Soms…

Standaard

Soms heb je van die dagen, van die dagen dat je overal aan twijfelt.
Maar bovenal twijfels hebt aan jezelf.

Je hebt het gevoel dat je aan niemands verwachtingen kunt voldoen.
Niet aan die van je ouders, niet aan die van je partner en niet aan die van je vrienden.
Je wilt iedereen je aandacht geven, maar hebt het gevoel dat je op elk vlak tekort schiet.
Dat je het niet goed doet.
Je wilt graag, maar voor je gevoel lukt het gewoon niet.

Je baalt van jezelf, je vindt jezelf zwak.
Zwak omdat je je laat meeslepen door de gevoelens van onmacht.
Zwak omdat je al je voornemens als sneeuw in de zon ziet verdwijnen.
Zwak omdat je je zwak voelt.

Van die dagen dat je het liefst alleen bent.
Dat je met rust gelaten wilt worden.
Het gevoel dat iedereen wat van je verlangt.
Maar niemand ziet waar jij behoefte aan hebt.

Je denkt dat je goed doet, maar het is niet goed genoeg.
Je doet dingen met de beste bedoelingen, maar het blijkt niet het juiste te zijn.
Je weet niet meer waar je goed aan doet.
Wat begon als iets leuks, verandert in een verplichting.

Vriendschappen die stuk lopen. Je bent veranderd, je wilt nu je eigen pad volgen. Hoe moeilijk dat soms ook kan zijn.
Relaties die stuk lopen. Je kiest eindelijk voor jezelf.
Jij bent de baas over je eigen leven.
Hoe moeilijk ook, je hebt besloten dicht bij jezelf te blijven.
Je kiest voor je eigen geluk.

Er komen mensen in je leven, mensen die je het liefst wilt vermijden.
Mensen die alleen maar negativiteit met zich meebrengen.
Het liefst zou je ze uit je leven gummen. Helaas gaat dit niet.
Je moet er maar mee zien te dealen.
Voor velen zo vanzelfsprekend, maar voor sommigen zo moeilijk.

Je doet zo je best en wat krijg je terug als waardering.
Niets, helemaal niets.
Autoritaire mensen die boven je staan en situaties waarbij je machteloos moet toekijken hoe andere mensen dingen voor je beslissen. Waarbij totaal voorbij wordt gegaan aan jouw behoeften en wensen.
Je bent maar één van de velen, niet meer en niet minder.

Je ziet het verdriet bij anderen. Je wilt ze helpen, maar weet niet hoe.
Je zegt de verkeerde dingen.
Het spijt je dat je je mond niet gehouden hebt.

Je komt in situaties die je niet wilt. In contact met mensen die je het liefst op hun gezicht wilt slaan.
Je doet dit niet, het kan niet.
Je probeert je in ze te verplaatsen, je probeert om begrip op te brengen voor hun egoïstische gedrag.
Iedere keer opnieuw word je ermee geconfronteerd.
Iedere keer voel je de onmacht en iedere keer zwijg je.
Het stilzwijgende onbegrip vreet je langzaam op, beetje bij beetje.

Soms, heel soms heb je van die dagen.
Het enige wat je wilt is rust en harmonie.

Soms, heel soms….

5-onzeker

Ik kom bij jou

Standaard

Hoor ik het nu goed, wordt er op mijn voordeur geklopt.
Ik ben aan het schoonmaken en stop even met mijn bezigheden. Ja, ik hoor het goed. Er staat iemand aan mijn deur.
Als ik open doe, word ik door 2 ondeugende oogjes aangestaard. Voordat ik ook maar iets kan zeggen, zet hij zijn voet al op mijn mat. Ik kom bij jou, zegt hij vastberaden en gooit zijn jas en kaplaarzen uit.
Zonder aarzelen loopt hij mijn woonkamer in, ploft op mijn loungebank en nestelt zich in mijn zachte kussens. Ook mijn dekentje is niet veilig. Zo lekker, zegt hij en kijkt me gelukzalig aan.
Lachend kijk ik terug en vraag of we een filmpje gaan kijken. Dat vindt hij een goed idee, maar eerst moet ik nog wat te drinken en te eten voor hem pakken.
Dat schoonmaken komt later wel, zolang hij nog graag bij mij langskomt, krijgt hij alle aandacht van mij.

Gezellig ga ik naast hem liggen en kruip ook onder het dekentje. Zo liggen we een tijdje zwijgend naar een film te kijken. Zijn hoofd legt hij tegen mijn schouder.
We hoeven niet met elkaar te praten, het is goed zo.
Als de film een beetje spannend wordt, kijk ik naar hem. Met grote ogen volgt hij de beelden op de tv.
Wat is hij eigenlijk nog klein. Mijn hart zwelt op van liefde. Liefde voor dit ventje.
Ik bedenk me hoe kwetsbaar hij eigenlijk nog is. Als iemand hem ooit pijn zal doen, vermorzel ik die persoon met mijn eigen handen, schiet het door mijn hoofd.

Alsof hij in de gaten heeft dat ik naar hem kijk, draait hij zijn gezicht naar me toe. Spannend he Maris.
Lachend kijk ik hem aan en zeg dat het inderdaad een spannend stukje is.
Ontspannen kijken we weer verder. Opeens voel ik zijn lippen tegen mijn wang, ik vind jou lief.
Zijn blik is alweer op de tv gericht, maar ik voel me dankbaar. Het is toch fijn dat iemand jou zo oprecht lief vindt. Nadat de film is afgelopen en het bijna etenstijd is, zeg ik dat hij moet gaan. Nee, ik blijf bij jou. Lui strekt hij zich uit. Tja, mijn bank ligt ook zo lekker.

