Tinderen

Standaard

tinder
Toen ik net vrijgezel was, vroeg een mannelijke collega aan mij of ik ook de smaak te pakken had van Tinder. Geen idee wat hij bedoelde, dus ik gaf hem aarzelend een ontkennend antwoord. Bang om iets gemist te hebben en dom over te komen, vroeg ik niet verder.

Een aantal weken later begonnen ook een paar vriendinnetjes over Tinder. Zo leuk, lachen, humor. Moet je echt eens proberen Maris. Nog steeds geen idee wat Tinder nou eigenlijk was, werd ik toch wel nieuwsgierig.
Kijk, zei vriendinnetje, dat is een appje en je ziet dan allemaal foto’s van mannen. Als je hem leuk vindt sleep je naar links. Of was het rechts? En als je hem niet leuk vindt, sleep je hem naar rechts. Of was het naar links? Als hij jou ook leuk vindt, heb je een match.

Goh dat is grappig. En ik rukte haar telefoon uit haar handen om meteen eens flink te gaan swipen. Vriendinnetje was daar iets minder blij mee en vroeg me liefjes haar telefoon terug te geven. Met lichte tegenzin gaf ik gehoor aan haar verzoek.

Een paar dagen later zat ik op mijn bankje. Ik verveelde me. Opeens kreeg ik een geweldig idee, Tinder.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik installeerde de app op mijn telefoon en zocht een niet super charmante foto als profielfoto uit. Eentje met een halve tompouce in mijn waffel.

Driftig sloeg ik aan het swipen.
Niet leuk, niet leuk, niet leuk, niet leuk. Oooo die is leuk. Niet leuk, wel leuk. Niet leuk, shit ik swipe de verkeerde kant op.
Ik was op dreef en ojee een match. Zo heel vaak was dat die avond nog niet gebeurd, ik vond namelijk bijna niemand leuk. Of liever gezegd, ik was nog te voorzichtig, te kieskeurig.

tinder

Een aantal minuten na weer een match, hoorde ik een piepje. Wat? Een berichtje? Chatten? Ja, maar daar heb ik geen zin in. Hoe gaat het met je? Wat zijn je hobby’s blablabla.
Nee, wegwezen was mijn reactie. Ik gooide mijn telefoon in de hoek van de bank. Socializen, daar zat ik nu echt op te wachten, niet! Nee ik wilde alleen maar swipen en kijken.

Een paar dagen later besloot ik het toch eens wat serieuzer aan te pakken. Minder kieskeurig te zijn.
Hmm mooi lichaam, maar dit kan niet fouter. Met je blote, gespierde lichaam op je profielfoto betekent voor mij hetzelfde als ik wil maar één ding. En dat is echt geen potje voetballen.
Zo kwam ik ook mannen tegen met hun arm om een vrouw geslagen. Ja hoor, is het je ex? Je zus of gewoon je partner? Kansloos in mijn beleving.
Zo ook de mannen met een baby op de arm. Er zullen legioenen vrouwen smelten bij het zien van zo’n foto. Maar deze dame niet. Baby’s hartstikke leuk en lief, maar voor mij geen man met een baby. Ja, ik kan toch niet ruiken dat het de baby van je zus is, kom op zeg. Wat wil je hier nu mee bereiken? Dat dames met rammelende eierstokken voor je zwichten?

Op een gegeven moment had ik toch wel een paar leuke matches. Met sommigen ook leuke gesprekken. Maar daten? DATEN?! Nee, daar had ik geen zin in. Ja, maar waarom zit je dan op Tinder? Een logische vraag van de betreffende mannen. En ik legde dan ook liefjes uit, dat ik gewoon nieuwsgierig was. En me verveelde. Niet echt uitnodigend, maar wel eerlijk.
Het kon mij dan ook niet schelen of ze hierna afknapten of niet.

Gelukkig was er wel  iemand die begrip had. Het gewoon gezellig vond om met mij te chatten en leuke gesprekken te voeren.

