Een sprong in het diepe

Standaard

Een sprong in het diepe 1

Na jaren van stress, spanning en gedoe weet ze het zeker, dit nooit meer.
De strijd heeft haar zwak gemaakt. De stress heeft haar gesloopt. Haar hart is vertrapt, haar vertrouwen is beschaamd. De ooit zo vrolijke vrouw is een schim van zichzelf. De eens zo ontspannen en ontwapende meid die zij vroeger was, is weg.
Verdriet en boosheid strijden in haar binnenste om de eerste plaats.
Teleurstelling in hem, maar nog meer in zichzelf. Ze voelt zich zo vreselijk dom en naïef. Waarom is ze hier zo lang mee doorgegaan. Waarom heeft ze het zo ver laten komen.

Tijd heelt alle wonden zegt men. Bij haar duurt het echter wat langer dan bij de gemiddelde vrouw. Ze is erg gevoelig en gevoelige mensen hebben meer tijd nodig om dingen te verwerken. Om het verdriet een plaatsje te geven.
Ze vindt zichzelf zwak, zwak omdat ze niet gewoon meteen verder kan met haar leven. Dat ze blijft hangen in haar gevoelens. Tevergeefs probeert ze vooruit te kijken. Het verleden te zien als een wijze les waarvan ze geleerd heeft.

Langzaam verdwijnt het verdriet. De woede die als een uitslaande brand in haar woekert, verandert in een knetterend vuurtje. Er staat een denkbeeldige muur om haar heen. Een muur van ondoordringbaar staal. Niemand zal deze muur ooit kunnen breken, neemt ze zich voor.

Op een dag zegt haar vader met tranen in zijn ogen dat hij eindelijk zijn dochter weer terug heeft. Deze woorden raken haar keihard in haar nog niet helemaal geheelde hart. De tranen die ze maanden heeft ingehouden, stromen over haar wangen. Het lukt haar niet langer om zich groot te houden, om haar nog steeds niet helemaal verdwenen droefheid te verbergen. Het doet haar ongelooflijk veel pijn dat haar ouders zoveel verdriet om haar hebben gehad. Ze voelt zich schuldig.

De weken vliegen voorbij. Ze geniet weer van het leven. Ze is gelukkig in haar eentje. Geen stress, geen ruzies en geen onzekerheid. Eindelijk heeft ze de rust gevonden die ze zo lang kwijt is geweest. Ze geniet van haar eigen vertrouwde plekje. Vaak alleen, soms met gezelschap. Gelukkig heeft ze na lange tijd de rust om alleen te kunnen zijn in het weekend. Niet langer voelt ze zich een sneu persoon omdat ze op zaterdagavond alleen op de bank ligt. Ze geniet nu van een spannende film, een wijntje en haar loungebank.

Natuurlijk mist ze af en toe een gemeende knuffel en iemand die oprecht van haar houdt. Dit gemis weegt echter niet op tegen de spanningen, leugens en latere gelatenheid van haar kant. Ze kan nu zichzelf weer zijn. Niemand die haar vertelt wat ze moet doen of moet laten. Geen melk bij haar ontbijt, geen wekker op zondagmorgen om half 9, geen angsten.

Vertrouwen heeft ze niet meer. Ze blijft fijn alleen. Geen man die haar nog zo kan kwetsen. Pijn doen tot op het bot. Ze is haar eigen baas en zal dat blijven ook. Niemand komt in de buurt van haar hart. Als er al iemand is die haar weet te raken, beredeneert ze dit meteen weg. Vluchten is in haar ogen het veiligst. Ze gaat nu voor safe.

Totdat totaal onverwachts de liefde in haar leven komt. Twijfelend en sceptisch laat ze dit beetje bij beetje toe. Hij weet haar te overdonderen met zijn directheid.
Al snel prikt hij door haar stoere houding heen en ziet het onzekere meisje wat in haar schuilt.
Bij veel dingen die hij zegt, kan zij alleen maar denken, ja het zal allemaal wel. Dit heb ik vaker gehoord en kijk wat er van gekomen is.

Voor hem is het niet altijd leuk, een vrouw die zijn woorden niet gelooft en denkt dat het allemaal loze praatjes zijn. Iemand die weinig vertrouwen in de liefde heeft en bang is om zich kwetsbaar op te stellen. Laat vooral niemand te dichtbij komen, dan kunnen ze je ook geen pijn doen.

