Words hurts

Standaard

Words2

Er zijn maar weinig dingen in mijn leven waar ik spijt van heb.
Dingen die minder leuk waren, hebben mij toch gemaakt tot wie ik nu ben.
En ik ben niet ontevreden met mezelf.

Toch is er iets waar ik spijt van heb. Ik heb namelijk iemand onzeker gemaakt, misschien ook wel gekwetst. Een niet goed gevoel gegeven, alleen maar met een paar woorden.
Toenmalig vriendje was en is waarschijnlijk nog steeds een lekkerbek. Ik, het zorgzame type met altijd een gevulde koelkast, altijd veel lekkers in huis en ook niet vies van lekker eten, zorgde dat hij niets te kort kwam. Ja, ook op het gebied van eten inderdaad.
Zijn buik werd steeds dikker en ik vond dat verschrikkelijk. Ging me daar teveel op focussen en hij ging daardoor alleen maar meer eten. Zijn buik groeide en mijn frustratie daarover groeide mee. Ik kon mijn mond niet houden en heb een paar keer gezegd dat hij echt eens wat minder moest gaan eten, omdat het niet lang meer zou duren dat hij zijn gereedschap niet meer zou zien hangen.
Ik weet van mezelf dat ik soms best wel eens bot kan zijn als iets me niet aanstaat. Het is dan niet zo lullig bedoeld, maar het komt wel minder lief mijn strotje uit.

Nu, jaren later denk ik bij mezelf, Maris wat was jij een trut op dat moment. Wat geeft jou het recht om iemand af te katten. Om iemand te kwetsen met je woorden.
Een paar jaar geleden heb ik hem al mijn excuses voor mijn gedrag aangeboden. Toen was ik al op het punt gekomen dat het me niet boeide of zijn buik dik of dun was. Echter het kwaad was al geschied. Hij bleef onzeker op dat punt, mede door mijn stomme woorden. Tenminste dat is wat hij me zei.

Nu is het andersom natuurlijk ook wel eens voorgekomen. Ook ik ben gekwetst door dingen die gezegd zijn. Of onzeker geworden door woorden. Misschien niet eens vervelend bedoeld, maar wel hard binnen gekomen.

Het gekke is dat de vervelende dingen die gezegd worden langer blijven hangen. Scherper aankomen. Dit is dan ook de reden dat ik mijn best doe om geen kwetsende dingen meer te zeggen tegen anderen. Zeker niet tegen de mensen waar ik van hou of die dicht bij me staan.
Wie ben ik om een ander te kakken te zetten.

Toch zie en hoor ik om me heen dat mensen elkaar zo kunnen kwetsen. Er worden dan dingen gezegd zoals, jij bent dik of jij met die dikke pens van je.
Je wordt er ook niet jonger op. Je wordt kaal. Je bent dom, stom, debiel. Je kan niets. Wat ben jij een sukkel. Hij is net zo lomp als jij bent. Je borsten zijn na je zwangerschap verdwenen. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Words

Het gekke is dat ik zulke dingen meestal zie in relaties.
Vaak hebben mensen zelf niet in de gaten dat ze zulke kwetsende dingen zeggen.
Ik zie echter wat het met degene doet waar het tegen gezegd wordt. De persoon krimpt figuurlijk in elkaar. Of kijkt of hij/zij een klap in het gezicht krijgt. Ook zijn er die doen alsof het ze niets kan schelen. Ze zwijgen, maar van binnen verteren ze.
En ik, ik voel me daar dan ongemakkelijk bij. Soms wil ik er wat van zeggen, een andere keer wil ik weglopen.
En als ik het echt vervelend vind, loop ik ook daadwerkelijk weg. Maar in de meeste gevallen houd ik met moeite mijn mond.
Waarom zeggen mensen toch zulke kwetsende dingen? Vooral tegen degene waar je een relatie mee hebt?
Is het omdat je ongelukkig in je relatie bent? Maak dan elkaar het leven niet zuur en pak je biezen.
Is het omdat je zelf niet goed in je vel zit? Probeer je frustraties op een andere manier kwijt te raken. Ga boksen of hardlopen of voor mijn part zet je de muziek keihard aan en zing of gil je je frustraties eruit. Dat helpt, spreekt hier een ervaringsdeskundige.

