Scheiden is lijden

Standaard

scheiden

Kennen jullie dat? Iemand zegt terloops iets tegen je. De persoon in kwestie zegt het luchtig, alsof het hem of haar niet raakt. Maar je weet, je voelt, dat de werkelijkheid zo anders is.

Hoe we op het onderwerp kwamen, weet ik niet eens meer. Maar opeens zei ze tegen me, ach over tien jaar wordt je gepest als je ouders nog niet gescheiden zijn. Ik wist niet goed wat ik hier op moest zeggen en kon alleen maar beamen dat een scheiding tegenwoordig orde van de dag is. Helaas wel, zei ik er dan ook achteraan.
Haar ouders nog niet lang uit elkaar. Zij nog net niet volwassen. Ik zag aan haar dat het pijn deed. En natuurlijk doet het pijn als je ouders gaan scheiden. Als je thuis je thuis niet meer is. Je veilige haven weg is.

Als kind was ik al overgevoelig. Hadden mijn ouders een keer woorden, dan dacht ik meteen dat ze zouden gaan scheiden. Stond mijn moeder met een andere man te praten, dan dacht ik dat ze wat met die andere man wilde. Ik was zeven jaar. Een kind van zeven jaar moet zich daar helemaal niet mee bezig houden. Ik weet niet eens meer waarom ik daar toen zo mee bezig was.
Gelukkig zijn mijn ouders nog steeds gelukkig getrouwd en zijn mijn angsten nooit waarheid geworden.

Toch zijn er heel veel kinderen die hier wel mee te maken hebben. Helaas wel.
Soms is het beter als je ouders gaan scheiden. Als je leeft in ruzie en spanning, als er nooit gezelligheid meer thuis is.
Wat is dan het voordeel van het “gezin zijn”.

Maar waarom gaat het tegenwoordig allemaal zo makkelijk? Waarom geeft iedereen zo makkelijk op? Een relatie moet je voor vechten. Aan een relatie moet je altijd werken.
Ja, hoor ik jullie nu denken. Jij bent ook weer single. Jouw relatie is ook weer mislukt. En dat is ook zo. Maar gevochten heb ik, zeker weten. Ook omdat er kinderen in het spel waren. Niet eens van mij zelf, maar ik geef om ze. Ik wilde ze het verdriet en gemis besparen. Ik wilde ze geen pijn doen.

Zelf heb ik geen kinderen. Het leven is zo gelopen. Ik heb nooit de relatie gehad waarvan ik dacht, met jou durf ik het aan. Met jou wil ik kinderen. Onze relatie is stabiel genoeg om zelf gelukkig te blijven en een kind gelukkig te maken. Sommigen vinden dat verstandig. Anderen zullen het een gemis vinden. Ik heb er vrede mee en ben er niet minder gelukkig om.
Helaas zijn er veel mensen die anders denken. Die kiezen voor kinderen juist om hun relatie te redden.
Redden!? Hebben verschillende vriendinnen tegen me gezegd, je moet wel zo stevig in je schoenen staan, wel zo’n stabiele relatie hebben, juist als er kinderen komen. Want je relatie komt dan behoorlijk onder druk te staan.
Zij kunnen het weten, zij hebben kinderen.

Je wilt toch het beste voor je kinderen. Je wilt toch dat ze opgroeien met hun papa én mama. In een prettige omgeving. Een liefdevol gezin.
Dat gun ik ieder kind. Een veilige haven. Een zo veel mogelijk, onbezorgde jeugd.

Natuurlijk weet je niet waar je over tien jaar staat. Er kan zoveel veranderen.
Maar als je zelfs niets doet. Je best niet doet.
Denkt dat het gras aan de overkant groener is, dan weet je zeker dat je niet gelukkiger wordt.

Niemand wil toch dat over tien jaar kinderen gepest worden, omdat hun ouders NIET gescheiden zijn.

Dat kan volgens mij nooit de bedoeling zijn.

scheiden

Advertenties

Waarom?

Standaard

blog

Vannacht lag ik wakker.
Gedachten dwaalden door mijn hoofd.
Of het nu komt omdat het einde van het jaar nadert, ik weet het niet?
Of het komt omdat ik al dagen op bed en in de bank lig en niet fit ben?

