Pas op voor de Cougar!

Standaard

dating-meeting-toy_boy-nerve-nervous-cougar-tnen61l

De laatste tijd, eigenlijk vanaf het moment dat ik 40 jaar ben geworden, krijg ik steeds vaker de term Cougar om mijn oren gesmeten.

Voor degenen die niet weten wat Cougar betekent:  de Engelse vertaling is Poema. Maar op zijn Nederlands en richting mij wordt er bedoeld,  een oudere vrouw die een (seksuele)  relatie onderhoudt met een jongere man.

Toen ik vorige week weer met de term Cougar door mijn collega werd aangesproken, keek ik hem dan ook verbolgen aan. Dat vind ik een belediging, zei ik fronsend tegen hem. Waarop mijn collega verbaasd reageerde: dat is toch juist een compliment! Dat betekent dat je een jong ventje aan de haak hebt geslagen. Nee, zei ik, dat betekent dat ik een oud wijf ben! En overigens je weet toch dat ik niet op jonge ventjes val!

Toch is dit niet helemaal de waarheid. Een heel enkele keer heb ik wel een zwak gehad voor een jong ventje. Ik vergeet nooit meer onze aantrekkelijke, stoere, ondeugend kijkende stagiair. Ik was begin 30 en hij was hooguit 21 jaar.  Iedere keer als ik hem op de gang tegen kwam, keek hij mij aan alsof hij me ter plekke tegen de muur wilde nemen. Ik kreeg het er behoorlijk warm van. Iedere keer maakte ik mezelf wijs, dat lijkt maar zo Maris, die jongen kijkt gewoon zo van zichzelf. Totdat hij me op een avond op msn een foto stuurde en me vertelde wat hij zou willen als hij geen vriendin had. Maar wat nog erger was, hij vroeg gewoon ronduit: jij vindt mij ook lekker hè. Pff was het zo duidelijk, dacht ik bij mezelf. En  eerlijk als ik ben, kon ik dat natuurlijk niet ontkennen. Dit maakte het voor mij alleen maar erger op kantoor. Iedere keer als hij naar me toe kwam met een glimlach op zijn mond, dicht bij me kwam staan en een praatje kwam maken, kreeg ik het behoorlijk op mijn zenuwen. Mijn bloeddruk steeg, mijn hart sloeg op hol en het zweet brak me uit. Maar het aller, allerergste, ik ging staan blozen.  Ik, een volwassen vrouw van in de dertig, ging staan blozen om een ventje van net twintig. Wat was ik blij dat zijn stage erop zat. Al vond ik het stiekem ook wel een beetje jammer.

Rond diezelfde tijd ging ik wekelijks stappen in Rotterdam en daar liep ik iemand tegen het lijf. Ook zo lekker ondeugend kijkend, brutaal en adrem. Ik was best onder de indruk, maar vertelde hem meteen dat ik hem te jong vond. Dit maakte hem helemaal niets uit. En waar het ene “ventje” het alleen bij kijken hield, duwde dit “ventje” me daadwerkelijk tegen de muur. Wat kon die gozer zoenen pfff.  Toch heb ik de boot verder afgehouden. Zelfs toen hij een andere keer tijdens het stappen in mijn oor fluisterde:  als wij elkaar tegen komen slaan de testosteron en oestrogeen op hol. Ook dit kon ik niet ontkennen, al sprak ik het deze keer niet uit.

Maar dit is een jaar of tien geleden. Inmiddels slaat mijn oestrogeen niet meer op hol van jongens van begin twintig.

Inmiddels ben ik een aantal jaren ouder en wijzer en val ik al een hele tijd op de rijpere “oudere” man. Oftewel  eentje van rond mijn eigen leeftijd of  tot een jaar of vijf ouder.