Wat de reden ook is, besef dat wat je zegt hard kan aankomen. Dat je iemand pijn kunt doen met die gemene of hatelijke woorden van je.
Ook al bedoel je het niet zo rot, denk eerst even na voordat je iemand op zijn hart trapt. Voordat je iemand verpulvert of als shit behandelt.

Behandel een ander, zoals je zelf behandeld wilt worden!

Words1

 

Advertenties

Stoer, bezweet, bloot en sexy

Standaard

uniform

Sommigen geloven me niet, anderen begrijpen me niet en een enkele weet het.

Als deze dame verliefd is en dan bedoel ik hoteldebotel-roze bril-smoorverliefd, heeft ze geen oog voor andere mannen, hoe aantrekkelijk ook. Dan ziet ze het niet als er een lekkere kerel in het saunacomplex rond loopt. Of een aantrekkelijke man uitdagend danst of sjanst. Nee dan heeft ze alleen maar oog voor haar lover. Zelfs als hij niet bij haar in de buurt is.

Als deze dame niet verliefd is dan ziet ze vaak nog niet veel, maar is ze ook niet blind. Een aantrekkelijke kerel wordt dan niet altijd over het hoofd gezien. Dit kan aantrekkelijk zijn in de zin van een leuk kop, maar het kan ook een spontane lach of pretoogjes zijn. 
OF het kan een kerel in uniform zijn.

Oeeeee wat vind ik dat sexy. Een man in uniform. En dan het liefst een stoere marinier, ME’er of politieagent. Van die sexy legerkistjes, strenge blik en stoere houding. Zo’n blik waarin je leest, ik zal je eens over mijn schouder gooien en meesleuren naar mijn grot. Tenminste dat zie ik in die blik. In de realiteit zullen er maar weinig zijn die dat daadwerkelijk denken.

Jaren geleden liepen vriendinnetjes en ik na een nachtje stappen in Rotterdam. Er stonden een aantal van die stoere ME’ers. Kwijlend liep ik ze voorbij, mijn hoofd bijna achterstevoren op mijn nek. Mijn nek bijna verdraaid. Stoere praatjes van, zo die mag mij wel eens in de handboeien slaan. Helaas stond er juist op dat moment een lantaarnpaal in de weg. De klap die ik maakte bracht me meteen bij mijn positieven en beschaamd liep ik snel verder. Met in mijn kielzog mijn, in een deuk van het lachen liggende, vriendinnetjes.

Piloten maken minder indruk op mij. Tenminste, de echte piloten. Toen ik 18 jaar was, ging ik voor het eerst naar de Chippendales. Als ik mijn ogen sluit, zie ik het bijna nog op mijn netvlies. Op een rij kwamen ze binnen gemarcheerd. Strakke blik, schouders recht en een sexy pet op. Ik vond het bijna jammer toen ze hun shirt uit deden. Bijna hè.
Die Chippendales maakten wel indruk. Niet alleen om hun striptease, maar ook hun dans- en zangkwaliteiten vond ik geweldig. Ja, serieus. Het was echt niet alleen hun gespierde, gebruinde, bezwete lichaam.
Ik hoopte en vreesde tegelijkertijd dat ik op het podium werd gehaald. Maar helaas, of gelukkig, een andere dame werd uitverkoren.

Uniform

Na de show mochten we op de foto met drie Chippendales. Ik had maar oog voor één kerel, de look-a-like van Tom Cruise. De kerel met het te lange haar wuifde ik snel weg. Tommie pakte mij eens lekker stevig beet. Ik legde mijn hoofd zwijmelend tegen zijn brede borst. Toen hij me daarna nog een zoen op mijn mond gaf, was ik helemaal van mijn apropos. Ja hallo, ik was 18!
De hele week na de show heb ik, voordat ik ging slapen, eindeloos naar onze foto gekeken. In de hoop dat ik over hem zou dromen. Gewoon een nette romantische droom uiteraard. Zo van twee sterke armen die mij stevig beetpakken en me optillen en …. De rest mogen jullie er zelf bij fantaseren.

