I’m just not that into you

Standaard

not

Heb je nu al een keer gedate?
Zit je nog vaak op Tinder?
Heb je nu al een leuk iemand ontmoet?

Regelmatig krijg ik deze vragen.
Logisch na mijn verhalen over mijn Tinder ervaringen.
Alhoewel, ervaringen. Verder dan een beetje chatten is het niet gekomen. Deze vragen moet ik dus allemaal ontkennend beantwoorden.
Helaas kan ik geen helaas zeggen. Het boeit me namelijk voor geen meter.

In het begin vond ik het wel grappig. Ik was nieuwsgierig. Het leek me leuk om mensen of eigenlijk leuke mannen te leren kennen.
Nu een paar maanden later, besef ik dat ik helemaal nog niet toe ben aan een echte date. Als ik aan een relatie denk, zie ik twee denkbeeldige handen om mijn nek sluiten. Een verstikkend gevoel.
Als ik aan een relatie denk, denk ik aan gedoe en gezeik.

Ja, ik weet heus wel dat het leuk kan zijn. Dat het niet altijd gezeur hoeft te zijn.
Ja, ik weet heus wel dat aan een relatie ook positieve kanten zitten.
Ja, ik weet heus wel dat zowel een relatie als single zijn leuke en minder leuke kanten heeft.
Ja, natuurlijk mis ik wel eens een arm om me heen.
Ja, natuurlijk mis ik een oprechte knuffel.

Ik geloof heus wel dat als het zo moet zijn, er iemand op mijn pad komt. Maar ik geloof niet dat dat bij mij via een datingapp of datingsite zal gebeuren.
Noem me een romanticus, maar ik wil gewoon iemand tegen het lijf lopen en voelen dat het goed zit.

Maar nu nog even niet.

Dit werd mij de afgelopen weken duidelijk. De weinige mannen waarmee ik nog wel eens chat, begonnen me op mijn zenuwen te werken. Of ik begon me te irriteren. Het contact kwam niet echt van mijn kant. Gedachten als spoort niet, zeuren en OMG schoten steeds vaker door mijn hoofd.

Die aantrekkelijke man die mij in het begin intrigeerde, vond ik nu wel erg apart. Te apart. Ik kreeg de kriebels van zijn berichtjes. En dan geen kriebels van verliefdheid. Nee meer van, er is iets met jou. Je bent vreemd.
Vanavond besloot ik dan ook om het contact te verbreken. Nu probeer ik altijd duidelijk te zijn, maar kost het me wel moeite om iemand te moeten teleurstellen. Het leek me dan ook geen goed plan om te zeggen, je werkt me op mijn zenuwen.
Toen hij me weer tig berichten stuurde, heb ik hem dan ook maar gezegd dat ik aan mezelf merk dat ik geen behoefte heb aan wat dan ook en dat ik hoop dat hij een leuke vrouw tegen komt die wel toe is aan iets meer.

Als ik dacht dat ik er zo makkelijk vanaf kwam, vergiste ik me vreselijk.
Ahaaaaaa volgens mij heb jij al een oogje op mannelijk iemand, niet waar?

Grrrrrr!!!
Nee, ik vergeet hier geen woorden te typen. Zo communiceert hij. Dat werkte me inmiddels ook op mijn zenuwen. Ik had hem al eens eerder gevraagd of hij buitenlandse ouders heeft. Toen hij vertelde dat hij toch echt een Hollandse jongen is, snapte ik niets van zijn soms warrige zinnen.
Nadat iemand mij zei dat drugsgebruikers warrige zinnen maken, heb ik hem gevraagd of hij drugs gebruikt. Ik dacht, die heeft misschien zijn hersenen aan gort gesnoven. Geen idee hoe dat werkt, maar het schijnt te kunnen. Ook dat ontkende hij. Toen heb ik hem maar gewoon gevraagd, waarom kloppen je zinnen soms niet? Ik kreeg daar niet echt een duidelijk antwoord op.
Maar dat terzijde.

Ik ontkende dat ik een oogje heb op iemand anders. Ik ben gewoon nog niet toe aan iets. Voor mij was dit einde verhaal.
Voor hem niet. Hij dacht namelijk dat ik misschien een klein oogje op hem had.