Toch breekt hij langzaam haar muur af. Hij geeft niet op.
Zij voelt dat hij meent wat hij zegt. Dit keer volgt ze wel haar intuïtie. Ook al houdt ze nog steeds in haar achterhoofd dat het zomaar opeens weer anders kan zijn, ze probeert te genieten. Te genieten van hem en zijn liefde. Bij hun eerste meningsverschil moet ze haar best doen om niet meteen de handdoek in de ring te gooien.
Langzaamaan weet ze weer hoe liefde hoort te zijn. Alleen oog voor elkaar. Vertrouwen van beide kanten. Elkaar vrijheid gunnen, maar net zo graag samen zijn.
Het voelt goed. Het besef dat een relatie wel mooi kan zijn, wordt steeds sterker.

Ze is blij dat ze de sprong heeft genomen. Voor haar een sprong in het diepe.
Ze gelooft weer in de liefde!

sprong in het diepe 2

Zeg nooit NOOIT

Standaard

never say never

Lachend staat ze op de dansvloer. Na een moeizame en verdrietige periode heeft ze eindelijk weer onbezorgd plezier. Leuke muziek, een wijntje en gezellig gezelschap, meer heeft zij niet nodig om het naar haar zin te hebben. Eindelijk voelt ze zich weer helemaal ontspannen.

Terwijl ze danst, voelt ze dat er iemand naar haar kijkt. Ze kijkt om zich heen en ziet hem aan de kant van de dansvloer staan. Met een vragende blik kijkt ze terug. Onverstoorbaar blijft hij kijken, terwijl ze zijn blikken probeert te negeren. Toch wordt haar aandacht steeds naar hem toe getrokken. Wat staat hij toch te kijken? Ken ik hem?

Als ze de dansvloer wil verlaten om nog een wijntje te gaan halen, moet ze zich door de menigte wringen en omdat hij bij de ingang van de dansvloer staat, staat ze opeens oog in oog met hem. Weer kijkt hij haar aan. Zoals wel vaker gaat haar mond sneller dan haar gedachten, wat sta je steeds te kijken? Ken ik jou?

Lachend kijkt hij haar aan en vertelt wie hij is. Een blik van herkenning schiet door haar heen. Hij vertelt dat hij met vrienden is en vraagt hoe het met haar gaat. Even later vraagt hij of ze single is. Ze beaamt dit en zegt hier snel achteraan dat haar dit prima bevalt. Hij vertelt dat hij ruim een jaar geleden gescheiden is en dat hij twee dochtertjes heeft. Resoluut kijkt ze hem aan en met een snelle groet gaat ze er als een haas vandoor. Ze laat nog net geen stofwolk achter. Vanuit haar ooghoeken ziet ze nog wel dat hij haar verbaasd nakijkt.

Haar metgezellin kijkt haar vragend aan. Wat ga jij er opeens vandoor? Ze kijkt proestend terug, hij heeft twee dochtertjes en ik heb daar zo geen zin meer in. Voor mij geen man met kinderen meer.

Ze vindt kinderen leuk, ze is dol op kinderen, maar heeft zich voorgenomen om nooit meer een “stiefmoeder” te zijn.
Niet om de kinderen, nee daar heeft zij geen moeite mee. Het is de situatie er omheen die haar nekharen omhoog laat staan. De strijd tussen de ouders als ze gescheiden zijn. Het verdriet van de kinderen, waar zij veel te gevoelig voor is. De oneerlijkheid op financieel gebied. Het misgunnen van elkaars geluk. Het elkaar een trap na geven. Kinderen die hier de dupe van zijn. Kinderen die slachtoffer zijn van de liefde van hun ouders die omgeslagen is in boosheid richting elkaar. De ex die kan veranderen in een heks.

Nooit meer wil ze gedwongen worden om dingen te doen waar ze niet achter staat. Al haar vrijheid opgeven en hier zo weinig voor terug krijgen. Voor een gezin zorgen, terwijl er nooit eens voor haar gezorgd wordt. Haar liefde aan een man en kinderen geven waarvan achteraf blijkt dat dit allemaal zo weinig betekend heeft. Ze wordt net zo makkelijk vergeten als een paar lievelingsschoenen die versleten zijn. Jarenlang heeft ze zichzelf weggecijferd en waarvoor? Voor niets. Die pijn wil ze niet meer voelen. Nooit meer.

