Blinddate

Standaard

tinder

Hey wijffie! Ik heb hier net een enthousiaste zus met de vraag of JIJ zin hebt in een blinddate? Ik weet dat je hoofd niet naar kerels staat, maar dit is echt een kanjer. En een date is nog geen relatie toch? Dus niks te verliezen. Denk er eens over na. We zadelen je echt niet op met een eikel en JA het is een serieuze vraag. Geen dolletje.

Dit ga je niet menen, was mijn eerste reactie.
Het is namelijk al jaren geleden dat ik een echte date heb gehad, maar een blinddate is een eeuwigheid geleden.
Ook al heb ik er nog maar één in mijn balboekje staan, op mijn bucketlist komt de blinddate niet meer voor. Mijn ervaring met de blinddate was namelijk niet echt geweldig. Nog lastiger werd het toen mijn blinddate daar anders over dacht. Hij vond mij wel erg leuk en wilde snel weer een keer afspreken.
Ik dacht dat het wel duidelijk was hoe ik erover dacht toen ik spontaan op dieet was, het dessert oversloeg en de date vroegtijdig verliet.
Helaas, het werd me niet gemakkelijk gemaakt en ik moest hem alsnog uit zijn droom helpen.
Nooit vergeet ik hoe hij op me afstapte in zijn lange potlootventer regenjas. Het liefst was ik meteen hard weggerend, maar daar had ik het lef niet voor.

Voor degene die het nog niet weten, ik heb namelijk een gigantisch grote waffel, maar een heel minuscuul klein hartje.
Het daten op zich lijkt mij momenteel al te veel spanning op mijn leeftijd. Laat staan een blinddate.
Waar moet je in vredesnaam over praten. Over hoe ongemakkelijk een blinddate is. Over het weer.
Misschien vallen er wel stiltes, heb je elkaar echt totaal niets te zeggen. Nu zal dit mij niet snel overkomen, ik praat nog tegen een lantaarnpaal als het moet. Maar toch, je weet nooit.
Of stel je voor dat het totaal je type niet is. Dan moet je dat tegen hem zeggen, dat is toch hartstikke sneu. Ik wil niemand kwetsen. Ook lijkt het mij niet leuk om te horen dat je zelf iemands type niet bent. Lekker goed voor je zelfvertrouwen, niet!

Toch kapte ik het niet meteen af.
Hoe oud is hij? Heeft hij kids?
Nee, geen kids. En hij wil ook geen griet met kids.
Hij woont redelijk in de buurt en zijn leeftijd weet ik niet.
Maar hij  houdt ook wel van een feestje en hij is een grote beer.

Bij grote beer denk ik meteen aan een man van 150 kilo. Natuurlijk moet iedereen dat voor zichzelf weten, maar ik persoonlijk val niet op grizzlybeer dikke mannen.
Nee Maris hij is niet dik. Hij is groot. Oké, van groot hou ik wel. Hoeft niet, maar is ook niets mis mee. Dat kan best lekker zijn.

Mag ik een foto?
Nee!! Geen foto. BLINDdate.

Nu hoef ik geen hunk om mee te daten. Eigenlijk wil ik niet eens een hunk om mee te daten. Uit ervaring weet ik dat deze heren vaak teveel met andere vrouwen bezig zijn. Al is het alleen maar om hun ego op te krikken. Nee de hunktijd heb ik achter me gelaten.
Ook val ik niet op een bepaald type. Eigenlijk is er geen peil op te trekken bij mij. Lang, kort, breed, slank, blond, zwart, kaal. Het maakt mij niet uit. Oké, gespierd vind ik wel heel erg lekker. Ik geef het toe.
Toch is het voor mij meer het gevoel dat je bij iemand hebt. Een lach of ondeugende oogjes kunnen mij al doen smelten. Ik moet me meteen aangetrokken voelen tot iemand, op welke manier dan ook.

Maris ik bel je vanavond. Dan praten we er verder over.