Nuchtere ik liet hem even duidelijk merken dat ik sowieso geen oogje kan hebben op iemand die ik nog nooit ontmoet heb.
Dit moet toch duidelijk zijn! Maar helaas.
Vind het wel een uitdaging, want ik ben anders dan veel mannen…  we zullen zien. Ik wil niet alleen seks. En anders had ik wel al met je afgesproken.
Nogmaals vertelde ik hem dat ik nog niet gedate heb en dat ook niet ga doen.

Hoe groot kan een bord voor iemands hoofd zijn. Want hij reageerde doodleuk met, dus je wilt wel met mij gaan afspreken hahaha. Lijkt me leuk en gezellig.
Nee dat doe ik niet. Ik heb je juist gezegd dat ik nog niet ergens aan toe ben.

En nu komt het, echt waar, het is ongelooflijk. Hij stuurde het echt.
Ok misschien ben je er volgende week wel aan toe?

Meteen kreeg ik visioenen van het programma gestalkt.
Mijn gevoel was toch juist. Ik kreeg het niet voor niets op mijn zenuwen. Volgens mij zag hij mij al als zijn aanstaande echtgenote.
Nu weet ik dat ik best aardig ben, maar je hebt me niet eens in real life ontmoet mafkees.

Hoe kan ik het hem nog duidelijker maken.
Ik doe maar wat iedereen zou zeggen wat ik in zo’n situatie moet doen.
Negeren! Gewoon negeren!

Misschien komt het omdat ik er nog niet aan toe ben.
Misschien komt het omdat ik momenteel graag alleen ben. Misschien komt het omdat jij het niet bent voor mij.
Maar geloof me,  I’m just not that into you!!

not1

Advertenties

Magic Monday

Standaard

lijnen1

Zeker weten!
Zeker weten dat ik niet de enige vrouw ben die zeker 30 maandagen per jaar met het idee start om te stoppen met snoepen. Om nu écht eens te beginnen met het verliezen van een paar kilootjes teveel.
Die op zondagavond denkt, dat stuk chocolade neem ik nu nog lekker. Want morgen, echt waar, morgen stop ik ermee. Dan neem ik geen chocolade meer, geen chips en geen Engels drop. Geen snoep raak ik meer aan. Tot het weekend ga ik braaf aan de fruit, groenten en yoghurt.
Ik ga geen honger lijden, maar even geen “slechte” dingen meer voor mij.

Vol goede moed gooi ik op maandagmorgen mijn tas vol met appels, kaas met minder vet, crackers en Zonnatura repen.
Zo ook vanmorgen.Toen ik mijn tas oppakte, leek het wel of er een bowlingbal in zat. Jee, wat weegt dat ding zwaar. Na een korte inspectie kwam ik vijf appels tegen. Appels die ik de week ervoor met goede bedoelingen in mijn tas had gestopt. Appels die ik bewust in mijn tas heb laten zitten. Appels die werden vervangen door zoete besuikerde spekken.
Mijn collega’s houden namelijk ook van snoep en de snoeppotten worden regelmatig gevuld. Ja, geef de schuld maar aan je collega’s.

Hoe vaak heb ik al geprobeerd te stoppen met snoepen.
Vaak hou ik het, als ik geluk heb, tot dinsdagavond vol. Soms zit ik maandag weer al te kwijlen boven een stuk chocolade.

Kennen jullie dat.
Je begint zo goed. Je komt thuis van je werk. Eet een gezonde zelf samengestelde maaltijdsalade. O, wat ben je goed bezig. Om een uur of acht krijg je toch weer trek. Die maaltijdsalade vult niet echt geweldig. Wat zal ik eens nemen? Een appel? Nee, jakkes die heb ik vanmiddag al op. Om je maag te vullen, neem je maar een paar augurken. Of een schaaltje Amsterdamse uien. Ja echt waar, ik heb wel eens een schaaltje Amsterdamse uien weg zitten werken. Het gevolg was een stinkwaffel en kramp ik mijn darmen. Niet normaal. Tanden poetsen, geen effect. Wat helpt tegen een stinkwaffel? Precies! Een stuk pure chocolade. Laat ik dat niet in huis hebben, maar die Milka reep zal vast ook wel helpen. En ja, ik ben toch zielig. Vreselijke kramp van die stomme vieze Amsterdamse uien. Ik verdien gewoon een stuk chocolade.
En jawel, daar ga je de fout weer in.

