Ultiem geluksmomentje

Standaard

Bonaire2

Kennen jullie dat gevoel? Het gevoel van “dit is geluk”.
Zo mooi kan iets zijn.

Een aantal jaren geleden, ik zat in een vervelende periode.
Gevoelens van boosheid, verdriet en onbegrip wisselden elkaar steeds af.
Ik wilde even weg. Weg van alles.

Vriendinnetje woonde toen nog op Bonaire en we wilden elkaar graag weer na lange tijd zien. Ze vroeg me dan ook om bij haar te komen logeren, even tot rust te komen en natuurlijk weer van elkaars gezelschap te genieten.

Blij, maar ook weemoedig stapte ik in mijn eentje op het vliegtuig richting Bonaire.
Vriendinnetje stond al op me te wachten en blij omhelsden we elkaar.
Een paar uur later zou er nog een vriendinnetje uit Nederland volgen, zodat we weer als de drie musketiers lol zouden hebben.
In de tussentijd spraken vriendinnetje en ik over haar leven op Bonaire, maar ook over mijn vervelende periode. Hierbij vielen weer de nodige tranen.
Dapper nam ik me voor om de rest van onze vakantie geen tranen meer te verspillen, maar te genieten. Te genieten van elkaars gezelschap, de zon, de zee, het strand en het eiland.

Toen we compleet waren en gesetteld in het appartement van vriendinnetje vertrokken we richting het strand.
We zouden daar een groep meiden uit Nederland ontmoeten die ook op Bonaire wonen.
Hapje, drankje, gezelligheid. Ik had er zin in.

Het was een gezellige boel. We lachten, kletsen en genoten van de zon. Op een gegeven moment wilde vriendinnetje uit Nederland  een momentje voor haarzelf. Ze legde haar handdoek een beetje van de groep af en zette haar mp3 aan.

Bonaire3

Ik keek eens om me heen. De zee lonkte naar me.
Waarom niet? Ik stond op en liep op mijn gemak over het witte warme zand richting het water. Het voelde zo aangenaam.
Steeds verder en verder zwom ik, totdat de dames op het strand niet groter leken dan playmobilpoppetjes.

Het water was zo helder,  zo mooi van kleur met de tinten groen en turkoois.
Drijvend liet ik me meevoeren. De zon streelde mijn gezicht.
Het enige wat ik hoorde waren een paar vogels in de lucht en het zachte kabbelen van het water.
Verder alleen maar stilte. Er was niemand in de wijde omgeving te bekennen. Het leek of ik op een onbewoond eiland was, helemaal alleen.
Af en toe voelde ik een vis langs mijn benen strijken. Normaal zou ik dat niet echt gezellig vinden, nu schonk ik er verder geen aandacht aan.
Ik kwam tot rust, de wereld leek even stil te staan.
Een warm en vredig gevoel overviel me. De rust daalde op  me neer.
Dit is het! dacht ik. Dit is geluk. Wat is het leven mooi.

Op dat moment stal de Caribbean mijn hart.

Bonaire1

Mannelijke trekjes

Standaard

women

Het zal je maar gezegd worden. Maris jij hebt mannelijke trekjes.
Huhhh ik? Mannelijke trekjes? Hoezo?

Het is me nog steeds niet helemaal duidelijk wat ermee bedoeld wordt. Ik weet niet eens of het nu eigenlijk positief of negatief is.

Ik zie er toch niet echt mannelijk uit. Oké mijn schouders zijn iets te breed naar mijn smaak.
Mijn armen en benen wat gespierder dan de gemiddelde vrouw, maar ook mijn voorgevel is toch redelijk aanwezig. Dus om nu te zeggen dat ik er als een man uitzie, nee dat geloof ik niet.