Inmiddels weet ik dat hij 38 jaar is en in de Hoeksche Waard woont. Hij is sociaal, houdt van reizen en is helemaal niet moeilijk. Tot zo ver klinkt het goed. Als muziek in mijn oren. Ik hoor nog net de bruiloftsklokken niet luiden. Geintje natuurlijk, Maris en trouwen zullen we pas meemaken als Pasen en Kerstmis op dezelfde dag vallen.

En verder?
Hij is kaal. Ook dat vind ik prima.
Hij heeft een bril. Oké, daar val ik normaal niet op. Maar hoe durf ik dat eigenlijk  te denken met mijn eigen jampotglazen.

Maris, ik voel het. Het zou zomaar kunnen dat hij HET is.

Daar zit je zomaar opeens op dinsdagavond met een dilemma. Doet ze het of doet ze het niet?

Aan de ene kant is het hoog tijd voor een beetje spanning in mijn leven, ik snak naar een beetje leuke positieve spanning in mijn leven. Maar aan de andere kant zie ik het helemaal niet zitten om met een wildvreemde kerel af te spreken.
Ik ben meer van het spontane. Je komt elkaar tegen en BAM je voelt je tot elkaar aangetrokken. Er is een klik en dan ga je gezellig iets drinken.
Toch is het fijn dat er ook mannen zijn die je niet alleen zien als een lekker wijf wie ze een keer willen pakken.
Eigenlijk is een keer daten ook wel eens goed voor me. Misschien krijg ik dan weer iets meer vertrouwen in het hele mannen- en vrouwengebeuren.

Of feest ik vrolijk door en zie ik wel wat er spontaan op mijn pad komt.
De man die mij het BAM gevoel geeft. Mij vlinders in mijn buik bezorgt en erotische dromen laat beleven. Mij regelmatig aan hem laat denken, met een glimlach op mijn gezicht en een ondeugende twinkeling in mijn ogen.

Misschien, heel misschien is hij het wel…

single2

Advertenties

Zeg nooit nooit

Standaard

nooit

Nooit ga ik nog samenwonen. Voor een relatie ben ik niet geschikt. Ik doe graag mijn eigen ding zonder verantwoording af te moeten leggen.
Toen hij deze woorden tegen me zei, hoorde ik mezelf praten.
Een glimlach gleed over mijn gezicht.

Tijdens mijn relatie vroeg ik me ook regelmatig af of ik wel geschikt ben voor een relatie.
Vooral op momenten dat ik liever alleen was in plaats van gezellig samen te zijn. Zelfs al hadden we elkaar een week niet gezien.
Ik vroeg me echt wel eens af of ik wel helemaal spoorde. Na een week zonder elkaar moet je toch staan springen van vreugde. Dan moet je elkaar toch meteen bij de voordeur willen bespringen. Die tijd was echter al lang voorbij. Ik lag liever alleen in mijn bankje met een wijntje en een spannende crimeserie.
Achteraf begrijp ik wel dat dit niets te maken heeft met het wel of niet geschikt zijn voor een relatie. Het lag aan de relatie zelf. Wij pasten gewoon niet bij elkaar.

Hoe vaak heb ik na deze relatie gezegd, voor mij geen relatie meer. Nooit meer!
Het zal me echt niet meer gebeuren dat een kerel mij ooit nog gaat vertellen wat ik wel of niet moet doen. Die aan mijn kop zeurt over dingen die het zeuren niet eens waard zijn. Ik haat gezeur. Geen groot klein kind om me heen die ik moet verzorgen en op me leunt. Mijn vrijheid is mij veel te lief. Heerlijk doen waar ik zin in heb. Maar met één iemand rekening houden en dat is met mezelf.

Een vriendin zei het jaren geleden al tegen me, Maris zoek een vrachtwagenchauffeur die in het buitenland rijdt. Die zijn niet vaak thuis. Heerlijk is dat. Dat zou voor jou ook ideaal zijn.
Zij kan het weten, haar man was destijds vrachtwagenchauffeur.

Het afgelopen jaar heb ik met verschillende mensen zulk soort gesprekken gevoerd. Relaties zijn altijd een geliefd onderwerp van gesprek.
Vrouwen onder elkaar praten hier vaak over, maar meestal is de man het leidend voorwerp en de vrouw het lijdend voorwerp. Je voelt je gesteund, maar veel wijzer wordt je er niet altijd van.
Ik vind het interessant om hier met mannen over te praten. Misschien kan ik er nog wat van leren.
Praten mannen onderling nu eigenlijk ook over relaties en de liefde vraag ik me wel eens af. Of gaat dat echt alleen maar over bier en tieten.

