Stoer hoor!

Standaard

stoom 

Er is één ding waar ik absoluut niet mee om kan gaan.
Wat in één klap mijn lieve, liefhebbende, zachte, vredelievende karakter kan omslaan in een briesende, vuurspuwende bitch.

Dit ene ding is Onrecht.

Wordt mij, mijn familie, vrienden of ieder ander persoon die ik aardig vind onrecht aangedaan, dan vlieg ik op, kan mijn waffel niet houden en bries als een verontwaardigde dolle stier in het rond.
Niet altijd even handig, ik weet het. Echter ik kan er niet altijd iets aan doen.

Dit heeft me al een aantal keren in de problemen gebracht.
Maar ook bewonderende blikken. Zo die durft, denken ze dan.
Echter is het bij mij helemaal geen durf, ik denk dan gewoon niet na en de bitch in mij schreeuwt dan om recht.

Zo was ik ooit met een nicht aan het winkelen. Ze stond braaf bij de kassa te wachten, tot daar plotseling twee big mama’s stonden. Nee niet netjes achter in de rij aansluitend, maar met hun derriere gingen ze lachend voor mijn nicht staan. Met schreeuwerige stemmen stonden ze in een niet voor mij verstaanbare taal druk te doen. Ik keek de ene met een felle blik aan en zei haar achteraan aan te sluiten. Ze keek me uitdagend aan en wilde wat terug zeggen. Ik denk dat mijn blik nog donkerder werd, want de ene big mama vertelde de andere iets voor mij nog steeds onverstaanbaars, ze keken me nogmaals aan en gingen daarna braaf achter in de rij staan.

Of de momenten dat mijn broertje nog voetbalde en hij doelbewust op een gemene manier onderuit getrapt werd of een trap in zijn rug kreeg. Het liefst zou ik het veld opgegaan zijn om de grijns van de tegenstander zijn gezicht te vegen.

Zo zijn er nog heel veel voorvallen waarbij het stoom uit mijn oren kwam.
Gelukkig ben ik de afgelopen anderhalf jaar hier iets relaxter in geworden en denk nu eerder bij mezelf “you are not worth the drama”.

De laatste tijd zie ik echter filmpjes op Facebook voorbij komen waarvan mijn bloed gaat koken, mijn haren overeind gaan staan, mijn tenen krommen, mijn verontwaardiging en boosheid als een kolkende vulkaan naar boven komt.

Ik zie filmpjes waarin jonge meiden in elkaar geslagen worden door jongens. Eigenlijk is jongens niet het juiste woord, randdebielen komt meer in de buurt.
De meiden worden geslagen, geschopt en als ze dan op de grond liggen, worden ze nog even keihard tegen hun hoofd getrapt.

Heel stoer hoor. Met een groepje een meisje in elkaar slaan om niets.
Tenminste ze denken dat ze stoer zijn, maar laten we nu eerlijk zijn, het is eerder sneu, zielig en zo niet stoer.

Waarom doet iemand zoiets? Ik snap dit niet. Is het hun opvoeding, zit er een behoorlijke steek in de bovenkamer los of denken ze echt dat ze stoer zijn.

Maar nog belangrijker, wat kunnen we hieraan doen.
Als het aan mij ligt, krijgen deze gasten dezelfde behandeling. Oog om oog, tand om tand.
Echter dit is niet de meeste slimme oplossing. Daar ben ik me ook heel erg van bewust.

Kwaad met kwaad bestrijden is niet de oplossing, hoe verleidelijk ook.
Maar wat dan? Wat moeten we hier dan tegen doen?
Zijn deze mensen zich niet bewust van het feit dat ze hiermee ook hun eigen leven kunnen verpesten. Beseffen ze wel wat een verkeerde klap kan betekenen. Dood door schuld.
Hoeveel levens hierdoor verwoest kunnen worden.
Ik denk het niet, want als je dit beseft dan doe je zulke dingen toch niet.

Totdat er een echte oplossing is voor dit zinloze geweld, zullen we toch zelf wat vaker op moeten staan tegen onrecht.
Is dit niet gevaarlijk voor jezelf? Ja, natuurlijk. Daarom nooit in je eentje ingrijpen, maar omstanders roepen om te helpen en anders 112 bellen.

Help een ander, maar zonder je eigen leven in gevaar te brengen!

stoom