Dus vakantiekrachten en stagiaires don’t worry, voor mij geen Cougarpraktijken. Ook al zijn Cougars momenteel helemaal trendy en hot. Voor mij is de jacht niet geopend. Voor mij geen toyboy. Maar tja, ik heb dan ook nog niet de leeftijd van Patricia Paay bereikt.

dating-old_man-old_lady-pensioner-oap-retirement_home-ggm090923l

Afknapper

Standaard

do

Laatst schreef ik over de nieuwste modetrend en voor mij een vreselijke afknapper, nl. sokken in sandalen.

Nu is het een feit dat hoe ouder je wordt, hoe kieskeuriger je wordt in het vinden van een partner.
Dit is me de laatste weken diverse keren verteld, door zowel mannen als vrouwen.  Vooral als je het viertje bent gepasseerd, schijnt het niet mee te vallen om de juiste deksel op je potje te vinden. Het lijstje met do’s en don’ts zal steeds langer worden.
Maar gelukkig hoef ik me daar niet mee bezig te houden. Ik ben niet op zoek naar een partner.

Een aantal jaren geleden had ik een kortstondige relatie met een aantrekkelijke Amsterdammer woonachtig in Den Haag. Groot was mijn schok toen ik in een donker hoekje van zijn kamer een voor mij tenenkrommend iets zag. Echter zijn niet zo appetijtelijke tenen waren er wel erg blij mee.
Blij met de oh zo populaire Birckenstocks. Verbijsterd keek ik hem aan en vroeg op een zo normaal mogelijke manier: draag jij Birckenstocks? Verontschuldigend keek hij mij aan en zei: ze lopen zo lekker. Wijselijk beet ik mijn tanden op elkaar en zweeg.  Troostend dacht ik bij mezelf, ach het is nog lang geen zomer.

Nu zijn er nog genoeg dingen waar een vrouw op af kan knappen bij een man.
Maar laten we niet vergeten dat het ook andersom kan.

lelijk

Een jaar of acht geleden had ik een relatie met een man uit Den Haag. Hij was wat jaren ouder en heel wat lichtjaren serieuzer. Voordat we elkaar in real life zouden ontmoeten, vertelde hij mij dat hij erg kieskeurig is. Nu kreeg ik het daar even van op mijn zenuwen. Maar toen nog erg independent dacht ik bij mezelf, je neemt me maar zoals ik ben.
Uiteraard kon hij niet om mijn charmes heen en viel na twee dates als een blok beton voor me.
Toen we al een tijdje een relatie hadden, vertelde hij mij dat hij toch wel een beetje was afgeknapt op één van onze eerste dates. Nieuwsgierig als ik ben, vroeg ik hem waarom.
Tja, zei hij, je droeg zwarte sokken. Verbaasd en ook wel een beetje beledigd keek ik hem aan. Ja duh, wat had je anders verwacht? Ik had een zwarte broek aan en daaronder doe ik zwarte sokken.  Het was januari en niet echt een lekkere temperatuur om op blote poezelvoetjes te lopen.

Ook wel een beetje op mijn teentjes getrapt, dacht ik kwaadaardig bij mezelf:  tssss en dat zegt hij, hij in zijn zwarte soulbroek met pijpen zo wijd en uitlopend dat toch zeker de Jack Russel van mijn schoonzus er in kan kruipen. Hij met zijn kleding uit de jaren 70.
Ja, echt waar!
Echter, ik zweeg wijselijk.

Toch vraag ik me nog wel eens af wat hij dan had verwacht. Pantykousjes? Sorry maar dat lijkt mij juist een vreselijke afknapper. Of had ik toch op mijn blote voeten moeten rondhuppelen? Had ik mijn hoge hakken aan moeten houden? Maar dat is toch niet echt fijn met koken en op de bank hangen. Ik heb echt geen flauw idee.

Ach wat kan mij het ook eigenlijk schelen….

take it

Trouw niet voor je 40 bent

Standaard

huwelijk

Trouw niet voor je 40 bent.

Dit heb ik de afgelopen jaren vaak lachend en spottend in het rond geroepen.