Zij is namelijk niet het type “stiefmama” die de kinderen als een noodzakelijk kwaad ziet. Die de kinderen liever ziet gaan dan komen. Die hun namen niet op een kerstkaartje vermeld. Zij vindt dat kinderen een onbezorgde liefdevolle jeugd moeten hebben. Geen verdriet om de scheiding van hun ouders, maar blij met hun nieuwe gezinnen.

Ze ziet het bij andere vrouwen. Deze “stiefmama’s” hebben niets met hun “stiefkinderen”. Ze lijden eronder dat hun partner deze “bagage” heeft. Ze balen ervan. Ze worden er niet gelukkig van, de partner en de kinderen worden hier niet gelukkig van. Nee voor haar geen man met kinderen. Nooit meer.

Het is bijna een jaar later na hun ontmoeting waarbij ze hem met een verbaasde blik achterliet. In de tussentijd heeft ze hem nog een paar keer op een feestje gezien. Een vluchtige kus en een boze blik, meer is er niet van gekomen.
In dit jaar is zij veranderd, ze zit weer beter in haar vel. Ze heeft meer rust en voelt zich gelukkig. Voor hem geldt hetzelfde.
Er is een klik die zij beiden nog nooit zo gevoeld hebben. Ze blijken veel gemeen te hebben en de liefde bloeit op. Ze staat niet stil bij het feit dat hij twee kinderen heeft. Het voelt gewoon goed. Het voelt zoals liefde moet voelen.

De kinderen sluiten haar meteen in hun hart en andersom is dit ook zo. Ze smelt als twee armen om haar heen geslagen worden en het meisje zegt dat ze zo blij is dat ze in hun leven is gekomen. Dat ze van haar houdt.
Ze krijgt het heel even benauwd als het meisje zegt dat ze hoopt dat ze nooit meer weggaat. Maar dit gevoel duurt maar even.
Als de meisjes bij haar in bed kruipen en haar knuffelen voelt het goed. Ze voelt dat de meisjes dol op haar zijn.

Deze keer is het zo anders. De papa dwingt haar nergens toe. Hij kan een mama en een papa tegelijk zijn. Hij is lief en zorgzaam en dol op zijn meiden. Dol op haar. Hij heeft de situatie onder controle.
Natuurlijk weet zij dat er ook nog wel eens moeilijke periodes zullen zijn. Dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn zal blijven.
Uiteraard wordt zij nu ook wel eens geconfronteerd met de minder leuke kanten van gescheiden ouders. Toch weet zij dat het dit keer anders is.

Jullie hebben gelijk, ze heeft inderdaad gezegd, voor mij nooit een man met kinderen meer. Maar het leven loopt wel eens anders dan je voor ogen hebt.

Ik zeg daarom nooit meer NOOIT!

Stiefmoeder1

Billen, borsten en voeten

Standaard

billen

Tot een aantal jaren geleden was ik ervan overtuigd dat mannen als eerste en enige gefocust zijn op vrouwelijke borsten. Dat de meeste mannen verzot zijn op grote, volle, stevige tieten. Minimaal een D-cup. Maar nog liever net zo groot als die van Pamela Anderson toen ze op hun grootst waren. Voor degenen die het niet weten, zij is namelijk heel vaak van maatje veranderd.

Inmiddels weet ik dat er naast de borstenmannen ook billenmannen zijn. Mannen die dol zijn op een grote kont. Groot, maar wel stevig. Een kont a la Jennifer Lopez of Kim Kardashian. Nu heb ik me overigens wel laten vertellen dat de billen van Kim net zo nep zijn als Pammie haar borsten. Maar dat maakt de mannen niet uit. Nep of echt, who cares, als ze maar groot en stevig zijn.
Bij deze billenmannen zal ik niet hoog scoren met mijn kleine gespierde kontje.
Je moet goed kijken om überhaupt een kont bij mij te zien. Elke week neem ik me weer voor om iedere dag tig squats te doen, maar verder dan 40 stuks tijdens het tandenpoetsen kom ik niet. Zo’n mooi gelift kontje zal ik na mijn 42
ste echter niet meer krijgen. Die illusie heb ik zeker niet.