Maris als wij zouden samenwonen, zou ik ook mijn steentje bijdragen in het huishouden. Je zou echt je eigen dingen mogen blijven doen. Sporten zoveel je wilt. Gezellige uitjes met je vriendinnen. Ik zou daar echt geen probleem van maken. Ik zou zo goed voor jou zijn. Je verzorgen en verwennen. Dat verdien jij.
Zwijgend keek ik hem aan. Dat zeg je nu, dacht ik sceptisch. Dat heb ik vaker gehoord.

Maris als jij de juiste man treft, de ware liefde, dan denk je er echt wel anders over. Het is dan juist fijn om bij elkaar te zijn. Je verhaal te kunnen doen als je thuiskomt. Lekker tegen iemand aan liggen op de bank. Echt waar Maris, het kan zo fijn zijn. Mét de juiste man voor jou.
Geamuseerd keek ik haar aan. De ware liefde, geloof je daar nog in dan.

Eind vorig jaar sprak ik een mevrouw met een speciale gave. Zij kan een blik in de toekomst werpen.
Over een jaar of drie ga jij samenwonen. Even viel ik stil. Heel even maar. Snel herstelde ik me. Dat gaat echt niet gebeuren, zei ik met de nadruk op echt niet. Ik woon al elf jaar alleen. Ik geef mijn onafhankelijkheid nooit meer op.
Op een sussende toon sprak ze me toe, ook als je samenwoont met iemand kun je je onafhankelijkheid behouden hoor. Daar kom je wel achter. Als je maar meteen vanaf het begin duidelijk bent.
Hmmm, was het enige wat ik nog kon uitbrengen. Ook al heeft deze mevrouw veel dingen gezegd die kloppen, bij dit stukje zit ze er volgens mij echt naast.

Toch merk ik dat ik de laatste tijd milder word.
Bij het woord relatie breekt het angstzweet me niet meer uit. Ik voel geen twee handen die mijn keel langzaam dichtknijpen en mijn luchtpijp afsluit.
Ik sluit zelfs niet uit dat ik ooit nog een relatie durf aan te gaan.
Het punt is nu zelfs bereikt dat het me niet echt gezellig lijkt om de rest van mijn leven alleen te blijven. Om als “oudere” dame mijn dagen in mijn eentje te slijten.
Mijn ijzersterke muur brokkelt langzaam af.
Maar alleen voor de juiste hoor!
En die juiste mag gerust nog even weg blijven.
Die juiste moet mij zeker mijn gezellige uitjes gunnen.
Dus vriendinnetje wees niet bang, we blijven samen wijntjes drinken op het terras.

Maar ik weet inmiddels, zeg nooit…NOOIT!!

alleen

Een gouden randje

Standaard

Soms ontmoet je iemand met wie je meteen een klik hebt. Je voelt je goed bij die persoon. Hoe beter je elkaar leert kennen, hoe meer je merkt dat je bij elkaar past. Het voelt vertrouwd.

De afgelopen jaren zijn er een paar mensen in mijn leven gekomen waarbij ik dit gevoel heb. De ene zie ik regelmatig en de ander zie ik maar een paar keer per jaar. Toch maakt dit niets uit. Bij bepaalde personen maakt het niet uit hoe vaak je elkaar ziet, het is altijd goed.

Zo zat ik een paar dagen geleden op het terras. We hadden elkaar een tijd niet gezien. Het was meteen weer vertrouwd en gezellig. We praten over van alles, over het heden en over het verleden. Over vriendschappen die verwateren en over stukgelopen relaties.
Over mensen die in je leven komen en soms ook weer uit je leven verdwijnen. Mensen waarvan je nooit verwachtte dat je ze niet meer ziet of hoort.
Verdriet en teleurstellingen. Maar ook de mooie momenten.