Nu 22 jaar later, een stuk minder naïef, maar nog steeds dol op mannen in uniform gaat het weer gebeuren.
Wat kan ik er van verwachten? Zal het nog zoveel indruk maken? Ga ik nog weken fantaseren?

We zullen het meemaken. Vriendinnetje is 30 jaar geworden en dat moet gevierd worden.
Vanaf rij één. OMG rij één. Ja echt waar, rij één.
Chippendales here we come!
Kom maar op met die sexy uniformen en strakke blikken.

Deze dame is er klaar voor!

Uniform

Liegen

Standaard

vertrouwen

Wat is een leugentje om bestwil? Wat is liegen?
Het aantal stukken chocolade die je hebt verorberd op die saaie zaterdagavond? Geen twee stukjes, maar een hele reep. Ja, maar ik verveelde me zo.
Het aantal wijntjes dat je hebt gedronken. Het waren er geen drie, maar toch echt wel zes. Maar het waren wel hele kleine glaasjes.
De snelheid waarmee je naar huis bent gereden? Geen 120 km/u, maar 150 km/u. Er was niemand op de weg en ik wilde niet te laat komen.
Je leeftijd? Geen 35, maar 42 jaar. Maar ach, ik zie er toch uit als 35.
Je gewicht? Je weegt geen 70 kg., maar een kilo of tien meer. Maar mijn kleding en schoenen wegen zeker 10 kg. bij elkaar.
Je singlestatus? Je bent helemaal niet single, maar zwaar bezet. Of het  nu gelukkig is of ongelukkig.

Een leugentje om bestwil is snel verteld. Er is ook niemand en dan echt niemand die nog nooit een leugentje om bestwil heeft gemaakt.
Een leugen om belangrijke zaken is een ander verhaal. Hiermee kun je mensen kwetsen, pijn en verdriet doen. Wat belangrijke zaken zijn is voor iedereen verschillend. Maar je kunt heus wel inschatten wat de andere persoon belangrijk vindt.

Als kind had ik al een hekel aan liegen. Zelf durfde ik het niet, ik voelde me dan schuldig. Was bang betrapt te worden of vond mezelf oneerlijk.
Het blozen is door mij uitgevonden.
Als er een leugen tegen mij verteld werd en ik kwam daarachter vond ik die persoon een stuk minder leuk dan eerst.

Nu als volwassen vrouw heb ik een nog grotere hekel aan liegen gekregen. Ik durf van mezelf te zeggen dat ik niet lieg.
Maar het afgelopen jaar ben ik me steeds meer gaan afvragen of dit wel altijd handig is. Al jaren krijg ik te horen dat ik te eerlijk ben. Te open.
Maar daardoor ook te goed van vertrouwen. Want in mijn eerlijkheid, vergeet ik wel eens dat andere mensen een stuk oneerlijker kunnen zijn.
Gelukkig heb ik een sterke intuïtie, waar ik steeds vaker op vertrouw.

