Met de knuppel erover

Standaard

knuppel

Vandaag had ik een serieus gesprek met een paar collega’s.
Het is misschien een gewaagd onderwerp en het kan zowel medestanders als verzet opleveren. Maar toch zet ik het neer. Want vrijheid van meningsuiting is nog niet aan de Nederlandse strenge regels gebonden. Of is er nu toch wel een kans dat ik me moet komen verantwoorden, me moet verontschuldigen of nog erger op non actief wordt gezet.

Waar is het respect voor de politie en andere hulpverleners gebleven?
Waarom mag een politieagent niet keihard optreden als het nodig is?

Nee een politieagent is aan zoveel regels gebonden dat ze wel vijf keer nadenken voordat ze proportioneel geweld gebruiken. Iets te hard optreden kan een schorsing betekenen of een rechtszaak aan hun blauwe broek.

Ik ben opgevoed met ontzag voor de politie. En oké, ook ik vind bekeuringen uitdelen voor 10 km/u. te hard rijden mierenneukerij. En toen ik eens werd aangehouden voor mijn getinte autoruiten, kostte mij het ook moeite om niet te zeggen: ga boeven vangen.

Maar tegenwoordig wordt een politieagent gewoon afgebekt. Er zijn lui die de politie uitlachen als ze aangesproken worden op hun asociale gedrag. Hebben schijt aan het blauw op straat.  Doen waar ze zin in hebben en dat zijn vaak geen fraaie praktijken.

Nu wil ik hiermee niet zeggen dat meneer of mevrouw agent rond mag gaan zwaaien met een pistool, knuppel of ander wapen. Nee natuurlijk niet! Maar als het echt nodig is, als de situatie bedreigend is voor ons of hun zelf vind ik dat ze er met de knuppel over mogen. Of nog beter, net als in Amerika met een taser.

Bepaalde groepen hebben het nodig om harder aangepakt te worden. Straten moeten schoon geveegd worden, zodat iedereen zich weer veilig kan voelen.
Het is toch te gek voor woorden dat bejaarde mensen op straat worden overvallen of bizar in hun vertrouwde omgeving, in hun eigen woning.
Het is toch belachelijk dat je in bepaalde wijken ’s avonds niet veilig over straat kan lopen.
Het is toch om te janken dat dames van mijn leeftijd aangerand of bedreigd worden door jochies van 14 jaar. Dat buschauffeurs, ambulancepersoneel of andere hulpverleners  in elkaar geslagen worden omdat ze hun werk doen. Dan is er toch echt iets heel erg mis.

Buiten het feit dat opvoeding er ook veel mee te maken heeft…
Den Haag wees een vent, geen pussy!

politie

Advertenties

Kappe nou!

Standaard

 

roken

1 jun 2007, 14:45

Zin heb ik, echt zin!
Verlangen…
Drang…
En ik weet dat het zo fout is, zo verkeerd .

Al verschillende keren heb ik het afgezworen en gezegd tegen mezelf; Maris kap ermee!
Maar ben soms zo zwak. Hoe kan zo’n sterke vrouw soms zo zwak zijn??

Na mijn vakantie wist ik het zeker: ik stop ermee, nu meteen!
Hoeveel dagen heb ik het volgehouden?
Tot het weekend geloof ik, toen ben ik op mijn knieën bij mijn Nichtje gaan smeken (via msn) om een sigaretje. En toen ze zei; kom maar halen, leek ik op dat poppetje uit de RedBull-reclame, ik kreeg vleugeltjes en drukte binnen 1 minuut bijna de bel door de deur heen. Nichtje zei dan ook verbaasd: zo dat heb je snel gedaan! Ja erg hey, ik weet het. Schaam Schaam!

Om dat zelfde weekend dan ook weer schaamteloos te paffen en vuurtjes te vragen bij leuke en minder leuke mannen. Neeee is geen versiertruuk! Ik had geen aansteker bij, want die heb ik weggegooid!
Maar ja een sigaretje tijdens het uitgaan is gewoon lekker en dan nog een drankje erbij… Mensen die roken, weten wat ik bedoel.
En wat dachten jullie als je stress hebt, de drang is dan extra groot.
Tja dat is gewoon de reden waarom ik vorig weekend toch weer ben gaan roken; spanningen, stress, gedoe (moet mezelf toch een beetje schoon praten).
En zoveel rook ik niet eens. Op mijn werk sowieso niet, zelfs niet in de pauze.

En nu…
Toch ga ik echt stoppen.
Ik heb eens wat redenen bedacht om te stoppen.
Allereerst is het slecht voor je gezondheid, maar ach er zijn zoveel dingen slecht.
Je kleding stinkt, je huis stinkt en nog erger je adem stinkt. Wel eens gezoend met iemand die rookt, BAH lijkt wel of je een asbak leeg likt.
Je krijgt er een doffe huid van en je haar glanst niet meer, je krijgt er een oude kop van (rimpels en wallen tot je ballen) en gele tanden. GATVER dat wil ik toch allemaal niet!!
Denk, denk, denk.. Oja van het geld kan ik leuke lingerie kopen.
Niet meer roken betekent ook mijn handen vrij voor andere dingen tijdens het uitgaan.
Oja en meer smaak. YES proef ik die lekkere chocolade nog beter.
En wat dachten jullie van deze: bij een koudje niet meer 6 weken hoesten, maar 2 weken.
En voor mij een hele belangrijke: het is slecht voor je conditie. Medesporters kunnen niet begrijpen dat ik rook, zo’n sportieveling en dan roken. NEE!? Kan niet!!