Van alles heb ik al geprobeerd.
Je moet gewoon niets in huis halen, wordt er tegen me gezegd. Alsof dat mij tegenhoudt als ik drang heb. Ik pak gerust mijn auto en rij naar een winkel toe. Of ik pak mijn fiets en plunder de snoeppot bij mijn ouders.

Vroeg naar bed gaan, been there done that. Vervolgens wordt je midden in de nacht wakker  van een hels kabaal. Eerst denk je dat er een inbreker beneden is. Totdat je tot het besef komt dat het je maag is die zo tekeer gaat. Van de honger wel te verstaan. Probeer dan nog maar eens in slaap te komen.

Ik heb zelfs een bikinifoto op mijn Iphone geplaatst. Een bikinifoto van mezelf in betere tijden. Mijn voornemen was om naar de foto te kijken, iedere keer als ik zin heb in snoep.
Zo wil je weer worden. Kijk eens naar dat platte buikje.
In de praktijk bleek het niet te werken, ik dacht pas aan de foto als ik mijn buikje weer al volgegeten had.
Daarnaast vind ik het eigenlijk vrij narcistisch om een foto van jezelf in bikini als achtergrond te hebben. Wie doet dat nu?! Ik toch zeker niet.

Dan heb je ook nog de stemmen in mijn hoofd. De ene zegt, je leeft maar 1x, genieten. De ander zegt, zwakkeling. De derde zegt, het is bijna bikinitijd. De vierde zegt, chocolade, chips, koekjes, drop, zure beertjes, kaas, toastjes, M&M’s, snickers, bros, winegums.
Op een gegeven moment weet je toch ook niet meer naar welk stemmetje je moet luisteren en uit pure frustratie pak je dan maar een stuk chocolade. Ja sorry, ik kan het niet helpen. Ik ben een emotie-eter. Zoveel emoties in mijn hoofd.

Of wat dachten jullie van al die reclames die voorbij komen. Normaal valt het me niet op. Maar op maandagavond lijkt het wel of ik alleen maar eten voorbij zie komen. Geen reclame over afwasmiddelen of andere niet-eetbare dingen. Nee alleen maar eten, eten, eten. Probeer dan maar eens om niet in de verleiding te komen. Probeer dan maar eens om sterk in je schoenen te blijven staan.

Nu hoef ik geen killer abbs a la Magic Mike te krijgen, maar een beetje strakker. Een beetje minder buik is toch echt wel welkom.

Daarom heb ik besloten om rijk te worden. En nee, niet om mijn vet dan weg te laten zuigen. Of een paar ribben te laten verwijderen. Nee, zo ver ga ik nu ook weer niet. Ik wil er echt wel wat voor doen.
Ik word zo rijk dat ik een personal trainer in kan schakelen. Ik ga iedere dag sporten. Mijn 8 uren werken per dag vervang ik door 2 uren sporten per dag. Mijn personal trainer is streng. Hup doorgaan, je kunt het!
Maar mijn personal trainer is een hele speciale. Hij begeleidt me namelijk niet alleen met sporten. Nee, hij maakt ook mijn eten klaar. Gezonde, verantwoorde voeding. Maar toch zo lekker dat ik er van kan genieten. Ontbijt, lunch en diner. En tussendoor allemaal lekkere verse sapjes.
Mijn personal trainer is zo geweldig, dat ik in het weekend best wel een wijntje mag drinken of een hele fles. En ook mag ik een stuk chocolade eten en cheesecake. En af en toe een zak paprikachips of nacho’s met gesmolten kaas of of of of of….

Ja ik weet het.
Tijd om mijn bed op te zoeken en verder te dromen.
Met een hongerige maag, dat dan weer wel.

Yes, deze maandag heb ik het weer volgehouden.
Of tellen die Zonnatura dropjes ook mee?!

lijnen

Verward? Wie ik…

Standaard

Als je in het woordenboek op verward zoekt, krijg je woorden als onordelijk, onsamenhangend en in de war.
Op ons mooie Eiland verstaan we echter nog iets anders onder verward, namelijk opstandig.