Ik vroeg me af waarom ik schijf. Nee, eigenlijk niet waarom ik schrijf. Meer waarom ik blog. Waarom ik mijn hersenspinselen aan de wereld wil laten zien? Waarom ik ze niet voor mezelf kan houden?

Schrijven is iets wat ik moet. Niet moeten van mezelf, maar er gaan vaak zoveel gedachten door mijn hoofd dat ik het wel op moet schrijven. Als ik het opschrijf, raakt mijn hoofd iets minder vol. Misschien dat sommigen van jullie dit gevoel herkennen? Je hoort iets, je ziet iets op tv, je maakt wat mee in je omgeving en dan spint daar een heel web omheen. Duizenden gedachten. Dingen die je dwars zitten. Die je gewoon kwijt wilt. Het is moeilijk te begrijpen als je dat gevoel niet hebt, maar het is een gevoel.
Deze gedachten dwarrelen vaak door mijn hoofd op momenten dat ik ze niet kan opschrijven. Als ik in bed lig of onder de douche sta. Vaak ben ik ze in het drukke bestaan van alledag weer al lang vergeten.

Ooit was ik bij een cabaretier. Hij vertelde dat zijn hoofd vaak zo vol zat. Een soort van ADHD zei hij. Hij moest dat ook kwijt. Had soms zelfs het gevoel dat hij gek zou worden van al die gedachten. Echter bij hem zijn het vaak onsamenhangende dingen. Dingen die hij dan weer verwerkt in zijn show.

Maar waarom blog ik dan? Waarom wil ik sommige dingen aan anderen laten lezen?
In eerste instantie was het een geintje. Wie leest die onzin van mij? dacht ik altijd. Een paar Facebookvrienden die ik ken en die het wel grappig vinden. Totdat ik door niet-Facebookvrienden aangesproken werd en uit totaal onverwachte hoek gezegd werd dat mijn verhalen zo leuk zijn.
Met stomheid geslagen kijk ik dan en vraag verbijsterd, lees jij ze dan?

Een andere reden van mijn blog is, dat ik een boodschap wil overbrengen. Maar wie ben ik om te denken dat een klein stom verhaaltje van mij de wereld kan veranderen? Of dat iemand zijn ogen open gaan. Alsof iemand bij het lezen van mijn blog opeens denkt, ojee dat doe ik ook, daar moet ik mee stoppen. Dat is een minder fijne karaktereigenschap van mij. Dat gaat over mij!
Hoe naïef. Alsof ik met de blogs die ik schrijf vriendschappen, relaties of wat dan ook kan redden. Dat ik karakters kan veranderen. Nee, daar hoef ik het ook niet voor te doen, besef ik nu.

Misschien is het ook wel een beetje recalcitrant gedrag van mij. Zo van, ik doe toch lekker wat ik zelf wil. Het kan me toch niets schelen wat een ander vindt. Hoe graag ik ook zo zou willen zijn en zo zou willen denken. Dat ben ik niet. Zo ben ik niet.

Het is ook niet altijd handig als je zoveel van jezelf laat zien. Mensen die je niet kennen, denken je te kennen. Of mensen die je niet kennen, willen je leren kennen. Mensen die je wel kennen, bekijken je opeens met andere ogen. Bedoel ik iets sarcastisch, wordt het serieus opgevat. Of juist weer andersom. Of ik voel me geremd. Veel dingen waar ik juist wel over wil schrijven, kan ik beter weer niet openbaar maken. Over politiek, geloof, racisme en seks bijvoorbeeld.

Misschien is het een midlifecrisis. Misschien kruip ik meer in mijn schulp. Misschien is het een fase. Ik weet het niet.

Stoppen met schrijven zie ik niet zo snel gebeuren.
Maar stoppen met bloggen daar moet ik nog maar eens goed over bloggen…

blog

Drang

Standaard

verslaafd

Veel vrouwen zullen dit herkennen, een enkele man zal het bekennen. Zo eens in de zoveel tijd kun je bijna nergens anders aan denken. Dan wil je zo graag. Dan moet het gebeuren.

Vreemd, ik heb er altijd last van als het jaar bijna ten einde loopt. Ik ben dan in de weken ervoor al lekker gemaakt. Gek gemaakt. Opgewarmd. Uitgedaagd. In de val gelokt.

De anders redelijk sterk in haar schoenen staande Mariska kan het nu niet meer weerstaan. Het moet er echt van komen.
Is het vandaag of morgen niet. Dan toch echt het komende weekend.