Een paar jaar geleden heb ik een kortstondige “relatie” gehad. Toen ik hem ontmoette hing ik nog in mijn vorige relatie en was ik nog behoorlijk pissed over de leugens die mij verteld waren.
Ik zei hem dan ook op onze eerste date dat ik niet van blabla praatjes hou en zelf behoorlijk to the point ben en liever heb dat mensen dat ook tegen mij zijn. Hij was het hier helemaal mee eens. Zei me dat hij er precies zo over dacht. Ik dacht bij mezelf, mooi dat gezeik wordt me dus bespaard.
Na een aantal dates kreeg ik soms het gevoel dat er iets niet klopte. Ik kon er mijn vinger niet helemaal op leggen. Tot de dag dat ik hem betrapte op een leugen. En dan geen onbelangrijke zaken, maar over het contact met zijn ex. Dat hij contact met zijn ex had boeide me niet, maar het feit dat hij erover loog deed mijn bloed koken. Toen ik hem dan ook boos zei dat hij tegen me loog en ik aangaf hier geen zin in te hebben, begon hij te huilen. Hoe kon ik hem nu beschuldigen van een leugen, hij die zo eerlijk is. Ja en goedgelovige Maris trapte in zijn tranen.
Toch besefte ik steeds meer dat hij niet eerlijk was. Niet alleen over het contact met zijn ex, maar ook over zijn alcohol- en drugsgebruik en zijn financiële situatie.
Na vier maanden was ik er totaal klaar mee. Wat voelde ik me dom. Totdat zijn ex contact met me opnam. Zij vond me slim. Bij haar had het namelijk vier jaar geduurd voordat ze inzag dat hij een pathologische leugenaar is.
Mijn vertrouwen had wederom een behoorlijke deuk opgelopen. Maar omdat de liefde niet zo diep zat, deed het me geen pijn.
Ik was alleen boos. Niet alleen op hem, maar ook op mezelf.

vertrouwen

Pijn doet het pas als iemand waar je van houdt tegen je liegt over belangrijke zaken. En dan heb ik het niet over de leugentjes om bestwil.
Nee niet over de snelheid waarmee iemand rijdt of over het stuk chocolade dat iemand opeet. Wat kan mij dat nu schelen.
Kwetsend is het als iemand waar je veel van houdt je in je ogen kijkt als je iets vraagt en zonder blikken of blozen tegen je liegt.
Weg basis van vertrouwen. Bij mij tenminste wel. En zonder vertrouwen is een relatie of vriendschap gedoemd te mislukken.

Toch wil ik niet iedereen over één kam scheren. Toch wil ik mensen het voordeel van de twijfel geven.
Maar één ding heb ik me voorgenomen. Mensen die tegen mij liegen over belangrijke zaken, horen niet in mijn leven thuis.
Die schop ik net zo snel weer uit mijn leven, als dat ze erin komen.
Misschien duurt het even. Maar al gaat de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel.

Dus voordat je een leugen vertelt, vraag je eens af hoe het is als de rollen omgedraaid zijn.
Hoe zou jij het vinden als de ander deze leugens tegen jou verteld?!

Precies!!!

vertrouwen

Vreemd

Standaard

onweer

H3

Het is zaterdagavond. Gezellig kletsend zitten mijn vriendinnen en ik op de bank. Een wijntje en een zak chips maken ons feestje compleet.
Buiten is het donker en guur. Het regent al de hele dag. Normaal doe ik mijn gordijnen dicht. Ik hou van privacy. Echter als ik visite heb, laat ik ze meestal open. Toch voel ik me hier nooit prettig bij. Ook deze avond niet. Mijn ogen worden steeds naar het raam getrokken. Het gevoel dat iemand ons staat te begluren laat me niet los.

Mijn vriendinnen heb ik niets verteld over de voorvallen van de afgelopen tijd. Ik heb geen zin om voor gek verklaard te worden. Of om ze bang te maken. Ik wil onze pyjamaparty namelijk niet verpesten.
Hè jakkes zegt mijn vriendin, het gaat onweren. Daar heb ik zo’n hekel aan, zegt vriendin nummer twee. Gelukkig raak ik zelf niet onder de indruk van een beetje onweer. Plots klinkt er een harde klap. Het is opeens pikkedonker. Alle lichten zijn uitgesprongen, de tv doet het niet meer en ook buiten is het aardedonker. Nergens brandt er nog licht, ook de lantaarnpalen zijn uit.
Mijn vriendin slaakt van schrik een gil en ik begin van de zenuwen te lachen. Op de tast ga ik op zoek naar een aansteker om wat kaarsen aan te steken. Opeens klinkt er nog een harde knal die gevolgd wordt door een lichtflits. Geschrokken kijken we alle drie naar buiten. Wat we daar zien bezorgt ons alle drie kippenvel.
In de lichtflits zien we een grote kerel op de stoep staan. Hij kijkt bewegingloos naar binnen. Zijn gezicht is niet te zien. Hij heeft een zwarte jas aan en draagt een capuchon. Zijn gezicht ziet lijkbleek en zijn ogen zijn zo zwart als de nacht.
Vijf seconden later is het weer donker. Zagen jullie dat ook, stamelt mijn vriendin. Staat daar iemand naar ons te staren?
Had hij nu een mes in zijn handen? Stoerder dan ik me voel, probeer ik de meiden gerust te stellen. Nee joh, dat was niemand.
Ik weet het wel zeker, zegt vriendin nummer één met een bibberend stemmetje. Het zal vast iemand zijn die zijn hond aan het uitlaten is, probeer ik nogmaals een verklaring te vinden. Als er nog een lichtflits volgt, kijken we alle drie weer naar buiten. Er is niemand meer te zien.