Dat dit alleen bij ons deze betekenis heeft, kwam ik laatst pas achter. Ik kreeg een mailtje van een zakenrelatie vanuit de “overkant”. En daar stond in, ik ben verward.
Nou ja, dacht ik, hij kent me niet eens en hij wordt verward van me. Dat is niet echt aardig. Nadat ik mijn “beklag” bij mijn collega’s deed, werd me duidelijk dat deze meneer niet opstandig van mij werd, maar dat hij in de war raakte.
Ach, dat gebeurt me vaker, zei ik met een vette knipoog.
Ik mailde hem dan ook met een glimlach terug dat bij ons verward een andere betekenis heeft, namelijk opstandig.
Vrij snel kreeg ik hier een grappig antwoord met de nodige smileys op terug. Gelukkig, hij heeft ook humor, dacht ik bij mezelf. Tja, het zou zomaar kunnen dat hij alsnog “verward op z’n Flakkees”  van mijn mailtje wordt. Maar nee, deze meneer niet. Waarschijnlijk een glimlach op zijn gezicht en een hit bij Linkedin toen hij googlde op mijn naam. Wie is dat “gekke wijffie”?

Een paar dagen geleden hadden we het weer met een aantal collega’s over verward zijn.
Wat bleek, ik schijn ook wel eens verward te zijn. Hier schrok ik toch wel een beetje van, want ik ken een aantal collega’s die ook wel eens verward zijn en zo wil ik toch echt niet zijn hoor. Opstandig, nukkig, bozig en gewoon vervelend.
Nee joh, Maris jij bent anders verward. Om jou kan ik lachen. Jij doet niet boos of vervelend.
Zucht, pak van mijn hart. Vervelend wil ik namelijk echt niet zijn tegen mijn collega’s.
Oké, zou ze dan bedoelen dat ik laatst een theezakje tegen een collega zijn hoofd gooide? Maar hij verdiende het hoor, hij gooide ook wat naar mij en het theezakje was al afgekoeld. Hij heeft wel eens een appel tegen mijn hoofd gegooid. Of die keer dat ik water in zijn nek goot? Maar ook daar vroeg hij om. Toch?!

Toch heeft ze gelijk. Ik kan inderdaad ook wel eens verward zijn. Toen mijn kleine nichtje nog bij ons werkte, kreeg ik het regelmatig te horen. Ojee, jij bent verward. Ik zie het aan je kop, je blik. Eerlijk is eerlijk, ze had vaak gelijk. Nu mocht zij dat ook wel zeggen, want tja sommige dingen zitten schijnbaar in de familie. Of zijn genetisch bepaald.

Als ik verward ben, voel ik me soms alsof ik op “oorlogspad” ben. Je moet dan niet zeuren, zeiken of janken aan mijn hoofd. Zeker niet te moeilijk doen.
Ga vooral niet zitten zeuren over die kerel die je al een jaar lang aan het lijntje houdt. Op zo’n moment ben ik niet begripvol en aaibaar. Nee, je krijgt dan gegarandeerd een antwoord als, opzouten met die gozer. Laat die eikel de rambam krijgen!
Ga ook alsjeblieft niet zitten zeuren over een snotje dat dwars zit. Ik kan dan echt niet meelevend zijn om zoiets kleins. Steek je vinger in je neus en peuter hem eruit!

Als ik verward ben, denk ik in termen als “lekker belangrijk”, “take it or leave it”, “voor jou tien anderen”, “please” of “flikker op”.

Gisterenavond was zo’n moment. Ik was verward.
Die date voor komende week moest er aan geloven. Een drankje doen? Waarom eigenlijk? Ik ga niet meer wat drinken met jou? Je zegt amper wat. Waarom zou ik dan wat met jou gaan drinken? Niet dus!
Jammer, maar jouw keuze, kreeg ik als antwoord. Ik heb het er maar bij gelaten.
Whatever!  Ik ben leuk, lief en aardig. Oké, soms een beetje verward. Maar ik verdien gewoon een leuke kerel die zijn best voor me doet. Voor minder doe ik het niet. Dusssss!

Zelfs “mijn klik” vond ik even vervelend. Hij was namelijk ook verward. Alleen toen ik het zei, begreep hij me niet. Ik ben niet in de war. Ik heb wel gedronken, maar ik ben niet in de war.
Ik heb hem gezegd, dat hij maar moest gaan slapen. De stemmetjes in mijn hoofd zeiden echter heel iets anders, man zeur niet zo. Ik heb geen zin in weer een kerel die op mij leunt, dat ik de sterkere persoon moet zijn. Die ik moet aaien, troosten, pleasen.
Die van een mug een olifant maakt.
Ik heb hier zoooo geen zin in!