Een andere middag, dit keer heb ik geen zin om schoon te maken. Ik heb zin om even te shoppen en lekker ergens een bakje verse muntthee te drinken.
Als ik bel of hij zin heeft om mee te gaan, aarzelt hij geen moment.
Samen gaan we gezellig richting de winkels. Zullen we eerst even voor kleding kijken. Hij vindt alles goed. Terwijl we langs de kledingrekken lopen en hij aangeeft wat hij leuk vindt, zoek ik een stoere blouse voor hem uit. Samen gaan we richting de paskamer. Hij krijgt meteen de aandacht van de verkoopsters. Dit kan ik goed begrijpen, hij is ook zo schattig met die ondeugende ogen en vrolijke lach. Blij met zijn cadeau lopen we weer naar buiten. Nu eerst wat drinken, geeft hij aan. Als we plaatsnemen aan een tafeltje bij het raam, kijk ik hem vragend aan. Wil je er ook nog wat lekkers bij? Hij wil alleen wat lekkers als ik het ook neem. Verbaasd kijk ik hem aan, maar je mag gerust wat nemen hoor. Nee, hij is solidair en neemt ook alleen een drankje.
Als we ons drinken op hebben, zegt hij resoluut, ik wil nu weer naar huis.

Thuisgekomen krijg ik een dikke knuffel en bedankt hij me voor de blouse en leuke middag.
Ik kijk hem stralend aan en zeg, graag gedaan hoor lieverd.

Eigenlijk moet ik hem bedanken. Bedanken voor zijn ongecompliceerde gezelschap. Geen moeilijk gedoe, gewoon gezellig. Zolang hij nog graag in mijn gezelschap is, zal ik daarvan genieten.
Schoonmaken kan altijd nog. Dit is veel belangrijker en leuker.

Natuurlijk hou ik van al mijn neefjes en nichtjes evenveel en ben ik heel blij met ze.
Maar die momentjes samen zijn de mooiste herinneringen voor later.
Ik hoop nog veel herinneringen te maken met allemaal.

Maar deze herinnering is voor jou.
Love you klein neefje van me…

liefde

Patries probeert een keertje pies. Nou en!

Standaard

golden-shower

Buiten klettert de regen naar beneden.
Bij Patries kletterde er ook wat naar beneden, namelijk gouden regen.

Ondanks code oranje dondert het buiten gelukkig nog niet.
In huize Patries  heeft het vast en zeker wel gedonderd. Minimaal code geel.
Ik kan me namelijk voorstellen dat ze behoorlijk pissig was, nadat de inmiddels beruchte sextape was gelekt.

In 1e instantie wist ik niet eens waar iedereen het over had, totdat ik het filmpje in de brave groepsapp van mijn jeugdvriendinnetjes kreeg.
Ik twijfelde een seconde of ik wel moest kijken, maar ik ben een vrouw en mijn nieuwsgierigheid won het uiteraard.
Mijn eerste gedachte was meteen, dit meen je niet. Mijn tweede gedachte, gadver. En mijn derde, die gast had best een volle blaas.

Toen later die avond vriendlief bij me langskwam en me nog een filmpje van Patries toonde, zei ik meteen, dit is Patries niet. Dat het een blonde dame was, dat was duidelijk. Maar behalve haar blote billen die gewillig naar achteren wipten, zag je haar gezicht niet één keer. En als het Patries wel was, dan had ze het prima naar haar zin.
Ik durf zelfs toe te geven dat ik meteen jaloers werd. Niet op de manier waarop zij werd genomen, nee op haar mooie strakke lichaam. Als jij deze dame wel bent Patries, chapeau! Ik teken ervoor om er op 67 jarige leeftijd zo uit te zien. Sterker nog, ik ben 25 jaar jonger en zie er niet zo goed uit.

Misschien ligt het aan mij hoor, maar is dit nu echt kinky porno materiaal. Ik snap alle heisa niet zo goed.
Om misverstanden te voorkomen, zelf heb ik geen ervaring met een golden shower. Verder dan een magnum gold ben ik nog niet gekomen. Geen “vreemde” seksuele uitspatting die magnum gold van mij, maar gewoon een lekker ijsje.
Wie bepaalt eigenlijk wat vreemd is. Zolang je er niemand mee kwetst of pijn doet en het met wederzijdse toestemming gebeurt, moet iedereen toch zelf weten wat hij of zij doet.

Zijn al die azijnpissers die nu de spot drijven met Patries allemaal zo braaf. Zou er niet eentje zijn die wel eens meedoet aan een gangbang, die kickt op kleine kindjes of seks heeft met een dier. Zijn die nu allemaal zo onschuldig, dat ze niet verder komen dan de missionaris positie. Ik geloof er geen reet van. Nee, die mensen die haar nu zo afzeiken, zijn misschien wel veel erger dan Patries. Opzouten met dat gezeik is mijn mening.

Patries laat iedereen maar lekker zeiken en lullen. Sla je slaatje eruit en laat dit keer niet je mondje, maar je zakken vullen.
Nu niet met je mondje wijd, maar aanklagen de gast die dit filmpje heeft verspreid.

Ik zeg, proost!