Gelukkig maak ik dit “gemis” een beetje goed met mijn borsten. Niet te groot, niet te klein. Ze mogen er gewoon simpelweg vrolijk zijn. Tenminste nu nog wel, na je 40ste schijnt toch alles te gaan hangen. Gelukkig hebben we tegenwoordig de push up bh’s. Haal ik nu de vulling er nog uit, in de toekomst kan ik deze altijd nog laten zitten.
Nu we het toch over push up bh’s hebben. Je ziet tegenwoordig niet anders in de winkels. Ik vraag me dan wel eens af hoe dat dan gaat als je als single dame een kerel ontmoet en hij mede is gevallen op jouw goed gevulde bh. Wat als blijkt dat die goed gevulde bh niet gevuld is met een paar volle roomblanke memmen, maar met vullingen zo groot als de opgerolde tennissokken in zijn nachtkastje. Hoe reageren mannen daarop? Zijn ze teleurgesteld? Zeggen ze er iets van? Of kan het ze niets schelen?

Toch ben ik er inmiddels achter dat er ook mannen zijn die naast de billen en/of borsten naar nog een lichaamsdeel kijken. Of liever gezegd, naar twee lichaamsdelen. Namelijk de voeten.

Nooit was ik me hiervan bewust, totdat ik mijn toenmalige lover leerde kennen.
Hij zei me iedere keer weer dat hij mijn voetjes zo mooi vond. Zo lief en zo slank, zo schattig, zo poezelig.
Op zulk momenten keek ik hem meewarig en met een spottende blik aan en schaarde zijn gezwets maar onder de noemer gladde praatjes. Als nuchtere Flakkeese ben ik namelijk zeer ongevoelig voor zulke onzin.

Toen onze relatie over was en ik ging daten met een andere man schrok ik van mezelf. Niet alleen gruwelde ik van de Birkenstocks die ik in een hoekje van zijn kamer zag staan, ik vond zijn voeten afschuwelijk. En dan vooral zijn tenen en nagels. Nu begreep ik wat ex-vriendje bedoelde. Jakkes wat goor! Gele nagels, kromme tenen, zwarte randen, eigenlijk gewoonweg vies.
Ik moest mezelf er toe dwingen om niet naar deze afzichtelijke exemplaren te kijken als hij zonder sokken in mijn buurt was.

Ook betrap ik me erop dat nu de zomertijd er weer aankomt, ik griezel bij het idee van al die onverzorgde voeten in teenslippers.
Ik herinner me de tenen van een kennisje op een zomerse dag. Het viel me niet alleen op dat ze brede platvoeten had, maar ook dat ze gele onverzorgde nagels had, voorzien van een laagje afgebladderde nagellak. Zo niet smakelijk.
Zit je gezellig te eten op het terras en word je geconfronteerd met de tenenkaas van je tafelgenoot.
Dat is nog eens wat anders dan een kaasplankje als toetje.

Help! De zomer is in aantocht.
SOS! Wat is ook alweer het telefoonnummer van mijn pedicure?

voeten

 

De eerste keer

Standaard

schaamte

Yes ze is terug! En meteen met een lekker ongegeneerd verhaal over de eerste keer.

Helaas, degenen die verwachten dat ik hier ga vertellen over mijn eerste keer seks, moet ik teleurstellen. Die eerste keer bedoel ik namelijk niet.

Een nieuwe liefde, een roze wolk, fladderende vlinders, hoe heerlijk kan het zijn. Je vindt elkaar leuk, lief en als het goed is ook best lekker.

Op je eerste date zorg je dat je er waanzinnig uitziet. Niet te sexy, niet te bloot, maar toch dat hij denkt van, zo hier gaat mijn hartje sneller van kloppen. Hier gaat mijn broek wat strakker van zitten.
De kans is overigens aanwezig dat mijn broek ook strak gaat zitten. Vaak is een 1e date namelijk in een restaurant. Eten is één van mijn hobby’s en eerste date of niet, ik ga me echt niet anders voordoen en eet gewoon als een hongerig varken mee. En dames geloof me, mannen kunnen dit alleen maar waarderen. Die zitten niet te wachten op een vrouwtje die alleen een glas water drinkt, een paar blaadjes sla eet en wat met haar vork door haar eten roert zonder het in haar mond te stoppen.
Ook ga ik niet braaf aan een ijstheetje. Nee, ik hou van een wijntje en wel van meer dan één ook. Die drink ik dus gewoon op een eerste date. Oké, ik ga natuurlijk niet lallend naar huis, maar een beetje lacherig van een paar wijntjes moet kunnen. Of de date moet zo vreselijk zijn, dan kun je maar het beste meteen een fles achterover gieten. Weglopen kan ook, maar daar ben ik dan weer te empathisch voor.