Wat zeg je? Of ik vandaag verward ben?
Wat denk je zelf?!
Please ;).

(Ver)oordelen

Standaard

oordeel2

Anderen:
Hoe kun je nu een goede mama zijn als je vier dagen per week werkt?
Zij is een echt moeke, ze werkt amper. Wat ouderwets.

Ik:
Zij is gelukkig als ze werkt. Als ze gelukkig is, kan ze ook haar kinderen gelukkig maken. Als zij met tegenzin thuis blijft, wordt ze ongelukkig en wat hebben kinderen aan een ongelukkige moeder? Ze geeft ook genoeg aandacht aan haar kinderen.
Waarom ouderwets? Als zij graag thuis is zolang haar kinderen jong zijn. Dan is dat toch haar keuze. Wat is daar mis mee.

Anderen:
Zij heeft ieder weekend een andere kerel in haar bed. Wat een slet.
Zij zijn al zo lang bij elkaar, gaan amper de deur uit. Wat zijn ze saai.
Hij heeft een meid van 18 jaar gepakt en zijn vrouw doet net alsof ze van niets weet. Ik zou hem buiten trappen.

Ik:
Als zij zich daar prettig bij voelt, dan moet zij dat toch zelf weten. Waarom is een vrouw een slet en een man stoer als ze hetzelfde doen.
Ze zullen daar tevreden mee zijn. Lijkt me soms best fijn, als je met weinig tevreden kunt zijn.
Tja, ik zou hem ook niet meer moeten. Maar het is zo makkelijk om dat te zeggen als je zelf niet in die situatie zit.

Anderen:
Wat zijn ze dik. Ze zullen wel veel vreten.
Laat ze eens gaan sporten.

Ik:
Als zij zich daar nu prettig bij voelen. Is de oorzaak wel eten? Misschien zijn ze wel ziek.
Kunnen ze wel sporten?

Anderen:
Zij geniet nogal van het leven hè, etentjes, higthea’s, highwines, is ze wel eens thuis.

Ik: Laat haar genieten. Ze is heus vaak genoeg thuis. Maar omdat ze geen gezin heeft om voor te zorgen, kan ze haar tijd anders indelen.

Anderen:
Zit ze nu weer in de ziektewet. Ze is ook vaak ziek.
Ze zit al een jaar ziek thuis, maar ze ziet er toch goed uit.
Ik kwam haar wel tegen op het strand.

Ik:
Wees blij dat je zelf gezond bent. Je kunt niet altijd aan de buitenkant zien wat iemand mankeert.
Misschien is het juist goed dat ze naar het strand gaat. Even er tussenuit.

oordeel1

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Al die meningen, al die oordelen, al die opvattingen.
Nee, ik ben ook geen heilige. Ik heb ook wel eens een mening. Ook ik vind niet alles goed, leuk en fijn. Toch probeer ik al een tijd steeds minder te (ver)oordelen.

Wie ben ik om over jou een oordeel te hebben. Wie ben jij om een oordeel over een ander te hebben. Wie ben jij om een oordeel over mij te hebben.
Wie zegt dat mijn oordeel juist is. Wie zegt dat jouw oordeel juist is.
Heb je niets beters te doen dan over een ander te oordelen.

Ben je zelf zo perfect. Heb je het zelf allemaal zo goed voor elkaar. Is het jaloezie? Is het verveling? Is het je eigen saaie leventje?
Best leuk over een ander oordelen, dan kun je je eigen negatieve dingen op de achtergrond plaatsen.
Ben je onzeker? Ben je gewoon een minder aangenaam persoon? Roddel je graag? Of is het simpelweg je karakter? Wordt je er blij van? Wijzer van? Gelukkiger van?

Precies, dat dacht ik nu ook.
Wie bepaalt wat goed en wat slecht is?
Ik niet! Jij toch ook niet!?

nooit goed

Keuzes

Standaard

keuze2

Zelfmedelijden heb ik gehad, klote heb ik me gevoeld.
Waarom moet het allemaal zo moeilijk gaan?
Waarom kan het niet leuk en eenvoudig zijn?
Waarom ben ik ongelukkig?
Het heeft me zoveel stress en verdriet gebracht.