Zij wist het mooi te omschrijven.
Het leven is net een treinreis. Mensen stappen op en mensen stappen af. Bij sommigen zou je willen dat ze nooit opgestapt waren, maar zie dit als een les. Een levensles.
Door deze ervaringen ben je wie je bent. Leer van deze lessen, zodat je in een volgende relatie of vriendschap hier positief mee om kunt gaan.

Ze heeft gelijk.
Er komen mensen in je leven op momenten dat je deze mensen nodig hebt. Ze maken je leven op dat moment mooier en rooskleuriger.
Ze komen in je leven voor een lange tijd of voor heel even. Iemand kan uit je leven gaan, omdat jij verandert of de ander verandert. Dit is niet altijd leuk, maar er komen weer andere personen voor in de plaats die op dat moment jouw leven weer fijner maken.
Er zijn ook momenten dat je blij bent dat iemand weer uit je leven gaat. Het is tijd om verder te gaan. Het is genoeg geweest. Accepteer dat mensen komen en gaan.

Mensen gaan uit je leven, omdat ze overlijden. Probeer aan de mooie momenten te denken en koester de fijne periode die jullie samen hebben gedeeld. Herinner hoe de persoon jouw leven vrolijker en leuker heeft gemaakt. Hoe moeilijk dit ook kan zijn.

Vaak leren we van de moeilijke momenten, hierdoor groeien we, ook al beseffen we dat vaak niet.
Ook ik vraag me regelmatig af waarom bepaalde mensen in mijn leven zijn gekomen. Waarom deze negatieve ervaringen op mijn pad zijn gekomen. Je vergeet zo snel de mooie momenten.

Inmiddels besef ik dat ik dit moet loslaten.
Vergeven, maar niet vergeten.
Leren van mijn fouten, zodat ik ze geen tweede keer meer maak.
Inzien dat dit geen belemmering mag zijn, hoe moeilijk het ook is. Anders ontneem je jezelf de kans om iets nieuws en moois te beginnen. Misschien wel voor de rest van je leven.

’s Avonds stuurde ik haar een berichtje, een bedankje voor de gezelligheid. Zij vond deze dag ook fijn. Een dag met een gouden randje schreef ze.
Dit vind ik mooi gezegd.

Hoe vaak leef je je leven zonder echt stil te staan bij het moment. Vaak gehaast, vooruitkijkend en ongeduldig. Met het ene nog niet klaar, maar al met het volgende in je hoofd bezig. Niet bewust genieten van het moment. Terwijl deze momenten juist zo kostbaar zijn.
Vandaag kun je namelijk niet meer overdoen.
Geniet daarom van iedere dag. Met mensen waar je je goed bij voelt. Met mensen die op dit moment belangrijk voor je zijn. Die jou een prettig gevoel geven.

Je kunt je leven niet meer overdoen.
Maak wat vaker een dag met een gouden randje.

levensles

Fijn dat je een deel van mijn leven bent.
Of het nu is om een reden, voor heel even of voor heel mijn leven.

Duckface

Standaard

duckface

Ze staat iedere keer met zo’n rare duckface op Facebook. Dat doe je toch niet. Is ze daar zo oud voor geworden. Zulke dingen doe je als je vijftien jaar bent, niet als je de dertig bent gepasseerd. 

Oké, noem je dat een duckface, zei ik als antwoord op deze minder aardige woorden. Ik wist namelijk precies wat ze bedoelde, want ook ik heb de foto’s op Facebook voorbij zien komen.
Verdedigend nam ik het voor haar op. Ach, dat is toch lachen joh. Ze doet dat vast voor de grap. Dat bedoelt ze niet serieus. Ze heeft er wel mooie volle lippen voor. 
Als iemand een warm plekje in je hart heeft, dan val je die persoon niet af is mijn mening. Al zou ze in haar blote kont op Facebook gaan staan, dan zou ik haar nog verdedigen.

Toch moet ik eerlijk bekennen dat ook ik de duckface niet begrijp. Waarom zou je in vredesnaam op een eend willen lijken? Want daar komt de duckface toch vandaan?  Het is toch niet echt een imitatie van een pijpmondje? 