Laatst vroeg een vriendin mij of ik dan nooit zou willen trouwen en of ik dat nooit heb gewild.
Toen ze mij dat vroeg zei ik volmondig nee, trouwen hoeft nu niet meer voor mij.
Het is nooit een must geweest eigenlijk.

Als klein meisje heb ik nooit gedroomd van een prinsessenjurk, een koets, witte duiven en een rode loper.
Als twintiger, als ik soms eens  aan “mijn” bruiloft dacht, dacht ik aan een ferrari als vervoermiddel en ik vond de bruidskleding van Amanda Krabbe zo gaaf. Een strakke top, kort wit rokje en lange witte laarzen.
Ho wat zou iedereen geschokt geweest zijn haha. Heerlijk!
Ook leek een tandem mij wel een erg leuk vervoermiddel. Vooral erg lachwekkend. Garrelend door het dorp, de grootste lol samen en zo naar het gemeentehuis.
Natuurlijk dacht ik dan niet aan de bruidsjurk waarmee fietsen niet zou gaan. Ook de tig kilometers fietsen naar het gemeentehuis vergat ik voor het gemak. Of de stromende regen die met bakken uit de hemel zou vallen. Hierdoor zeiknat tot op het bot en de mascara op je bovenlip. Nee het leek mij alleen maar lachen.

Wel ben ik een paar keer ten huwelijk gevraagd, ik schrok me dan rot en dacht ook wel dat het een geintje was. Of dat wilde ik denken, dat kan natuurlijk ook. Mijn antwoord was in ieder geval altijd een stellig nee.
Achteraf besef ik dat de relatie op dat moment niet 100% was. En in mijn optiek trouw je pas als je 100% zeker van elkaar bent.

Toen vriendinnetje jaren geleden trouwde, wilde ik ook. Maar alleen om haar jurk.
Een simpele lange rok met daarop een strak corset met een veter aan de achterkant. Niet prinsessenachtig, niet mutserig, gewoon gaaf en hip.

Toen een collegaatje trouwde en ik zag hoe verliefd zij en haar kersverse man naar elkaar keken. Hoe gek die twee van elkaar waren en nog steeds zijn, dat was zo mooi om te zien. Dat wil ik ook, dacht ik toen. De blikken tussen die twee vergeet ik nooit meer.

En nu…

Niet trouwen voor mijn 40ste hoef ik niet meer als excuus te gebruiken.
Inmiddels staat het viertje voor mijn leeftijd. Inmiddels ben ik weer single.

En voordat de huwelijksaanzoeken nu gaan binnenstromen. Voordat jullie me meeslepen naar een bruidswinkel of naar je zolder om mij in een bruidsjurk te hijsen. STOP!

single

Sterk met een klein hartje

Standaard

Vrouwen-quotes1-220x119

Soms vraag ik me af waarom velen mij zien als een sterke vrouw.
Vooral op momenten zoals nu. Verdrietig om keuzes die je moet maken in je leven.

Is het omdat ik keuzes in het leven maak die anderen ook graag zouden maken, maar het niet kunnen of durven?
Is het omdat ik al tien jaar alleen woon, mezelf prima kan redden en het leven leuk probeer te maken?
Is het omdat  ik altijd klaar sta om naar een ander zijn problemen te luisteren en daar vaak ook nog wat zinnigs op kan zeggen?

Vaak kom ik over als een stoer wijf. Grote mond, laat niet met zich sollen. Heeft een eigen mening en ventileert die ook regelmatig.
Nu ga ik dit niet ontkennen, maar achter deze stoere vrouw schuilt ook een kwetsbare vrouw.
Een kwetsbare vrouw die ook haar onzekerheden heeft. Die ook wel eens twijfelt over de keuzes die ze maakt. Alleen die kwetsbare kant laat ze niet graag zien.