Snel loop ik naar het raam en trek met een ruk de gordijnen dicht. Even later springen de lichten weer aan en ook de tv doet het weer. Nog steeds een beetje geschrokken trekken we nog een fles wijn open en proberen we maar vooral niet meer na te denken over hetgeen we alle drie hebben gezien. Of dachten te zien.

Inmiddels is er een spannende film op tv en na een uurtje lijken we alle drie het voorval te zijn vergeten. Totdat we buiten een klap horen en we alle drie stijf van schrik in de bank zitten. Er is iemand achter fluistert vriendin nummer twee. Ik ga niet kijken, fluistert vriendin nummer één.
Afwachtend kijken we elkaar aan. Ik laat het niet merken aan mijn vriendinnen, maar ik ben doodsbang. De kippenvel staat op heel mijn lichaam. Wat moeten we doen? vraagt mijn vriendin angstig. Ik bel mijn vriend, zegt de andere vriendin.
Dapper sta ik op en zeg dat ik ga kijken wat er aan de hand is. Geschrokken pakt mijn vriendin me bij mijn arm. Nee, doe dat niet! Wie weet staat die vent van vanavond op je te wachten. Straks heeft hij een mes bij zich.
Zit de achterdeur op slot? vraagt mijn vriendin met een bibberend stemmetje. Het huilen staat haar nader dan het lachen.
Op dat punt kan ik haar in ieder geval gerust stellen. De achterdeur heb ik zeker weten op slot gedaan.
Laten we naar boven gaan en naar buiten gluren. Hand in hand lopen we snel naar boven. Voor het raam twijfelen we. Bang voor wat we te zien krijgen als we de gordijnen open doen. Op onze knieën zitten we op de grond. Onze hoofden steken net boven de vensterbank uit. Voorzichtig trek ik het gordijn een klein stukje opzij. Tot mijn grote opluchting is er helemaal niets te zien. Er is niemand zeg ik tegen de meiden.
Wel zie ik dat mijn container in de hoek ligt. Mijn vuilnis ligt verspreid over mijn stoep. Dat is vast met een windvlaag gebeurd, maak ik mijn vriendinnen en mezelf wijs.

Moe besluiten we te gaan slapen. Maar ik, ik weet wel beter…..

eng

Single

Standaard

single3

Ahhhh best zielig, ik ben weer al een half jaar single.
Helemaal alleen in mijn bankje. Niemand die voor me zorgt, niemand die wat te drinken voor me haalt.
Geen kaarsjes aan, want dat is toch sneu in je eentje. Geen glaasje wijn, dat doe je toch niet in je eentje.
Zo koud alleen. Zo stil alleen. Zo ongezellig alleen.

Dat is wat mensen denken. Dat is wat mensen zeggen. Dat is wat mensen vragen.
En natuurlijk zijn er singles die het singlebestaan zo ervaren. Maar laat ik iedereen geruststellen, ik niet!

single

Ik was het al gewend voor mezelf te zorgen. Ik doe wél mijn kaarsjes aan en ja ik drink een wijntje in mijn eentje.
Koud heb ik het niet, mijn dekentje is lekker warm en zacht. Ongezellig vind ik het ook niet in mijn eentje, juist lekker om af en toe niet te hoeven praten. En nog een groot voordeel, IK ben de baas over de afstandsbediening.