Zijn er serieus dames die denken dat ze er met een duckface aantrekkelijk en sexy uitzien? Ik kan het me niet voorstellen.
Het doet mij meer aan de kont van een baviaan denken. Niet echt verleidelijk dus. Wel lollig en grappig. Ik hou van lollig en grappig. Hoe gekker hoe beter is mijn bescheiden mening. 

Te pas en te onpas zie ik de dames hun lippen tuiten voor de foto. Meteen krijg ik dan sterk de neiging om met stukjes brood te gaan gooien. Als kind vond ik het namelijk al erg leuk om de eendjes te voeren.
Bij een enkeling zou ik het liefst een ongesneden acht onsje oud brood tegen zo’n duckface hoofd willen smijten. Zo’n lekker droog brood wat keihard geworden is. Een blauw oog trekt ook de aandacht lijkt mij.  En het is weer eens iets anders dan van die grote bavianenbillen.

Nu hoor ik jullie denken, hoe moet ik dan sexy op de foto zonder duckface?
De oplossing is best simpel. Geen getuite lipjes, maar gewoon een beetje nonchalant op je lip bijten en zwoel in de camera kijken. Mr. 50 shades of Grey werd daar namelijk helemaal wild van. 

Afgelopen weekend moest ik er ook aan geloven. Kom op Maris, je kunt het. Twijfelend keek ik haar aan. Meen je dat. Moet ik echt met een duckface op de foto.
Echt waar, ik heb mijn best gedaan. Mijn duckface ligt vast op het internet. Wel een duckface met daaronder omhooggeduwde borsten. Dat gebeurde spontaan en ging helemaal vanzelf. Op het moment dat ik mijn duckface opzette, gingen mijn handen naar mijn borsten. Hup de lucht in met die ballen. Een eend waggelt toch ook met zijn borst vooruit. 
Misschien was ik in een vorig leven wel een eend. Het zou zomaar kunnen. 

Vanmorgen stond ik in de badkamer. Ik tuitte mijn lippen en bekeek mezelf taxerend in de spiegel. Nu begrijp ik waarom de duckface meer iets voor jonge meiden is. Als veertiger moet je dat gewoon niet doen. Je wordt dan echt zo’n ouwe taaie eend. Zo eentje die je met kerstmis aan je schoonfamilie wilt voorschotelen. Je rimpels rond je mond worden namelijk zichtbaar en je lippen worden er ook niet mooier op.

Nu ben ik al zo fotogeniek als een lantaarnpaal, maar die duckface maakt het alleen maar erger. Nee, ik ga liever met mijn lippen om een cornetto op de foto. Dat maakt me niet aantrekkelijker of sexy. Maar het is wel heel erg lekker!

Ik zeg f*ck de duckface.
Ik sluit me aan bij de reversed duckface beweging.
duckface1

Liever een blauwtje lopen

Standaard

lets-flip-a-coin

Liever een blauwtje lopen, dan een groentje blijven.
Een groentje ben ik al lang niet meer, dat lijkt me duidelijk.
Een blauwtje lopen is iets wat mij niet snel zal overkomen.
Klinkt dat arrogant?
Maar hoe kun je een blauwtje lopen als je nooit een eerste move maakt. Inderdaad, dat kan dus niet.

Jaren geleden had ik een date met een Brabander. Gewoon gezellig barbecueën en kletsen.
Ik viel bij hem in de smaak, mede omdat ik me het eten zo goed liet smaken. Eindelijk een vrouw die ook als een varken schranst en niet als een konijn op een slablaadje leeft, lachte hij verheugd. Ik gaf hem een vette knipoog, smeerde een stokbroodje met kruidenboter en stopte dat in zijn mond.
Tijdens het bakken van de saté keek hij me doordringend aan en zei dat hij nooit als eerste iemand zoent. Ik keek hem lachend aan en herhaalde wat hij zei. Onverstoord stak ik weer een stuk hamburger in mijn waffel.
Toen we een paar uren later een filmpje zaten te kijken, dook hij totaal onverwachts richting mijn mond. Ik keek hem verbaasd aan en zei bijdehand, ik dacht dat jij nooit als eerste het initiatief neemt. Fronsend keek hij terug, als ik op jou moet wachten gaat er nooit wat gebeuren.
Precies! Zei ik. Om hem op hetzelfde moment in een judogreep te nemen. Wat hij kan, kan ik ook. De eerste move was gezet en ik wist waar ik aan toe was. Meer had ik niet nodig. Enthousiast zoende ik hem terug.