De afgelopen jaren voelde ik me niet zo sterk. Ik baalde van mezelf de enkele keer dat ik moest janken op het werk. Janken omdat ik moe was, janken omdat ik ziek was.
Ik haatte het dat ik de dingen niet kon doen die ik wilde, maar nog meer baalde ik van mezelf dat ik het niet kon accepteren dat ik de dingen niet kon doen die ik wilde. Ik zag het als een teken van zwakte. Totdat mijn collega me zei dat hij respect voor me had, respect hoe ik met de situatie omging.
Totdat een andere collega me zei dat hij iedere dag zou janken als hij zich zo zou voelen als ik. Zij lieten me juist inzien, dat ik niet zwak was.

Een sterke vrouw wordt vaak gezien als iemand waar je op kunt leunen, kunt steunen en kunt bouwen. De sterke vrouw vindt dit niet erg. Ze vindt het fijn om anderen te kunnen helpen.
Maar ook een sterke vrouw heeft wel eens iemand nodig om op te leunen, wil ook wel eens in de watten worden gelegd en zich nergens zorgen over hoeven maken.
Ook een sterke vrouw heeft wel eens een schouder nodig om op te huilen. Een arm om haar heen om zich geborgen te voelen.

Voor alle sterke vrouwen in JOUW omgeving:
Kijk niet alleen naar de buitenkant. Want hoe sterk een vrouw ook kan zijn, haar hartje is soms zo klein.

Een sterke vrouw heeft ook wel eens een hart onder de riem nodig als het even allemaal niet meezit.
Een paar weken geleden, uit onverwachte hoek, stuurde iemand me: Kop op, achter dat kleine hartje ben je sterk genoeg.
En dan weet ik ook dat het zo is…..

spreuk-sterk

Schuurfeest OTC

Standaard

schuurfeest

10 juli 2007

Met een lichte hoofdpijn, een warrig hoofd en een bleeehh gevoel in mijn maag zit ik nu achter mijn pc’tje (het is nu zondagochtend 11.30 uur).
Gisteravond was het namelijk weer zover, het jaarlijkse schuurfeest OTC. De laatste jaren wordt dit feest niet meer in een schuur gehouden, maar in een tent. Die naar mijn gevoel steeds groter wordt.

Zolang ik me kan heugen zijn er schuurfeesten op Flakkee. Veel mensen die niet van Flakkee komen, denken bij schuurfeesten aan boeren die stom staan te zuipen. Dat zuipen klopt wel, maar verder is het gewoon lekker feesten.
“Vroeger” toen ik nog een jong meisje was ging ik ieder schuurfeest af op Flakkee, een stuk of vier waren het er. We gingen met grote groepen op de fiets, lopend of met een taxi richting party! En vooral in je oude kloffie, want op het einde van het feest leek het alsof je een sloot had uitgebaggerd i.p.v. gefeest. En stinken naar modder, bier en weet ik veel.
En nee dit kwam niet omdat ik in een varkensstal verstoppertje aan het spelen was geweest. Dit kwam enkel en alleen door het bier gooien. Je kon toen nog voor tien gulden een kaartje kopen en dan mocht je onbeperkt drinken of liever gezegd onbeperkt bier gooien. Hele bladen met bier vlogen er door de lucht en hooo wat had ik hier een hekel aan. Niet omdat ik bang was dat mijn haar nat werd (alhoewel), nee ik heb het zelfs meegemaakt dat mijn contactlens uit mijn oog gegooid werd. Gelukkig kon ik die lens nog net op tijd vangen, maar echt lekker is het niet om een hele avond met een bierlens in je oog rond te lopen. Mijn Nichie had een keer het lef om van een meter afstand een vol bekertje in mijn gezicht leeg te gooien. Maar toen ze dit deed en naar me keek, had ze toch wel in de gaten dat ik hier kleine moordneigingen van kreeg en maakte dan ook dat ze snel weg kwam. Dit was maar goed ook, ik ben geen agressief type, maar dat bier gooien haalt het slechtste in mij naar boven.
En niet alleen bij mij, ieder feest was het raak, knokpartijen niet normaal. En meestal was het dan dorp tegen dorp (ik zie nog vriendinnetje op de rug van een gozer springen, toen haar vriendje in elkaar getimmerd werd). Dit deed mij ook een aantal jaren geleden besluiten dat ik de schuurfeesten was ontgroeid en ik ben dan ook jaren niet meer geweest.