Medelijden heb ik nooit gewild.
Ik ben er zelf in blijven hangen. Ik koos er zelf voor om niet te stoppen.
Ik wist op een gegeven moment ook wel dat ik hier niet gelukkig van zou worden. Nu niet en in de toekomst niet.

Ik hoopte dat dingen zouden veranderen.
Totdat ik inzag dat dit echt niet zou gebeuren. Je kunt een ander niet veranderen. Je moet een ander niet willen veranderen.
Past het niet bij jou, dan moet je een keuze maken. Of accepteren of opgeven en wegwezen.

Een keuze maken kan moeilijk zijn. Het kan beangstigend zijn. Het bezorgt je verdriet. Maar als die keuze dan eindelijk gemaakt is, dan kan het je zoveel sterker maken.

Medelijdend werd er naar me geluisterd, gekeken.
Ze zagen mijn verdriet. Hoezeer ik gekwetst was.
Mijn frustratie. Mijn vechtlust die langzaam veranderde in gelatenheid.
Jij verdient zoveel beter, werd er tegen me gezegd.

Ze vonden het zo rot voor me.
Maar ik hoefde hun medelijden niet. Ik koos er namelijk zelf voor om het weer opnieuw een kans te geven. Ik koos er voor om niet gelukkig te zijn.
Ik had een keuze.

In het verleden  kon ik ook altijd medelijden hebben met mensen die hun hartzeer bij me neerlegden.
Ik kon me hun verdriet aantrekken alsof het mijn eigen verdriet was. Ik tobde over hun ellende. Ik bood een luisterend oor. Ik gaf een troostend woord. Ik probeerde advies en raad te geven. Medelijden had ik.

Nog steeds kan iedereen zijn hart bij mij luchten.
Nog steeds sta ik klaar om je te helpen.
Er is echter één verschil.
Als jij een keuze hebt, als jij zelf het verschil kunt maken, dan heb ik geen medelijden meer. Dan denk ik nog steeds aan je, dan wil ik je nog steeds bijstaan. Maar ik zal niet meer over je tobben.

Ben je al jaren ongelukkig in je relatie. Heb je alles geprobeerd, maar het werkt echt niet. Dan heb jij de keuze. Of je kiest voor een leven alleen of je kiest voor de acceptatie.

Ben jij doodongelukkig op je werk. Heb je de mogelijkheid om hier iets aan te veranderen, maar doe je het niet. Dan is dat jouw eigen keuze.

Tob je met je gezondheid omdat je er een slechte levensstijl op na houdt. Dan mag je gerust een keer een gezonde hap bij me komen eten. Maar jij hebt zelf de keuze om dit te veranderen.

Ben je verdrietig om die kerel waar je geen relatie mee hebt, maar toch iedere keer weer mee afspreekt, ook al behandelt hij je als oud vuil. Dan vind ik dat echt heel rot voor jou. Hem vind ik een eikel. Ik kan je zeggen dat je een geweldige meid bent, die beter verdient.
Maar jij, alleen jij hebt de keuze om voor jezelf te kiezen.

Niet kiezen is ook een keuze…

   keuze4

Ojee, wat nu?

Standaard

Sorry Brabo je bent mijn type niet helemaal.
Ontmatched!
Huhhhh oké.

Zullen we een keer een drankje gaan doen?
Huhhh oké.
Wanneer zou je durven dan?
Huhhhh oké.

Heb jij al paaseitjes op?
Ja, al een hele zak. En jij?
Ik heb er ook al op? Hou jij van melk of puur?
Liever melk. En jij?
Ik liever puur. Dan krijgen we daar in ieder geval geen ruzie over.
Huhhhh oké.

Ik werk op een verzekeringskantoor.
Spannend.
Ik heb het prima naar mijn zin.
Wouw.
Wauw?
Ja moet ik daar op zeggen.
Deze kantoormuts blablabla.
Ontmatched.
Huhhhh oké.

Laat ik eerlijk tegen je zijn. Zondag was er een vriendin bij me en ze heeft serieus interesse in me. Maar ik voel niets voor haar. Ze is vlak. Ik bedoel er niets mee, maar mis bij haar de gesprekken die ik met jou heb. En ook fysiek doet ze me niets.
Bloos.
Huhhhh oké.

Precies! Altijd dromen hebben.
En die heb ik nog genoeg. Maar dromen delen is veel leuker.
Huhhhh oké.