Tijdens het uitgaan gaat het iets makkelijker. Geef me een paar wijntjes en ik lach naar iedereen. Oké, dit is nog geen eerste move. Maar dan ben ik best toegankelijk.
Tenminste dat dacht ik, totdat die leuke blonde jongen zei dat hij me amper durfde aan te spreken. Je kijkt zo boos naar me, zei hij een beetje angstig. Verbaasd keek ik hem aan. Boos?
Hij is hartstikke gek. Ik lachte juist lief naar hem. Ik nodigde hem juist uit om de eerste stap te zetten. Toch?

Inmiddels wat jaartjes later. Iets ouder, iets wijzer.
Volwassen zal ik niet zeggen, maar nog steeds afwachtend.

Nu was ik daar eerlijk gezegd het afgelopen jaar als single helemaal niet mee bezig. Mijn buik er even vol van ging en ga ik nog steeds voor veilig.
En dan heb ik het niet alleen over een voorbehoedsmiddel. 

Tot voor kort.

Ik vind hem leuk, ik vind hem echt leuk. Meteen vanaf het eerste moment dat ik hem zag.
Verbaasd gingen deze gedachten door mijn hoofd. Hoe kan dat nu? Een jaar single en totaal niet bezig met het BAM gevoel.
Mezelf wel eens afvragend of ik überhaupt ooit dat BAM gevoel nog zou hebben bij iemand.

Ik ken hem niet. Hij is helemaal niet leuk joh. Misschien is hij wel hartstikke fout. Heeft hij een vriendin of echtgenote. Is hij ook aan de drank en drugs verslaafd. Waarschijnlijk een womanizer eerste klas. Vast niet betrouwbaar. We passen totaal niet bij elkaar.
Meteen probeerde ik 1000 excuses te vinden om hem maar vooral niet leuk te vinden. Dit lukte best aardig moet ik zeggen.
Totdat ik hem weer zag…
Shit, ik vind hem nog steeds leuk. Hij lacht zo lief.
Van binnen voelde ik me onrustig. Aan de buitenkant liet en laat ik niets merken. Koelbloedig als altijd ga ik verder alsof hij me helemaal niets doet. Never nooit niet dat hij zal merken dat ik hem leuk vind.
Ik ben gek, dat doe ik echt niet. Ik ga echt geen blauwtje lopen. Hij ziet mij vast als iedere andere vrouw in zijn omgeving.
Hij heeft echt geen interesse. Waarom zou hij?

Hoe ik daar zo zeker van ben? Ja wat denken jullie.
Duhhh, hij maakt geen eerste move…

klojo

Het is alleen al fijn om te weten dat het BAM gevoel nog steeds aanwezig kan zijn. Al doe ik er helemaal niets mee!

Seks, vooral niet doen!

Standaard

sokken in bed

Mannen denken veel aan seks, heel vaak.
Vrouwen praten over seks, iets minder vaak.
Maar praten doen ze. Mannen geloof me!

Vrouwen scheppen niet op over het aantal mannen die ze “gedaan hebben”.
Ze lopen niet te pochen over de leeftijd van hun minnaars.
Ze praten niet over alle standjes die de revue zijn gepasseerd en gaan zeker niet in op de seksdetails.

Ik hoor jullie mannen nu een zucht van verlichting slaken.
Maar juich nog maar niet te vroeg, wij vrouwen praten namelijk over andere dingen. Over dingen die een man dus echt niet moet doen tijdens een potje vrijen of een uurtje de liefde bedrijven.

Zomaar een kleine greep uit alle verhalen die ik gehoord heb of dingen die ik zelf heb ervaren.
Zomaar omdat jullie mannen er misschien iets van kunnen opsteken.
Zomaar om de vrouwen een glimlach van herkenning te bezorgen.