biergooien-300x200

Schuurfeesten is natuurlijk niet alleen bier gooien, nee het is ook vooral socializen, je komt daar mensen tegen die je jaren niet gezien hebt en in mijn geval; collega’s, heel veel collega’s.
Schuurfeesten is ook drinken, je moet echt niet nuchter op een schuurfeest gaan staan. Vroeger kon je alleen bier en witte wijn krijgen, de laatste jaren is dat assortiment tot mijn vreugde uitgebreid met breezers en gisteravond kwam ik tot de ontdekking dat er nu zelfs voor rosé was gezorgd. Zo was ik twee jaar geleden op een schuurfeest en daar hadden ze alleen bier en witte wijn, drankjes die ik geen van beiden lust. Op aanraden van Nichie maakte ik een mixje van witte wijn en sinas, ik geef het toe, smaakte best lekker. Maar crisis ik heb nog nooit zo’n koppijn de volgende dag gehad.

Al die drank maakt het ook levensgevaarlijk. Hoe vaak zijn wij niet naar huis gefietst door de polders zonder licht of zicht. De sloot heb ik een paar keer van dichtbij mogen aanschouwen. Nee dit kwam niet omdat ik zo dronken was, dat kwam door mijn chauffeurs. Want onsportief als ik ben, zorgde ik er nl. altijd voor dat ik zelf niet hoefde te fietsen. Tja en dan kan het wel eens gebeuren dat je bij een dronken droppie achterop komt te zitten.
Vrienden van mij is het wel eens overkomen dat ze compleet verdwaald waren, ze wilden richting Achthuizen, maar kwamen er op een gegeven moment achter dat ze een uur geleden de andere kant van het Eiland op gefietst waren. Ook is het voorgekomen dat de ziekenwagen er aan te pas moest komen, tja een sloot kan levensgevaarlijk zijn. Prikkeldraad ook, vervelend hoor als je ’s morgens bij je positieven komt en je voelt toch wel pijn, kijkt eens om je heen en merkt dat je in het prikkeldraad ligt.

dronken

Schuurfeesten is sex, veel sex. Nu moet ik bekennen dat ik veel te braaf ben. Nog nooit gesext op een schuurfeest, zelfs niet gezoend. Tja ik val niet zo op laveloze kerels ben ik bang. En ik heb daar ook geen tijd voor, veel te druk met headbangen, roeien, hakken en kletsen. Maar ik begreep wel van een boer waar ook wel eens feesten in de schuur gehouden werden, dat er ontelbaar veel condooms de volgende dag verspreid lagen in de sloten, op het land, in de schuur en weet ik veel waar.

Ach goed teken toch! Er wordt nog aan condooms gedacht door al die dronken jongelui.

condoom
Ook zoiets leuks op het schuurfeest; plassen. Grote wagens staan er op het terrein, met daarin w.c.’s die na een half uur niet meer te aanschouwen zijn. Zo goor! Veel van mijn vriendinnen gaan dan ook wildplassen. Ik niet! Ik kan dat niet, ik heb dat één keer gedaan toen ik een jaar of zeven was en pieste heel mijn spijkerbroek en alles nat. Nee geen wildplassen voor Marissie. Dus met kokhalsneigingen en afgrijzen ga ik zo’n kar op (levensgevaarlijk zo’n smal trappetje, ben er al een paar keer bijna afgevallen) en met mijn ogen dicht ga ik boven die bril hangen (jaja ik kijk eerst wel of ik goed hang). Jaren geleden kreeg ik de schrik van mijn leven. Nietsvermoedend stond ik mijn broek vast te maken, ik hoorde een grote klap, zag de “muur” naast me bewegen en stond oog in oog met een gozer. Het dames- en herengedeelte werd nl. afgescheiden door een dun wandje en die jongens vonden dat dat wandje er maar uit moest. Ik denk dat ze me buiten hebben horen gillen en lachen van schrik. Gelukkig hing ik net niet meer met mijn spijkerbroek op mijn knietjes.

