

Met een brede grijns op zijn gezicht kijkt hij mij aan. We staan samen in zijn keuken. Hij viert de verjaardag van zijn jongste zoon. Zijn vrouw houdt zich bezig met de visite en hij doet stoer over andere vrouwen en laat doorschemeren dat hij niet vies is van een wip buiten de deur van hun kleine appartementje.
Met een boze blik kijk ik terug en zeg hem op felle toon dat als hij ooit zoiets flikt waar ik bij ben, ik hem boven op zijn (laat ik netjes blijven, al valt dit nu even niet mee) gezicht sla. Geschrokken kijkt hij terug, deze reactie had hij waarschijnlijk niet verwacht. Hij merkt aan me dat ik het meen en loopt als een verslagen hond met zijn staart tussen zijn benen weg, om met een gemaakte glimlach aan de rest van de visite te vragen of ze nog iets willen drinken.
Veel later blijkt wel dat hij mij ook tussen de lakens wilde. Maar pas nadat we geen “familie” meer waren.

Over de eerste man heb ik al vaker verhalen gehoord. Ik vind het sneu, vooral voor zijn vrouw die denk ik van niets weet.
Van de tweede man had ik op dat moment nog niets gehoord, maar dat komt omdat ik hem en de mensen in zijn omgeving nog niet zo erg lang kende.
Ik kan me echter niet voorstellen dat er daadwerkelijk vrouwen zijn die in zijn gladde nietszeggende praatjes trappen. Totdat ik op een avond mee naar buiten wordt genomen, nee niet door hem, maar door een vrouw. Ze vertelt me dat zij en haar man gaan scheiden en dat ze seks heeft gehad met Mr. “gladde nietszeggende praatjes”.
Vol ongeloof kijk ik haar aan, dat meen je niet! Tja, het gebeurde gewoon toen hij me na een feestje thuis bracht. Het was snel, hij bakte er weinig van en zijn (laat ik netjes blijven, al valt dit nu even niet mee) penis was formaatje duim. Een vrouwelijke duim wel te verstaan.
Dat laatste geloofde ik meteen, compenseren en een grote bek hebben, noemen ze dat toch. Of ben ik nu in de war met grote, snelle auto’s.

Natuurlijk kun je verliefd worden op iemand anders. Dat kan iedereen overkomen. Daar kun je nooit nooit op zeggen. Echter denk ik dat er dan toch al iets mis is in je relatie. Anders sta je hier toch niet voor open?
Uiteraard kun je seks hebben met anderen terwijl je een relatie hebt. Er zijn genoeg stellen die hier afspraken met elkaar over hebben. Zolang je het hier beiden over eens bent en er allebei gelukkig mee bent, hoeft dit geen probleem te zijn.

Ook ik ben geen heilige. Niet dat ik ooit buiten de pot gepiest heb, maar ik heb wel gevoelens gehad voor een getrouwde man en die gevoelens waren wederzijds. Toch hebben wij beiden nooit de intentie gehad om zijn vrouw te verlaten.
Ik nog minder dan hem denk ik.

Als vrijgezel heb ik het vaak meegemaakt dat er getrouwde mannen om mij heen zwierven. Soms las ik ze de les, soms voelde ik me gevleid (sorry).
Deze mannen waren wekelijks zonder echtgenote in het uitgaansleven te vinden. In mijn optiek is dat de kat op het spek binden. Waarom moet je überhaupt iedere zaterdagavond met je maten op stap terwijl je vrouw en kids thuis zitten, vraag ik me af. Heb je het dan niet leuk thuis?

En toch, toch kan ik het me voorstellen dat je gevoelig bent voor de gevoelens van een ander als je thuis elke vorm van affectie mist. Iedereen heeft toch wel eens een arm en een knuffel nodig. Of gewoon een stevige (en weer blijf ik netjes) vrijpartij.
Of als je al vanaf je jeugd met iemand samen bent, kun je je wel eens afvragen hoe “het” met iemand anders is. Ook dat komt mij bekend voor.

Is monogamie dan onnatuurlijk? Onrealistisch?
Voor mij niet. Als ik een relatie heb, ben ik zo trouw als een hond. Dat durf ik vol overtuiging te zeggen. Zodra voor mij het moment komt dat ik verlang naar andere mannen, dan weet ik dat mijn relatie ten dode is opgeschreven. Ik kies er dan voor om mijn relatie te verbreken, omdat ik te eerlijk ben om iemand te bedonderen.
Draai het namelijk eens om, hoe zou jij je voelen als je te horen krijgt dat je partner je al maandenlang bedondert, verliefd is op iemand anders, al jaren in de rondte wipt of zelfs betaalt voor een avondje “liefde”.
Ik zou furieus zijn, schelden en slaan, huilen en mijn ogen uit mijn gezicht janken.
Maar bovenal zou het exit zijn.
Ook dit kun je nooit met zekerheid weten, zullen er nu mensen denken. Echter ik weet het zeker, 100%. Het zou mij slopen en ik zou het iedere keer naar zijn hoofd slingeren. Ik zou alleen maar aan wraak kunnen denken en mezelf en hem kapot maken.

Dat het voor veel mensen moeilijk is om monogaam te zijn, kan ik me best voorstellen. Gebeurt het dan toch, wees dan wel zo stoer om je partner hierover te informeren, zodat hij of zij hier op kan anticiperen.
Of je moet zeker weten dat je partner dit echt niet zou willen weten… Dan wordt het weer een ander verhaal.

Wat is jullie mening over monogamie?

vreemdgaan1

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s