Zo zijn er nog meer voordelen aan het single bestaan:
Je hebt het bed helemaal voor jezelf alleen en kunt lekker overdwars liggen.
Je wordt niet wakker van gesnurk.
Als je geen zin hebt om te koken, eet je lekker een zak paprikachips leeg, zonder dat er ook maar iemand over zeurt.
Je hoeft geen onzinnige cadeaus te verzinnen voor Valentijnsdag.
Je hoeft niemand te vertellen waar je uithangt.
Als je geen zin hebt om  op zondag je bed uit te komen, blijf je lekker een hele dag liggen, zonder te douchen wel te verstaan.
Je kunt doen wat je wilt, wanneer je het maar wilt.
Je kunt eten waar en hoe laat je zin hebt.
Je kunt zonder bedoelingen kletsen met mannen, zonder dat er iemand boos wordt, omdat hij wel “gevaar” ziet.
Je hoeft je niet te irriteren aan het geflirt van je partner. Want die heb je niet.
Je hoeft geen onderbroeken met remsporen op te ruimen.
Je hoeft niet te vragen of je vuilnis wordt buiten gezet. Je weet namelijk dat je alles zelf moet doen.
Je hoeft de badkamer niet te delen.
Je kunt in het donker met kaarsjes aan zitten, terwijl niet meteen de TL verlichting wordt aangedaan.
Je hoeft niet bang te zijn dat je gekwetst wordt.
Geen gedachten van, waarom hoor ik niets? Vindt hij me nog wel leuk? Nee, nu is het gewoon graag of niet. En anders Dikke Doei!
Niemand maakt je aan het janken. Geen slapeloze nachten. Geen onnodige stress.
Als je zin hebt om in je badjas rond te lopen, kun je dat lekker doen. Zonder make up, uitgelopen mascara tot op je bovenlip, wallen tot je ballen, haar in de knoop, knoflookbekkie, kegel van de drank. Niemand waar je je voor hoeft te schamen.
Je kunt met vriendinnen urenlang kletsen over mannen. En wijntjes drinken zonder dat je gestoord wordt door een zuchtende kerel.
Je hoeft niet naar Goede Tijden, Slechte Tijden te kijken of naar schaatsen of autoracen, of kickboksen.
Je kunt hele avonden Crime tv kijken, zonder je schuldig te voelen.
Je kunt, je hoeft, je moet niet, je hoeft niet, je doet…
En zo kan ik nog wel tig dingen verzinnen.

Ik ben gewoon, heel gewoon, simpelweg een happy single.

single

Ho help!
Shit, vergooi ik nu al mijn kansen op mijn droomprins?! Ook al zal het er eentje zijn op een zwart i.p.v. een wit paard.
Durft iemand het nog wel aan om met mij te daten in 2015 ofzo? En dan bedoel ik serieus daten. Niet alleen wippen en wegwezen.
Ja, ik geef het toe. Ik beken. Ik kan niet de rest van mijn leuke leven doorgaan zonder dat iemand lekker op mijn rug kriebelt.
Die mij af en toe vertroetelt, verzorgt en knuffelt.
Die me masseert, me verrast, me blij maakt, me energie geeft en de kaarsjes voor me aansteekt.
Waar ik lekker tegenaan kan kruipen op de bank. Die de vuilnis uit zichzelf buiten zet. Die net zo geniet van Crime als ik.
Die me dubbel laat liggen van het lachen. Die me af en toe op mijn plaats zet of tegen de muur plaatst.
Die veel flirt, met MIJ wel te verstaan. Die ik kan vertrouwen. Die me in vuur en vlam zet.
OMG ik blijf de rest van mijn leven alleen.
Ik ben te veeleisend. Ik word een oude vrijster, achter de geraniums, met een fles wijn als gezelschap.
Ach wat sneu. PROOST!
single