Zo kan ik nog wel uren doorgaan met anekdotes over de schuurfeesten, maar je moet het gewoon zelf meemaken om te weten wat het is!

Vorig jaar ben ik niet geweest, maar dit jaar had ik er weer erg veel zin in. Vriendje uit “de Stad” zou weer meegaan, dus ik zou in ieder geval niet zelf hoeven fietsen. Hij was al eens eerder meegegaan en als stadse jongen was hij toen zeer benieuwd naar dat feest van die boeren. Hij vond het zeer geslaagd, vooral ook omdat het een feest is voor jong en oud. Helaas dit jaar op het laatste moment geen feest voor vriendje, want hij had een ongelukje gehad met voetballen. En dit betekende dat Marissie zelf moest fietsen (mocht niet bij Nichie achterop tss). Dus na snel de bandjes opgepompt te hebben, gingen we richting Oude Tonge. Halverwege heb ik toch een chauffeur gevonden, natuurlijk mag jij mee op mijn fiets, als jij maar fietst. Nichie was even bang dat ik stoned aan zou komen, omdat mijn chauffeur flink aan het blowen was. Ik had meer zoiets van; hou je het stuurtje recht makker. Maar no problem, het ging als een speer.

Bij de tent aangekomen, was het goed zichtbaar dat het kloteweer is in Nederland, je zakte meteen diep weg in de modder. Maar Marissie had daar rekening mee gehouden en had haar schuurfeestlaarsjes aangetrokken.
Tot mijn grote blijdschap ontdekte ik dat er rosé geschonken werd en hier ben ik dan ook mee begonnen. En weldra barste het feest los, soms was ik vriendinnetjes kwijt (de tent was wel erg groot), maar gelukkig kwamen we elkaar weer snel tegen. De avond ging veel te snel voorbij. Ik stond nog lekker aan mijn roseetje toen Nichie belde. Hey waar hang je uit Marissie? Ja ben aan het feesten. Jij dan? Ja we zijn bij de fietsen en gaan nu naar huis. Damn nu al! Geen idee hoe laat het was, maar dat het feestje op zijn einde liep was een feit. Want even daarvoor wilde ik een lekkere frikandel gaan scoren bij de eettentjes, maar deze waren al gesloten. Ik gooide m’n roseetje in de lucht en maakte dat ik bij de fietsen kwam. En toen begon de ellende, ik was niet echt kippienuchter meer en tja fietsen valt dan niet mee. Zeker niet als er nog allemaal jongens achterop springen die mee willen rijden. Ik begreep van vriendinnetje dat ik daar niet altijd even vriendelijk op heb gereageerd; Oprotten! Anders kan ik niet fietsen.
Je moet je voorstellen dat je tussen honderden mensen door moet fietsen, de één nog meer bezopen dan de ander en dat een paar kilometer lang, voordat je in de bewoonde wereld bent. En dan ook nog over een hobbelig zandpad. Nee ook al ben je kippienuchter valt dat nog niet mee. Onderweg was Nichie nog zo sociaal om een verdwaalde gast (liep op de autoweg) een lift tot Achthuizen aan te bieden. Ook zagen Nichie en ik de berm nog even van dichtbij. Maar ach de berm is beter dan de sloot…toch!?

kaplaarzen 1

Thuis aangekomen heb ik mijn fietsje bij de voordeur geparkeerd, mijn laarzen en broek bij de voordeur uitgedaan en ben eerst nog eens lekker wat gaan eten. Hoooo wat had ik zin in die frikandel!

Het was weer een geslaagd feest en volgend jaar ben ik zeker weer van de partij.
Voor alle mensen die niet van het Eiland komen en dit lezen; grijp volgend jaar je kans.