Ook al zal mijn moeder zeggen, je hebt er al zoveel.
Al zal een vriend zeggen, wat moet je ermee.
Al zal een vriendin zeggen, je zou er toch niet meer aan beginnen.

Sorry, maar ik kan mezelf niet beheersen. Nu even niet.
Ik MOET, ik WIL, ik KAN, Ik heb ZIN.

Shoppen in de uitverkoop.

Gave jurkjes scoren. Ja, ik weet dat ik er al een aantal heb. Maar ik ben single en ga in 2015 echt nog wel eens stappen en dat doe ik echt niet in een dagelijks kloffie. En ik kan toch niet iedere keer in hetzelfde jurkje op stap gaan. Nee, dat kan echt niet. Dat moet jij toch begrijpen. Ja jij ja.

Gave high heels scoren. Ja, ik weet dat ik er al een aantal heb. Maar ik moet toch echt nog zwarte high heels met een dichte neus. Het is winter, ik draag panty’s, dan MOET ik ECHT dichte schoenen hebben. Nee, ik heb nog geen zwarte met dichte neus. Nee, echt niet.

Gave lingerie scoren. Ja, ik weet het, ik heb al zoveel. Ja, ik weet het, ik ben single, wie ziet het. Maar onder dat jurkje moet je toch een mooi setje dragen. Ik draag het voor mezelf. Ja, ik ben nu eenmaal dol op mooie lingerie. Ik heb nu eenmaal een hekel aan grote onderbroeken.

Wat is er nu leuker dan mooie dingen shoppen in de uitverkoop?!
Ik weet het niet hoor.
Dat mooie setje, twee weken geleden nog 65 euro en nu 25 euro. Dat kun je toch niet laten liggen.
Dat geweldig gave jurkje in de etalage. Dat roept naar je, pas me, pak me, neem me.

Ja dan ben ik verkocht.

Óf liever gezegd…… Uitverkocht!

shopping

Echte liefde

Standaard

echte liefde

Echte liefde, dat gun ik mijn (single) vriendinnetjes voor 2015. Natuurlijk gun ik het iedereen, maar een paar vriendinnetjes in het bijzonder.

Deze vriendinnetjes hebben de afgelopen jaren genoeg gedoe, gezeik en ellende gehad met het mannelijke geslacht.
Deze vriendinnetjes verdienen een leuke, lieve man.
Een man die volledig voor ze gaat en niet alleen voor het lichamelijke geneuzel. Niet alleen voor de lust.
Niet alleen voor kwakje in het bakje. Nee, echte gemeende liefde.

Maar wat is echte liefde? Dit zal voor iedereen anders zijn.

Inmiddels weten vriendinnetjes wel wat het niet is:
Liegen en bedriegen
Weinig tot niets laten horen
Geen persoonlijke interesse tonen
Geen tijd hebben
Schelden
Kwetsen
Zwetsen

Dus bij deze waarschuw ik de “foute” mannen, blijf bij mijn vriendinnetjes uit de buurt.
Ik spreek namelijk een vloek over jullie uit en jullie veranderen in vieze slijmerige monsters. En alsof dat nog niet genoeg is, vieze slijmerige monsters met erectieproblemen.
Deze boze heks heeft er namelijk genoeg van.
Genoeg van al die mannen die mijn vriendinnetjes kwetsen. Genoeg van die oneerlijke mannen die alleen maar willen wippen.
Genoeg van coke snuivende, platzakke holbewoners.
Genoeg van mannen die stiekem toch niet zo vrij zijn als ze zeggen.