Augustus vorig jaar. Ik nam eindelijk de stap. Ik ging iemand in real life ontmoeten. Hij had me al tig keer gevraagd.
En ach, ik ging toch terrassen in Rotterdam. Uiteraard was ik niet alleen. Twee vriendinnen waren zo sociaal om mee te gaan. En echt, hij was leuk, aardig, grappig en stelde me aan zijn zoon voor als toekomstige stiefmama. Ondertussen klaagde hij tegen mijn vriendinnetjes dat hij mijn 06 niet kreeg.
Ik lachte maar en zweeg wijselijk. En eerlijk is eerlijk, hij heeft het lang volgehouden.

Maar tja op een gegeven moment houdt het op. Ik kan ze geen ongelijk geven. Weinig enthousiasme, weinig initiatief, weinig van alles van mijn kant.
De contacten zijn inmiddels verwaterd.
Tinder is al een hele lange tijd van mijn telefoon verwijderd.

En toch, toch gaat het weer een beetje kriebelen.

Tinder alleen voor de seks?!  Nee, het hoeft niet. Ik ken namelijk twee dames die hoteldebotel verliefd zijn geworden na een Tinder date en dat is geheel wederzijds. Niet de twee dames met elkaar, maar met twee leuke kerels.
Het kan dus wel. Sprookjes bestaan toch nog.

Zal ik dan maar weer? Je weet het nooit.

Ik denk dat ik er nog een maandje over ga slapen. Of twee, of drie.
En dan maar eens  voorzichtig kijk of ik inmiddels wel toe ben aan een lekker potje…..tinderen.

tinder

Don’ts

Standaard

heet

Over een paar weken is het weer zover. Ik kijk er nu al naar uit. Voor mij is het alsof ik op vakantie ben. Ik ben totaal zen en loop als een wezenloos wezen rond.

Aandacht voor mijn omgeving heb ik amper. Al loopt er een adonis van hoog kaliber rond, mij ontgaat het.
Ook als het een adonis is mét groot geschut, mij ontgaat het. Soms word ik erop gewezen door mijn metgezellin.
Meestal is mijn wazige reactie dan, huh niet gezien joh, waar dan? Om vervolgens met een mistige blik rond te kijken, zonder echt wat te zien.

Misschien is het zelfbescherming. Niet dat ik bang ben dat ik wild word van een mooie naakte meneer. Nee, ik bezit genoeg zelfbeheersing. Tenminste, in openbare ruimtes in ieder geval. Het is meer dat ik bang ben dat het op mijn lachspieren gaat werken. Als ik eenmaal begin te lachen, dan kan ik niet meer stoppen. Dat kan best lullig zijn in zo’n situatie, letterlijk en figuurlijk.

Na al die jaren heb ik best wel wat ervaring opgedaan. En net zoals met wel meer dingen in mijn leven, weet ik niet goed wat ik wél moet doen. Maar weet ik inmiddels dondersgoed wat ik niet moet doen.

Misschien voor de groentjes onder jullie best handig om te weten. Ja ook een paar handige tips voor de heren onder ons. Voorkomen is namelijk beter dan genezen.

Ga vooral niet gehurkt zitten. Niet om je shampoo van de grond te pakken en ook niet om je slippertjes te pakken.
Voordat je het weet, wordt je geswaffeld. Ja serieus, op een haar na is dat gebeurd. Vriendinnetje ging op haar hurken zitten en een best grote meneer draaide zich plotseling om. Ik zag het gebeuren en bleef er bijna in. Van het lachen wel te verstaan.

Zwaai nooit je arm of hand naar achteren zonder te kijken wat er achter je gebeurt. Voor je het weet heb je de borst van een vreemde mevrouw in je hand. Geloof me, dat is best een schaamtemomentje.

Heren, slik nooit en dan bedoel ik echt nooit, viagra van te voren. Het werkt echt op de lachspieren als je een hele dag rondloopt alsof je Pinokkio himself bent. En dan heb ik het dit keer niet over zijn neus.

Pas op met scheren. Het doet namelijk verrekte pijn als je jezelf een paar uren geleden met een mes hebt bewerkt en dan lekker denkt te ontspannen in een zoutwaterbad. Het prikt niet alleen, nee je krijgt er ook nog schattige rode bulten van. En op sommige plekken wil je die echt niet hebben.

Het is handig om van te voren te kijken of het vandaag geen badkledingdag is. Best wel verwarrend als jij met je metgezel in je nakie rond loopt en om je heen alleen maar badpakken, bikini’s en zwemshorts ziet.