Mei 2014

De Schuurfeesttijd breekt weer aan en de verleiding is groot, heel groot om toch weer eens ouderwets te headbangen.

headbangen

Dit ga je niet menen!

Standaard

cartoon-photographer

Heel lang geleden mocht ik een hele dag mee als jurkendraagster van een mooi bruidje.
De bruid had me van te voren al met een big smile verteld over de fotograaf die de bruidsreportage zou maken. Hij is leuk Maris!
Toch inmiddels wel een beetje nieuwsgierig geworden naar deze leuke fotograaf ging ik op vrijdagmorgen naar het ouderlijke huis van de bruid. Vanaf het moment dat de fotograaf en ik elkaar aankeken, was er een soort van spanning te voelen. De hele tijd werd ik op de foto gezet en werd er van zijn kant geplaagd. Zelfs in het gemeentehuis tijdens de trouwplechtigheid stond hij me constant in de gaten te houden. Ik kreeg het er een beetje van op mijn zenuwen. Al vond ik het stiekem ook wel leuk. Ja laten we eerlijk zijn.

In de weken die daarop volgden dacht ik nog een enkele keer aan deze leuke fotograaf. Maar hij bezet, ik bezet, dus verboden terrein voor beiden.
Totdat ik op een zonnige dag ging shoppen. Heel in de verte zag ik hem aan komen lopen.
Hij lachte en zwaaide. Ik zwaaide terug en ik lachte ook. Echter ik lachte om een andere reden dan hij. Jeeeee wat een afknapper! Dit meen je niet!  No way! Dit kan echt niet!

Weg was de spanning, weg was mijn enthousiasme.
De eerst zo leuke fotograaf droeg namelijk sandalen. En niet zomaar sandalen, nee sandalen met sokken daarin. En niet zomaar sandalen met sokken daarin, nee hij droeg ze onder een korte broek.
Dit ga je niet menen  dacht ik teleurgesteld. Wat een afknapper!
Nooit heb ik meer aan de leuke fotograaf gedacht, tot vanmiddag.

sandalen-met-sokken-wit-T-shirts

Relaxed reed ik in mijn auto met mijn favoriete radiozender aan. Radio 538.
Hannelore vertelde over de nieuwste trend in de fashionwereld.  Ik kon mijn oren niet geloven. Sokken in sandalen is totaal hip, coming up en fashionable. Van schrik drukte ik het gaspedaal dieper in, reed bijna tegen een boom aan en slipte over de weg. Oké dit laatste is niet waar, maar zo kunnen jullie je mijn afgrijzen beter voorstellen.

Nu kunnen jullie mij een zeikerd of kieskeurig vinden. Maar je kunt mij niet wijsmaken dat er ook maar één vrouw op deze aardbol rondloopt die sokken in sandalen kan waarderen. En dan krijg ik het woord sexy bijna niet op papier.

Sokken in sandalen dat staat toch zeker in de top 5 van afknappers bij mannen.

Dus laat ik het niet zien. Niet in mijn woonplaats, niet op mijn werk en niet tijdens het uitgaan.
Hierbij boycot ik deze nieuwste trend al voordat hij daadwerkelijk duidelijk in beeld is.
Geen kerel onder de 60 jaar wil ik zien in sandalen met sokken.

En als je wel het lef hebt… Wees gewaarschuwd, mijn straf zal niet gering zijn.
Ik zal mijn oksels en benen niet meer scheren. Ik zal wijdvallende uitgelubberde korte hempjes dragen. Dit ga ik combineren met een witte legging of nog beter het model fietsbroekje tot de knie. Daaronder draag ik birckenstocks MET sokken. In mijn haar doe ik een staart met daar omheen zo’n waanzinnige sexy fluoriserende wokkel.  En als finishing touch gebruik ik geen deo meer en zal veel naar je zwaaien, zodat je kunt genieten van mijn weelderige bos haar onder mijn oksels.

Capice!?

haren