echte liefde1

Ik wil mannen die eerlijk zijn, heerlijk zijn.
Beestachtig lekker in bed, maar charmant en lief buiten bed.
Die zorgzaam zijn, die het menen. Die lief voor ze zijn.
Die gemeend vragen hoe het met ze gaat.
Die ze troost als ze verdrietig zijn.
Die ze in hun slip laten piesen van het lachen.
Die ze meenemen op een “echte” date en niet alleen maar willen daten tussen de lakens.
Ik gun ze romantiek. Diner bij kaarslicht. Picknick op het strand. Wandelingen hand in hand door het bos.
Romantisch naar Parijs, Venetië, Rome of voor mijn part Ouddorp aan Zee.
Die voor ze kookt.
Hun ruggetjes en poezelige voetjes masseert. Hun nageltjes lakt, hmmm nee nu draaf ik door.
Die van hun poesjes houdt. Pardon!? Ja, sommigen hebben huisdieren.
Die sexy lingerie voor ze koopt.
Waarmee ze samen dronken kunnen worden. Die hun haren vasthoudt als ze TE veel hebben gedronken en de toiletpot van dichtbij moeten bekijken. Hè jakkes, nee TOO much.
Die alleen oog voor mijn vriendinnetje heeft. Andere vrouwen?! Schatje, jij bent de enige vrouw voor mij die telt. En dit nog menen ook.
Die schattige baby’s willen maken. Oké dit gaat misschien wel erg ver meteen, maar in de toekomst mag dat best bij een aantal van mijn vriendinnetjes. Zo’n lief schattig baby’tje met van die zwarte krulletjes.

Dat is wat ik voor mijn vriendinnetjes wens!

Abracadabra, weg zwijn, een leuke man zal er in 2015 vast en zeker voor ze zijn.

 

Goede of slechte voornemens

Standaard

voornemens

Het jaar loopt weer bijna op z’n eindje.
2014 was voor mij best een bewogen jaar.

Mijn gezondheid.
Ook al ben ik nog niet helemaal de “oude”  Mariska, gelukkig voel ik me al stukken beter dan in 2013.
Gelukkig ben ik vanaf april weer fulltime aan het werk.

Mijn relatie verbroken.
Een moeilijke keuze, een heftige periode. Maar voor mij de juiste keuze. Het heeft mij rust gegeven. Rust waar ik naar verlangde en nog steeds naar verlang.

Afscheid genomen van mensen in mijn leven.
Gelukkig niet omdat deze mensen zijn overleden. Nee, omdat ze mij energie kosten, negativiteit brengen of gewoon niet meer in mijn leven horen.

Een ladiesnight georganiseerd.
Een geslaagde avond. Een mooie opbrengst.
Maar wat mij ook veel energie heeft gekost.

Genoten.
Leuke dingen gedaan met gezellige en lieve mensen. Het beste er van  proberen te maken. En dat is me aardig gelukt.

Als ik zo terugkijk, ben ik best tevreden over het afgelopen jaar. Maar het kan beter!

Nu het einde van het jaar in zicht is, komen ook de goede voornemens weer boven borrelen.
Net als ieder jaar neem ik me voor om minder te gaan snoepen, meer te gaan sporten en een “killerbody” te krijgen.
Net als ieder jaar weet ik dat dit me toch niet gaat lukken. Ik snoep te graag en ik ben te oud voor een “killerbody”.
Toch ga ik wel meer sporten. Sporten is er de afgelopen jaren behoorlijk bij ingeschoten en daar baal ik van.
Ik hoop weer op de spinningfiets te kunnen stappen en mijn hardloopschoenen ook weer eens aan te kunnen trekken.
Gewoon omdat ik dat heerlijk vind.

Dit jaar heb ik nog een aantal goede voornemens.
Of misschien zijn ze slecht?

Voor mij zijn ze in ieder geval goed en daar gaat het om.

Ik ga namelijk door met genieten van het leven.
Leuke dingen ondernemen, gezellige dingen doen.
Maar dan alleen de dingen waar ik achter sta.
Met de mensen die ik leuk vind. Die ook energie in mij steken en die mij energie geven.

Mijn herpakte motto van de laatste maanden blijft gehandhaafd.
Het is graag of niet! Ik ga achter niemand aan lopen.
Nee sorry, ook niet achter jou.

Misschien ga ik toch een keer daten met die ene kerel.
En dan bedoel ik een “echte” date. Al zet ik dat stiekem toch nog even in de ijskast ssssttttt.

Ik ga nog meer mijn best doen naar mijn lichaam te luisteren. Rust te nemen. Te doseren en te genieten van het niets doen. Alleen die dingen doen waar ik zelf achter sta.

Ook blijf ik doorgaan met het helpen van mensen die hulp kunnen gebruiken. En dan met name kindjes die ook eens een onbezorgde dag verdienen.

Zo heb ik er nog wel een paar, maar die hou ik lekker voor mezelf.
Oja nog een voornemen, iets minder open en eerlijk zijn. Je kunt namelijk ook té eerlijk zijn.