Ook al moet je oppassen met scheren, dat wil niet zeggen dat je je een maand van te voren niet meer hoeft te scheren. Het is echt niet nodig dat je vlechtjes in je schaamhaar kunt leggen. Dat ik denk dat er iemand met een afrokapsel in het zoutwaterbad drijft en het een geslachtsdeel blijkt te zijn i.p.v. een hoofd. Dat bezorgt mij meer kippenvel dan dat het koudwaterbad doet.

Het is niet te hopen dat het je overkomt, maar als het dan toch gebeurt, focus op het gezicht. Je komt een collega tegen van het ander geslacht en wilt niet de rest van je carrière aan je collega zijn geslachtsdeel herinnerd worden. Richt je ogen op zijn of haar gezicht en zak geen seconden met je blik naar beneden. Ja, het is mogelijk. Het is mij ook gelukt.

Bij zonnige drukbezette dagen hou je geen bedje bezet. Voor je het weet, sta je als een viswijf over het terrein te gillen en te schreeuwen. Ik heb het zien gebeuren. Een man en een vrouw grote ruzie om een zonnebedje.

Neem geen witte handdoek mee. Hij wordt bewust of onbewust vast en zeker gejat.

heet

Heb je vreemde, grote bulten op je lichaam. Heel vervelend voor je. Maar ga alsjeblieft niet staan scrubben. Mensen met veel fantasie, mensen zoals ik, zien al die bulten door het gootje van de douche drijven. Niet echt een smakelijk idee.

Tot slot. Gedraag je ten alle tijden als een stoere vrouw of man. Als je het koud dompelbad ingaat, doe je dit zonder blikken en blozen. Geen gegil, gekrijs, gekke bekken of whatever. De mensen in de sauna tegenover het koud dompelbad kijken namelijk geamuseerd toe hoe jij je als een watje gedraagt.
Ja dat raam in die deur is vanuit de sauna namelijk wel gewoon glas waar je heel duidelijk doorheen kunt kijken.
Dit watje spreekt uit ervaring.

Hebben jullie inmiddels ook zin gekregen?
Echt een aanrader.
Heerlijk een dagje ontspannen in de sauna.

heet1

Jaloezie

Standaard

jaloers

Wat is jaloezie?
Is jaloezie altijd negatief? Of kan het ook positief zijn?
Is het altijd gemeen of rot bedoeld?
Is het altijd terecht?

Waarom zijn mensen jaloers?
Gunnen ze je bepaalde dingen niet?
Of is het hun eigen onzekerheid?

Als ik aan jaloezie denk, krijg ik er een naar gevoel bij. Ik zie niets positiefs in jaloezie. Maar verwar ik dan jaloezie met afgunst? Of is dit hetzelfde?
Ben ik zelf wel eens jaloers? Of voel ik zelf wel eens afgunst? Naar mijn gevoel is afgunst negatiever dan jaloezie. Maar is dit ook werkelijk zo?

Aangezien ik ook niet alle wijsheid in pacht heb, heb ik mijn wijze vriend google even geraadpleegd.
Wat blijkt, er is wel degelijk verschil tussen jaloezie en afgunst. Jaloezie is namelijk dat je voornamelijk een bepaalde situatie wilt behouden en bang bent om het kwijt te raken.
Afgunst daarentegen is wat ik altijd onder jaloezie verstond. Je vergelijkt jezelf met een ander en je denkt dat de andere het beter voor elkaar heeft. Het gaat hier vooral om het willen hebben wat de ander heeft.

Altijd heb ik gedacht dat ik never en nooit “last” heb van jaloezie. Maar wat blijkt, ik ben wel een jaloers “kreng” geweest.
Gelukkig kan ik zeggen, geweest. Voltooid verleden tijd.
Ik wil namelijk nooit meer last hebben van jaloezie. Ik wil nooit meer het gevoel hebben dat ik jaloers moet zijn. Ik wil nooit meer zo onzeker van iemand worden, dat ik bang ben om die persoon kwijt te raken.

Afgunst heb ik gelukkig nooit geen last van. Ik gun ieder ander het beste. En dat meen ik oprecht.

Natuurlijk kan ik wel eens denken, goh die ziet er goed uit of wauw mooi.
Maar toch voel ik dan geen afgunst.
En ze is nog aardig ook. Ach het zijn maar schoenen.