Mannen waarom houden jullie je sokken aan tijdens de seks? Of zelfs in bed? Heb je lelijke tenen? Wratten? Of ben je zo opgewonden dat je die sokken per ongeluk vergeet?

Heren als je lepeltje lepeltje ligt en de vrouw ligt achter je, laat dan vooral geen scheet. Dit vindt een vrouw echt niet lekker. Echt niet? Nee, echt niet!
Overigens ook niet als ze voor je ligt.

Wij vrouwen vinden het heus wel fijn om na de seks nog even te knuffelen. Dat hoeft echt geen uren te duren, maar ga niet meteen met je kont richting ons gezicht liggen.
Met dat snurken kun je toch wel tien minuutjes wachten. Tien minuutjes maar.

Ga in vredesnaam niet meteen je telefoon checken als je een berichtje krijgt. Je mag heus wel kijken, later op de avond. Maar doe dat niet als een vrouw haar best doet terwijl ze bovenop je zit.

Een vrouw hoeft echt niet altijd een urenlang durend voorspel. Serieus, dat is echt niet nodig. Wij houden ook wel eens van een vluggertje tussendoor.

Die voetbalwedstrijd is spannend. Wij begrijpen dat jullie willen kijken. Maar niet als we aan het vrijen zijn. Dan willen wij 100% aandacht. Dan moet je bezig zijn met onze ballen, niet met die op de tv.

Jullie houden er toch niet van als een vrouw als een lappenpop in je armen ligt. Dat begrijpen wij heus wel. Wij houden er namelijk niet van als jij met je armen onder je hoofd gaat liggen wachten totdat wij klaar zijn. Klaar met jouw genot.
Dit betekent niet dat je niet enthousiast bent? Oké, gelukkig. Maar misschien kun je dat ook een beetje laten merken dan.

Wij zijn heus niet allemaal verlegen hoor. De lichten mogen best aanblijven, maar maak geen opmerkingen over onze buikjes, striae en cellulitis. Dat is best lullig namelijk.

Die mooie, sexy lingerie trekken we niet alleen voor onszelf aan. Je mag er gerust even verlekkerd naar kijken of een complimentje over geven.
Die jarretels trek ik echt niet aan omdat ze zo gemakkelijk zitten, dat doe ik voor jou. Omdat ik sexy en opwindend wil zijn. Die kousen hebben een plakrand en blijven ook zonder die jarretels zitten. Wist je dat niet? Dat geeft niets, maar dan weet je het nu.

Ja mijn vriendin is inderdaad een mooie vrouw, maar moet je nu echt over een trio beginnen. Als wij dat zouden willen, geven we dat zelf wel aan.
Sommige vrouwen zijn jaloers en onzeker. Wat nu mooie vriendin. Als je haar leuker vindt, dan ga je toch met haar tussen de lakens snik snik. Waarom ik ga huilen? Jij begrijpt ook helemaal niets. Snik, je vindt mijn vriendin, snik, mooier.

Zij: Oooo schat wat voelt dat fijn.
Tring tring telefoon.
Hij: Even wachten, misschien is het mijn ex wel.
Zij: Ja, en?!
Hij: Even wachten zeg ik toch, misschien belt ze wel over mijn kinderen.
Hij rolt van haar af en begrijpt niet waarom zij hiervan baalt.
Hallo, wake up!

Jaaaaa Chantal.
Wat zeg je?
Huhhhh niets.
Ik heet Marieke!!!!
Is hij nu wel of niet over zijn ex heen?

Je hoeft echt niet als Stille Willie te liggen, een beetje gekreun en gesteun is best opwindend. Maar op een grote brullende grizzly beer zitten wij echt niet te wachten. Onze buren overigens ook niet.

Jullie houden toch van een goed onderhouden tuintje? Wij ook. Een afrokapsel kan best leuk zijn, mits het op je hoofd is.

Een mannelijk lichaamsgeurtje is best sexy. Maar als je oksels stinken naar het oliebollenvet van de oudjaarsavond van een jaar geleden, wordt het toch echt tijd om even te douchen en een lekker geurtje op te spuiten.
Jean Paul Gaultier bijvoorbeeld.

Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan, maar wij vrouwen moeten ook weer niet té veeleisend zijn.
Wij vrouwen moet nog wel wat te zeuren overhouden.
Waar moeten we anders over praten als we gezellig met een vriendin zitten te highteaen…

scheet

Hoe rijper, hoe lekkerder

Standaard

Zonder woorden

Zonder woorden


Rijp is heerlijk, overrijp is een stuk minder lekker.

Dit gaat zeker op voor een lekker sappig stuk fruit.
Als het om een vrouw gaat zijn de meningen daar sterk over verdeeld.

Toen ik achttien jaar was, vond ik een man van veertig jaar best wel oud. Nu ik zelf een veertiger ben, zie ik dat heel anders. Als iemand mij nu oud noemt, voel ik me een beetje op mijn slanke rood gelakte teentjes getrapt. Oud? Ik? Echt niet! Als je tachtig bent, dan ben je pas oud.

Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik heus wel besef dat ik geen jeugdige twintiger meer ben. Zelfs geen hippe dertiger meer. Een nadenkende veertiger die van het leven wil genieten en zich regelmatig een jaar of vijfentwintig voelt, komt meer in de buurt.

Een tijdje geleden zat ik samen met een twintiger tv te kijken. We keken naar Geer en Goor en de oudjes. Goh Maris, nog even en ik moet jou ook duwen. Eerst dacht ik dat het een “oneerbaar” voorstel was, maar al snel werd mij duidelijk dat hij mij al bijna als een bejaarde dame in een rolstoel zag zitten. Even twijfelde ik, zou ik nu meteen allebei zijn benen breken zodat ik hem in een stoel zou moeten duwen of laat ik hem gewoon kletsen. Ik koos voor het laatste.
Toen na Geer en Goor het programma Down met Johnny kwam, keek ik hem veelbetekenend aan. Hij begreep de hint meteen.

Soms praten vriendinnen en ik over het ouder worden. De ene heeft moeite met de rimpels, de ander met het verslappen van de huid.
Wie heeft dat in vredesnaam verzonnen? Waarom moet alles gaan hangen als je ouder wordt? Niet alleen je gezichtshuid, maar heel je lichaam.
In de sauna zie ik regelmatig oudere mensen met van die hangbilletjes. Het zijn net van die leeggelopen ballonnetjes die onder aan je rug hangen. Bij elke stap zwieren ze vrolijk van links naar rechts. Ik blijf daarom tot minimaal mijn zeventigste jaar trouw mijn squats doen. Als kind heb ik mezelf namelijk een belofte gedaan. Geen grote oma-onderbroeken voor mij. Nu niet, nooit niet.

Of wat dachten jullie van je borsten. Verschillende vriendinnen van mij hebben hun mooie borsten in moeten ruilen voor theezakjes. Ze durven amper nog in bikini.
Ik geef ze groot gelijk als ze zich een paar mooie ronde siliconen aan laten meten. Meiden ik zou meteen voor minimaal een C cup gaan.

Nu heb ik gelukkig nog geen last van hangende borsten. Mijn lichaam valt ook nog wel mee. Mijn navel kijkt inmiddels wel wat treuriger, maar na een vergelijkingsonderzoek blijkt dat bij de dertigers ook al het geval te zijn.

Toch ben ik wel een beetje geschrokken. Sinds een paar weken is het namelijk bij mij zover.Ik heb het lang volgehouden, maar nu moet ik er ook aan geloven.
Ik word grijs. Grijs kan best mooi zijn hoor, bij mannen kan het zelfs supersexy zijn. Maar ik wacht liever nog een jaar of veertig.

Ik ga echter niet klagen. Mijn ogen laat ik dan wel iedere avond achter in de badkamer. Maar zolang mijn tanden nog niet in een glas staan, mijn oren niet op mijn nachtkasje liggen en ik nog zonder steunzolen en stok kan dansen, blijf ik me jong voelen. Komt het moment dat ik verward, krom gebogen en hijgend door de straten schuifel, dan pas mogen jullie mij oud noemen.

Oud worden willen we allemaal.
Oud zijn is een ander verhaal.

oud