Maar nu komt het.
Het ei van Columbus.
Hét idee van 2015.

Uit elk negatief iets, ga ik iets positiefs halen.

En als voorproefje ben ik daar vandaag al mee begonnen.
Vanmorgen 8 uur wakker. Balen, het  sneeuwt. Nu moet ik die afspraak afzeggen die al zo lang staat. Maar om nu een paar uren in de auto te gaan zitten met deze weersomstandigheden is ook geen goed idee.
Twee uren later, het buikgriepvirus klopt op mijn voordeur. Gelukkig het sneeuwt, anders was ik nu niet thuis en had ik zittend en hangend ergens anders boven de wc vertoefd.
Bah kotsen. Ik haat kotsen. Vreselijk. Wat ben ik zielig snik snik.
Kerstavond zag ik hem. Ik was op slag verliefd. Ik wist dat ik hem moest hebben. Hij past gewoon bij mij.
Weer een paar uren later. Vriendinnetje appt me, Maris ik zie hem. Wil je hem? Er hangt er nog eentje. Jaaaaa neem hem voor me mee.
Goh niet kunnen eten vandaag, dat jurkje wat vriendinnetje voor me meeneemt zal me met het Oudjaarsfeest net iets beter staan met die kilo minder die nu in het riool ligt.

Het is toch waar. Ja, echt.
Elk nadeel heeft zijn voordeel.
Achter regen schijnt zonneschijn.

Ik heb zin in 2015

Graag wens ik iedereen veel goeds toe in het nieuwe jaar. Gezondheid, geluk, gezelligheid, veel lach en weinig traan,  liefde en positiviteit.

voornemens

Een leuke man

Standaard

happy

Maris, ik hoop toch zo dat er een leuke, lieve man op je pad komt.
Maris, hij bestaat echt hoor.
Maris, blijven zoeken. Jij verdient een leuke man.

Dit krijg ik de laatste tijd steeds vaker te horen. Heel lief natuurlijk. En ook heus goed bedoeld.

Ik geloof best wel dat er ooit een leuke man op mijn pad komt.
Ik geloof ook wel dat hij bestaat. Alhoewel…
Ik weet dat ik het verdien, maar zoeken doe ik sowieso niet.

Waarschijnlijk is mijn “probleem” dat ik het nog te fijn heb als single.
Dat ik het nog te druk heb met andere dingen.
Dat ik nog even geen tijd heb om met iemand rekening te houden.
Dat ik het helemaal niet erg vind om alleen te zijn.
Dat ik geen zin heb in gedoe.
Dat ik me eerst weer helemaal  fit wil voelen.
Dat ik stiekem bang ben om weer gekwetst te worden of op  mijn bek te gaan.

En toch, toch geloof ik er weer een beetje in.
Dat een relatie ook fijn kan zijn.
Dat een relatie ook relaxed kan zijn.
Dat een relatie ook zonder stress en gedoe kan zijn.
Dat een relatie gewoon, heel gewoon, leuk kan zijn.

Maar wat is een leuke man? Wat maakt een relatie voor mij fijn? Inmiddels weet ik dat de binnenkant veel belangrijker is dan de buitenkant. Natuurlijk, ik moet wel kriebels krijgen bij het zien van mijn man. Goh wat heb ik dit netjes omschreven.
Maar voor mij is het belangrijkste dat iemand eerlijk en trouw is. Dat we samen kunnen lachen.
Dat ik me niet druk hoef te maken over onzinnige dingen.
Dat we samen gek kunnen doen, maar ook open over onze gevoelens kunnen praten.
Iemand waarbij ik me niet onzeker hoef te voelen.
Iemand die to the point is.
Iemand die mij energie geeft i.p.v. het neemt.
Die van gezelligheid en leuke dingen doen houdt, maar ook van saampjes knus op de bank met een drankje en een spannende film.
Iemand die het leuk vindt om ook eens voor mij te zorgen. Iemand die passioneel is.
Eigenlijk best simpel, iemand zoals ik.

Zie je wel. Ik wist het wel.
Ik heb de voor mij ideale relatie al gevonden.
Ik werd er vanmorgen al wakker mee.
Ik heb er vanmorgen al mee gedoucht. En daarna mee ontbeten.

Ik zag de voor mij ideale relatie toen ik in de spiegel keek.

happy

De donkere dagen voor Kerst

Standaard

Sommigen haten ze, velen zijn blij als ze weer voorbij zijn en anderen kijken er naar uit.
Tot de laatste categorie behoor ik.