Uiteraard denk ik wel eens, die hebben het leuk en gezellig samen, dat zou ik ook wel willen. Maar toch voel ik dan geen afgunst. Ik ben blij voor ze. Yes, het bestaat toch nog wel. Er is nog hoop.

Er zijn tijden dat ik moe ben, zoveel wil, maar het niet kan. Als ik dan mensen zie die dit allemaal wel kunnen, denk ik bij mezelf, ik wil dat ook. Maar toch voel ik dan geen afgunst. Ze hebben gelijk dat ze genieten. Ik geniet nu van mijn loungebank. Kaarsje, filmpje, wijntje, heerlijk.

Andersom heb ik soms het gevoel dat er wel afgunst is tegen mij. Maar waarom?

Omdat ik het “zo goed” voor elkaar heb, wordt er dan gezegd. Maar wat is goed voor elkaar? Een leuk huisje, een autootje voor de deur en leuke dingen doen? Dat gun je mij toch? Ik gun het jou toch ook! En je weet toch ook wel dat ik hier hard voor gewerkt heb en altijd “normaal” heb geleefd. Je weet toch ook wel dat ik er het beste van probeer te maken, terwijl het mij ook niet altijd meezit. Je weet toch ook wel dat ik mijn rotperiodes heb gehad. Leuke dingen doen, hoeft niet veel te kosten hoor.

Omdat ik “zo slank” ben?  Onder die kleding zit ook gewoon vet hoor. Mijn lichaam is ook niet zo strak meer als een 20-jarige. Je weet toch ook wel dat ik op mijn voeding let. Dat ik niet hele dagen zit te schransen. Dat ik helemaal niet vind dat ik een mooi lichaam heb. Wat is slank? Mag ik jouw billen lenen?

Omdat ik “zo spontaan en vrolijk” ben? Je weet toch ook dat ik mijn mindere momenten heb. Dat ik me heus niet altijd happy en blij voel. Maar dat ik dat niet aan iedereen laat zien. Dat ik daar andere mensen niet mee lastig wil vallen. Dat ik er het beste van probeer te maken.

Omdat ik “zo zelfverzekerd” ben? Laat me niet lachen. Ik zeker?!
Wat is die uitdrukking ook alweer? Grote waffel, klein hartje. O ja, die ja.

Nee jaloezie en afgunst, ik heb er gelukkig geen last van. Het kan zoveel kapot maken. Vriendschappen die een langzame dood sterven.
Ruzies in families.
Waarom ga je wel bij hun op visite, maar kom je niet ook bij mij op diezelfde dag? Hij heeft een auto van een jaar oud, dan moet ik een nieuwe auto hebben.
Wat zij hebben, moet ik ook hebben. Het liefst nog iets mooier, groter en beter.
Ik heb het van dichtbij meegemaakt. Vreselijk.

Natuurlijk zijn er altijd mensen die het, in jouw ogen, beter hebben dan jij. Maar heb jij het zo slecht?
Het kan veel slechter.
Kijk eens naar wat je wel allemaal wel hebt.
Je hebt niets?
En die leuke baan dan. Of dat knusse huis. Die gezellige vriendengroep. Je lieve ouders. Een leuke zorgzame vriend. Je bent gezond. Je hebt een mooie kop met haar. Geweldige billen. Mooie borsten. Je bent zo handig. Wat ben jij creatief. Je inspireert mensen. Een geweldige tuin. Twee schattige kinderen en ze zijn nog gezond ook.
Moet ik nog doorgaan?

Goh nu voel ik bijna afgunst voor jou.
Bijna….

jaloers

Verkering

Standaard

verkering

Het is Kerstavond.
Opgedoft en opgetut gaat ze met haar vriendinnetje naar de place to be.
Tenminste haar place to be, zo eens in de zoveel tijd.

Meteen als ze binnen stapt, ziet ze hem staan.
Ze kijken elkaar aan en er is meteen een blik van herkenning. Afwachtend en verwachtingsvol kijkt hij haar aan. Hoe reageert ze?
Spontaan als altijd, overbrugt ze de afstand tussen hen. Dat is lang geleden! Hoe gaat het met je?
Hij glimlacht en geeft haar meteen drie zoenen. Ze kijken elkaar even lachend aan. Maar al snel loopt zij van hem weg, richting garderobe.