Als de eerste date geslaagd is, volgt op een bepaald moment ook de eerste keer samen slapen. Vreselijk natuurlijk. Want elke vrouw die een beetje onzeker is, maakt zich hier best druk om. Dit is namelijk wel de eerste keer dat hij je zonder mak-up ziet hé. En ook al smeer je geen lagen plamuur op je gezicht, hij kan toch best schrikken van dat blote billengezicht. Een beetje mascara en oogschaduw kunnen echt een wereld van verschil maken.  Je kunt zomaar van een Pamela Anderson in een Donatella Versace veranderen. Overigens ziet Pammie er zonder make-up ook niet bijzonder appetijtelijk uit, maar dat terzijde.
En wat dacht je van die vreselijke ochtendadem. Stel je voor dat hij wilt zoenen als jij nog wakker ligt te worden. Hij kan van schrik achteruit deinzen van die walm die uit je mond komt dwarrelen. Een dood-varkensluchtje kan zomaar een enorme afknapper zijn.
Dan je kapsel. Nu zit dat van mij nooit strak in model, maar na een nachtje slapen kunnen de vogels die normaal in mijn dakgoot bivakkeren, best een eitje leggen op mijn hoofd. Een kant-en-klaar vogelnestje a la Mariska.
Laat ik dan maar zwijgen over het praten en gillen in mijn slaap. Als je bij mij in bed ligt, heb je namelijk een kleine kans dat je wakker wordt van ijselijk gekrijs of een rechtop in bed zittend vrouwspersoon die er van overtuigd is dat er overal spinnen in bed lopen. Als je slim bent, ga je op dat moment geen discussie met me aan.

Vergeet ik bijna het snurken, kwijlen en poepjes laten. Kwijlen doe ik gelukkig alleen als mijn neus pot en pot dicht zit van een stevige verkoudheid. Snurken is bij mij overigens ook geen nachtelijke kost. Maar dat ik geen windjes laat, kan ik niet garanderen. Dat ze niet stinken, durf ik ook niet te beloven.
Nu we toch lekker bezig zijn en het over uitlaatgassen hebben, hoe ervaren jullie een eerste keer poepen als hij of zij in je bijzijn is? De meeste mannen hebben hier geen problemen mee volgens mij, maar ik ken toch verschillende vrouwen die hier vreselijk tegenop zien. Persoonlijk blokkeer ik. Fijn als je een heel weekend bij elkaar bent en je buik steeds harder en dikker wordt. Wat ben je dan blij als je eindelijk weer alleen thuis bent en een half uur lang ongegeneerd op de pot kan gaan zitten. Wat kan dat een vreselijke opluchting zijn.

Toch moet je je door al die eerste keren heen worstelen. Hoe moeilijk en zwaar het ook kan zijn. Ja, wij dames hebben het soms best zwaar hoor heren. Hebben jullie andersom ook van die onzekerheden vraag ik me toch wel af.

Echter dit keer heb ik het anders gedaan. Geen gezeur en gedoe. Ik ben zoals ik ben. Met al mijn gebreken en al mijn charmes.
In joggingbroek op de bank. Naakt lopend door mijn huis. Stinkend op de wc. Zonder make-up op mijn gezicht en mijn haar op een achterlijk knotje. Het maakt mij allemaal niet uit.
Dit keer heb ik anders gedacht. Hij moet me maar nemen zoals ik ben en bevalt het niet, dan is dat dikke pech. Dikke pech voor hem.
Want ik ben verder best lief en heb in ieder geval geen last van een ochtendhumeur!

Oké, ik beken, er is één klein dingetje. Met mijn brilletje op krijgt hij mij mooi niet te zien. Dat gaat mij net iets te ver! Ik loop nog liever zo blind als een mol naar het toilet als ik wakker word. Dit hoeft geen probleem te zijn. En ach bij andere bezigheden heb je toch ook genoeg aan 30% zicht.

Nu ben ik toch wel een beetje nieuwsgierig.
Willen jullie ze met me delen.
Wat zijn jullie onzekerheden m.b.t. de 1e keren?

Schaamte 2