Dus reden genoeg om te stoppen zou ik zo zeggen.
En ik ga ervoor. Ja tjakka tjakka IK kan het!
Maar misschien heb ik daar wel een beetje hulp bij nodig.
Dus mensen die roken, blijf uit mijn buurt. Een paar weekjes maar hoor.
Mannen die mij stress bezorgen, opzouten!
En verder: afleiding, veel afleiding.
Nee veel sporten, nog beter.

Het gaat me lukken, zeker weten TJAKKA TJAKKA

p.s. als jullie een klein lief schattig meisje van 1.63 meter aan je deur hebben staan met de vraag of ze een snoepje mag. Geef haar dan een Chuppachup Lolly!

18 maart 2014

Inmiddels al bijna zeven jaar gestopt met roken.
Ik vind het nu vies en stinken. Heb totaal geen behoefte meer om een sigaretje op te steken.

Dus voor alle mensen die nog dat ene kleine duwtje nodig hebben, ik hoop jullie hiermee over de streep te hebben getrokken!

Roken1

Pienuts

Standaard

31 jul 2008, 23:35

Ben je al zenuwachtig???
Deze vraag heb ik vandaag al verschillende keren gehoord.
Nee hoor, ik niet! Is mijn stellige antwoord.
Ik ga toch slapen, dus merk er niets van. Toch!?
Waarom moet je nu zenuwachtig worden van een slang in je keel, je kunt hooguit het gevoel hebben dat je geen lucht krijgt, dat je stikt, dat je in paniek raakt, dat je daardoor de arts een klap voor zijn kop geeft en die slang weer uit je strot trekt. Of dat je moet kokken van die slang.
Hooooo is dat alles?!

Afbeelding

Pienuts!

Tenminste voor iemand die makkelijk door zijn neus ademt. Voor iemand die niet al bijna over zijn nek gaat als zijn tandenborstel net iets te ver in zijn mond komt. Die hoe beroerd hij ook is, never nooit niet een vinger in zijn keel stopt.
Laat ik nou net die iemand NIET zijn!

Dus ik ga morgen gewoon relaxt naar dat ziekenhuis, mijn dappere Nichie gaat met mij mee. Neeeee niet om mijn handje vast te houden (wil ze wel heel graag), maar om mijn bolide over te nemen als ik uit mijn vaste slaap kom. Bang voor naalden ben ik niet, dus al stoppen ze een naald in mijn arm, vinger, bil, been of waar dan ook. Maakt mij niet uit!
Maar voor iemand die als klein dapper meisje niet voor haar zwemdiploma B mocht afzwemmen, omdat ze niet lang genoeg onder water kon blijven, omdat ze dan geen adem kreeg en daarom lichtelijk in paniek raakte (en hooo wat kon dat meisje toch wel mooi duiken), nee voor zo’n meisje is een slangetje in haar keel zonder een diepe slaap geen optie.
Dus spuiten ze me maar plat!

Ach en zo erg als mijn vorige onderzoek met slang kan het niet zijn.Toch!? Ook daar ging ik onbezorgd naartoe (al was het deze keer een slang via een andere weg). De voorbereidingen waren wel vreselijk; 4 liter van e.o.a. vage substantie, die erg laxerend moest werken. Goor, goor niet normaal (en dat voor iemand die altijd zegt; het is slikken of stikken, geloof me dan is het echt GOOR), ik stond te kokken boven het aanrecht. Kneep mijn neus dicht, probeerde het met een rietje, probeerde de substantie lekker te maken met wat limonadesiroop erdoorheen en vriendje maar lachen. Maar toch, dapper ging ik naar het ziekenhuis. En ook daar werd ik platgespoten. En dat ging gelijk al bijna mis. Een stagiaire dacht namelijk dat de narcose maar door heel mijn lichaam moest en stak de naald dwars door mijn ader heen. Gelukkig was daar de dokter (helaas niet zo’n leuke als uit een doktersromannetje) die gilde naar de stagiaire: ben je gek geworden!? En pakte de naald af en propte hem fijn even opnieuw in mijn andere arm.

Een hele tijd later werd ik wakker op de uitslaapkamer en lag er een vreemde man met een brede glimlach in het bed tegenover mij; Hallo, ben je eindelijk wakker. En het enige wat ik kon denken was: Shit, help waar is mijn slipje. Lig ik hier in een charmant groen ziekenhuisschort, tegenover een wildvreemde man, ZONDER slipje. Dus toen vriendje binnenkwam was het eerste wat ik hem toesiste: waar is mijn slipje?!!!!

Even later kwam de verpleegster en vroeg hoe ik me voelde; tja zei ik, ik heb echt zo raar gedroomd, het leek net echt. Ik droomde dat ik gemarteld werd, alsof ze een varken aan het slachten waren en dat ik toen als een speenvarken gegild heb ook, dat ik tegen die dokter kl**tzak gegild heb en dat ik heel veel gevloekt heb (daar schaamde ik me nog het meest voor, want het is wel een erg christelijk ziekenhuis). De verpleegster keek eens op mijn kaart en vertelde me doodleuk dat ik dat niet gedroomd had, maar dat ik bijgekomen was tijdens het onderzoek en ze me opnieuw platgespoten hadden. Ik schaam me diep zei ik met een rood hoofd. Ach was de zusters antwoord, je ziet de dokter toch nooit meer! En zo is het maar net. Dus boeit mij het als ik morgen gillend door de ziekenhuisgangen ren, een dokter heb die WEL zo in een doktersromannetje kan, Nichie mee wil kijken met het onderzoek, ik met mijn ontlasting door de gangen moet lopen. Helemaal niets!

Want als het moet, dan moet het!

Oja enne die paar collega’s die wel heel erg geïnteresseerd waren in mijn eigen “substantie”: het staat te dampen in de koelkast en nee ik heb geen grote braadpan gebruikt!

Afbeelding