Er gaat een tijdje voorbij, af en toe kijken ze van een afstand naar elkaar en glimlachen.
Plots komt hij met grote stappen naar haar toe en fluistert, als ik jou zo zie staan, zou ik best verkering met je willen.
Wat zeg je? Ze kijkt hem vragend aan en denkt, versta ik dit nu goed? Hij komt iets dichterbij en fluistert in haar oor, als ik jou zo zie staan, wil ik best wel verkering met je.
Verrast kijkt ze hem aan en stamelt, huh nou huh mijn vrijgezellenbestaan bevalt me eigenlijk prima.
Verdrietig kijkt hij terug. Voor twee dagen dan?
Waarop zij antwoord, twee dagen is een beetje weinig voor verkering. Nadenkend kijkt hij terug, drie dagen dan?
Oké, daar doe ik het voor.
Ze kijkt hem lachend aan en hij loopt weer verder.

Even later voelt ze dat iemand in haar kont knijpt. Normaal zou ze zich verontwaardigd omdraaien, maar nu weet ze gewoon dat hij het is.
Als hij grijnzend voorbij loopt, knijpt ze net iets harder in zijn billen terug. Wat hij kan, kan zij ook. Maar dan nog veel beter.
Ze ziet in haar ooghoeken dat hij zich omdraait. Onschuldig kijkt ze een andere kant op. Ze doet alsof ze niets in de gaten heeft.

Een tijdje later staat hij weer voor haar neus en kijkt haar diep in haar blauwe ogen.
Kom ik dan naar jou of kom jij naar mij?
Even overdonderd de vraag haar, maar ze herstelt zich snel.
Ze kijkt hem beslist aan en zegt, jij komt naar mij!
Waarop hij vraagt, waar woon je dan?
O, dat is best ver!
Tja, je moet er wat voor over hebben, kijkt ze hem zelfverzekerd aan. Daar is hij het gelukkig helemaal mee eens.
Op welke dag kom ik dan? Op vrijdag?
Nee, dan ben ik moe.
Verschrikt kijkt hij haar aan. Nee, dan niet op vrijdag. Als we dan maar drie dagen verkering hebben, dan moet je niet moe zijn als ik kom. Donderdag dan?
Deal!

Ze danst weer vrolijk verder.
Een wijntje, een lach, gewoon gezellig.

Een uurtje later komt hij weer naar haar toe.
Hij: wat ga je voor me koken als ik naar je toe kom?
Zij: moet ik koken dan?
Hij: ja, ik kom toch naar jou. Dan moet jij koken.
Zij: oké, lasagne is mijn favoriete gerecht.
Hij: hmm nee, geen lasagne.
Zij: ga je nu al moeilijk doen. Ben jij iemand van de spruitjes?
Hij: nee, spruitjes lust ik niet. En witlof en zuurkool ook niet. Verder lust ik alles.
Zij: wat jammer. Ik sta bekend om mijn zuurkoolschotel. Maar komt goed, ik verzin wel wat.
Hij geeft haar een vette knipoog en loopt snel weer verder.

Het is al later op de avond. Zij wat meer wijntjes op, hij nog steeds druk. Toch komt hij weer even voor haar staan. Ze slaat haar arm om hem heen en zegt, ik wil met je dansen.
Spijtig kijkt hij haar aan. Misschien was het je nog niet opgevallen, maarre ik ben aan het werk.
Ja, en?! is haar gevatte reactie.
Sorry, excuseert hij zich.
Met zijn dienblad vol drankjes loopt hij spijtig weer verder.

Vriendinnetje is moe. Zij is moe. Het is tijd om hun bedjes op te zoeken.
Ze loopt naar hem toe om gedag te zeggen.
Nee, waarom nu al. Je mag nog niet weg gaan.
Hij pakt haar stevig beet, geeft haar een knuffel en drie dikke zoenen.

Lachend kijkt ze hem aan. Tot de volgende keer!

Hij is wel een schatje eigenlijk, flitst er door haar hoofd voordat ze de koude donkere nacht instapt.

Nog maar een paar dagen later, al lijkt het veel langer.
Het is 1 januari. Het nieuwe jaar is begonnen.
Opeens realiseert ze zich, HELP ik heb verkering…

verkering