Ik vind het gezellig, leuk en knus.
Heerlijk in het donker door een stad  lopen die versierd is met allemaal lichtjes en lampjes. Versierde etalages, glimmende jurkjes en vrolijke kerstmuziek op de achtergrond.
Gezellig aan de warme chocolademelk met slagroom.
Wat kan ik daar van genieten. Geweldig.

Romantisch samen onder een dekentje, kaarsjes aan, een zoet wijntje en knapperig stokbroodje. Lekker twee armen om je heen, dicht tegen elkaar gekropen en gezellig een kerstfilm kijken.
Dit laatste is voor mij dit jaar niet aan de orde. Maar toch heb ik zin in de feestdagen.

Eerste kerstdag breng ik traditioneel met mijn naaste familie door. Ik kan me dan ook niet voorstellen om de Kerst niet bij mijn familie te zijn.
Tweede kerstdag ligt aan de situatie, relatie of vrijgezel. Schoonfamilie of wat er op mijn pad komt.

Ook kerstavond is altijd een verrassing. Dit hoeft niet eens van de situatie af te hangen. Ook tijdens een relatie heb ik deze een keer alleen doorgebracht.
Toch vind ik kerstavond geen avond om alleen op de bank te zitten. Dit jaar heb ik iets leuks en speciaals op de planning staan.

Een aantal jaren geleden toen ik vrijgezel was, heb ik de feestdagen feestend doorgebracht. En dan bedoel ik echt feestend.
Drie avonden in Rotterdam. Drie avonden tot in de late uurtjes met de voetjes van de vloer. Iedere avond met een ander groepje. Wat heb ik genoten. Dat ik tweede kerstdag geen afspraken had, vond ik een verademing. Ik moest uitslapen en bijtanken om de laatste avond weer los te kunnen gaan.

Nu ben ik iets ouder en heb ik niet de behoefte om drie avonden achter elkaar dansend, lallend en toostend door te brengen.

Gelukkig heb ik genoeg mogelijkheden om de kerstdagen te vieren. Komt er tweede kerstdag niets op mijn pad, dan heb ik altijd mijn lieve ouders waar ik weer welkom ben.

Helaas zijn er veel mensen die deze luxe niet hebben. Die geen familie of vrienden hebben waar ze de feestdagen mee samen kunnen zijn. Deze mensen behoren vaak tot de categorie, ik haat de feestdagen. Ze brengen de feestdagen in hun eentje door. Het is voor deze mensen niet eens een feestdag, het is voor hen een dag zoals alle dagen.
Alleen het besef dat er wel veel mensen gezellig bij familie zijn en jij alleen zit, maakt het vervelender.
Deze mensen voelen zich eenzaam. Geen uitgebreide kerstmaaltijd. Geen spelletjes, gezelligheid en gelach bij de kerstboom. Geen kerstcadeautjes. Misschien Scrooge op tv en een zak chips op schoot. En vroeg onder een dekbedje.

In mijn fantasie organiseer ik voor deze mensen een gezellig samenzijn, een kerstmaaltijd, muziek, een kerstboom en wat er allemaal bij de feestdagen hoort.
Ze brengen deze dagen lachend, dansend, toostend en blij met elkaar door. Misschien bloeien er liefdes op of ontstaan er nieuwe vriendschappen. Er is in ieder geval alleen maar blijdschap en vrolijkheid.
Helaas is dit alleen maar fantasie en kan ik dit niet waarmaken. Maar toch….

eenzaam

Toch is het mogelijk om iets voor een ander te doen.
Ja, jij kunt het ook.
Nodig die eenzame lieve tante uit voor een bakje koffie.
Of die vriendin die net weer vrijgezel is en zegt dat ze het niet erg vindt om alleen te zijn. Stiekem vindt ze het wel leuk om te komen eten.
Die oude buurman die de deur niet meer uitkomt. Hij vindt het vast niet erg als je hem ook een stuk van die gevulde kalkoen komt brengen.
Soms maakt een klein gebaar al een wereld van verschil.

Kijk eens om je heen.
Kerstmis is niet voor niets het feest van compassie, vrede en naastenliefde.

Fijne feestdagen iedereen. Met veel gezelligheid en liefde.

kerstmis