Hey spraakwaterval (en dat is positief haha).
Vertel me over die feesten.
Ik laat het je weten als er weer een leuk feest is.
Lijkt me gezellig.
Huhhhh oké.

Hij is mijn type niet.
Hij leuk.
Hij is aardig en leuk, maar jong.
Arrogante eikel.
Hij is aardig, leuk en klik.
Hij is aardig, maar ik heb zijn Facebookpagina gezien.
Hij intrigeert me.

Wie is wie?
Worden er al weddenschappen afgesloten?
Doet ze het of doet ze het niet?

Iedereen leeft zo mee. Of is nieuwsgierig.
Heb je een date gehad het afgelopen weekend? Nee, ik heb geen date gehad.
Maris, heb je nu al een date gehad? Ja, ik lees je blogs.
Doen joh. Gewoon een keer doen.
Niet alle mannen zijn alleen maar uit op seks hoor.
Je moet toch een keer oefenen met daten.
Durf je niet! Wat is dat voor onzin?
Ik begrijp dat je niet durft hoor, moet er ook niet aan denken om weer te moeten daten.
Een drankje kan toch geen kwaad.
Misschien ben ik ouderwets, maar ik zou niet via Tinder daten.
Je hebt gelijk dat je op Tinder gaat, als je iemand met uitgaan ontmoet, ken je die persoon ook niet.
Je wilt toch niet de rest van je leven alleen blijven!? Nee, dat denk ik niet.
Heb jij wel tijd om te daten?
Nee, toch niet weer Gouda.
Weet je wel wat je wilt?

Wie o wie?
Sorry, ik weet het echt nog niet.

Whatever

Standaard

  
Wie is dat toch?
Zij die zo uitbundig doet.
Zij die zo aan het lachen is.
Ze staat maar bij de jongens.
Ze trekt de aandacht.
Als ze maar bij mijn vriendje uit de buurt blijft.

Wie is dat toch?
Ze was laatst op dat feestje de hele tijd met hem aan het praten en geinen.
Dat doe je toch niet.
Hij is getrouwd.
Wie is dat toch?

Die zij is mij, die zij is Mariska.
Ik doe niet uitbundig, ik kan uitbundig zijn op een feestje.
O wat fout, ik ben een feestbeest. I like to party.
Lachen, lachen is gezond. Lachen is leuk. Zou jij ook eens moeten doen in plaats van de hele avond zo boos te staan kijken. Mij dodelijke blikken toewerpend. Ja, ik zag het wel hoor. Ja, ik stond inderdaad bij de jongens.
Ja, ik hing inderdaad bij die ene om zijn nek en we dansten gearmd met elkaar. Was ik te close met hem?
Mag ik ook eens. Mag ik ook eens met mijn broer knuffelen. Zo vaak doen we dat niet met elkaar hoor. Ja, we zijn broer en zus.
Ik trek de aandacht? Misschien omdat ik gezellig ben en jij niet? Het is maar een vraag.
Wees maar niet bang. Je vriendje is oud genoeg. Nee jong genoeg om mijn zoon te kunnen zijn. Hoe oud zei je? Is hij al twintig? Of moet hij het nog worden?

Die zij is mij, die zij is Mariska.
Die hem is mijn oud klasgenootje.
We kennen elkaar al heel ons leven. Ik geinde niet met hem, hij was mij aan het plagen. En ik gaf hem lachend op zijn kop.
Ja, ik weet dat hij getrouwd is. Met een schat van een vrouw, die ik ook heel erg graag mag.
Zo is Maris gewoon. Dat is je toch verteld.
Spontaan, uitbundig op een feestje, aardig en zeer ongevaarlijk.

Kind wees niet zo onzeker.
Je bent niet alleen meer dan de helft jonger als dat ik ben.
Je ziet er ook veel beter uit. je hebt een mooi gezichtje. Nog zonder rimpels. Geniet ervan!
Je hebt een mooie kop met haar. O nep, maar dat maakt toch niet uit. Zou ik ook wel willen hoor.
Je hebt echt niets te vrezen. Helemaal niets.
Maar een glimlach zal je zo goed staan.
Knap ben je al, maar mooi kun je worden.

lach

Nee hoor, ik ben niet boos dat je over me kletst.
Ik zie het maar als een compliment.
Dank je…..