Aan mijn haar kan het ook niet liggen. Het korte koppie heb ik al lang achter me gelaten.
Oké mijn kledingstijl kan soms best stoer zijn, maar een andere keer juist weer heel vrouwelijk.
Mannen lopen toch niet snel op hoge hakken, laat staan dat ze er op kunnen rennen.

voetbalschoen

Zou het dan komen, omdat ik als kind liever met de jongens voetbalde en cowboytje speelde, dan dat ik vadertje en moedertje met de poppen speelde?
Dat ik playmobil prefereerde boven barbies? Dat ik dol was op hutten bouwen, met een touw aan een boom slingerde of mijn hand niet omdraaide voor het slootje springen.

Zijn het de sporten die ik beoefend heb? Voetbal en kickboksen zijn nu niet echt vrouwelijke sporten inderdaad.
Dat ik zonder twijfel kan vertellen wat buitenspel staan betekent?

Het zou ook nog kunnen, omdat ik net zo makkelijk over seks klets als de heren in mijn omgeving. Dat ik geen blad voor de mond neem. Redelijk direct ben en absoluut niet van gezeik houd.
Dat ik net zo slap kan ouwehoeren als een hoop mannen in mijn omgeving.

Of omdat ik niet smoorverliefd hoef te zijn om met iemand tussen de lakens te kruipen?
Heren geloof me, dat is al lang geen mannending meer.

De gedachte aan seks met iemand van het vrouwelijke geslacht maakt me aan het gruwelen. Niet echt mannelijk toch?!

Aan mijn auto kan het ook niet meer liggen. Mijn foute zwarte Golf is inmiddels ingeruild voor een schattige witte Aygo. Het gaspendaal trap ik nog steeds diep in, maar heeft nu weinig effect.

Misschien omdat ik de wc-rol op een bepaalde manier ophang . Of omdat ik behoorlijk zelfstandig ben? Dat ik altijd mijn eigen eten, kleding, eigenlijk alles zelf betaal?
Daarentegen drink ik geen bier en zeker sta ik niet uit een fles te lurken. Mijn smirnoff drink ik beschaafd met een rietje.

Is het omdat ik niet perse altijd een half uur voorspel  eis? Nee dat kan het niet zijn, dat weet bijna niemand. Tot nu toe dan…
Ook heb ik behoorlijk grote traanbuizen en kan ik net als veel vrouwen in mijn omgeving heel snel in janken uitbarsten als ik boos of verdrietig ben.

Aan de andere kant heb ik een hekel aan typisch vrouwengedrag.
Roddeltantes maak ik het liefst met de grond gelijk.
Ik kijk graag naar rtl 7, het kanaal voor echte mannen.  Romantische films zijn aan mij niet echt besteed. Liever zie ik een goede actie of spannende thriller. Sowieso kijk ik heel graag films.

Ik geef toe, ik ben geen meisje meisje type. Ik haat kleding met strikjes.  Ik hou niet van vlechtjes en staartjes in mijn haar.
Maar roze kleding vind ik echt wel leuk. Mijn kast hangt vol met bling bling kleding. En ijdel ben ik ook een beetje.
En wat dachten jullie van onzeker? Of is dat geen typisch vrouwending?

Plassen in het openbaar is voor mij not done.  Dat is zo onvrouwelijk.
Ojee ook ik laat wel eens een boertje in gezelschap of laat stiekem een scheet.

OMG ik ben inderdaad net een kerel.
Gelukkig heb ik geen olifantenslurf. Ik zou niet weten wat ik er mee aan zou moeten.

women1

Relaxing

Standaard

sauna

25 mrt 2009, 22:06

Ik was het een tijdje terug al van plan, de date was al gepland. Maar door een foutje bedankt viel die date in het honderd (ik moest zo nodig mijn wimpers een keer verven, enfin het resultaat hebben jullie in een eerder blog kunnen lezen).
Maar eindelijk was het dan zover, eindelijk het gene waar ik zo’n behoefte aan had, eindelijk een dagje lekker ontspannen in de sauna.

Zondagmorgen om 9.45 vertrokken vriendinnetje en moi naar Rijswijk. Vol goede moed gingen wij samen met tomtommetje richting Den Haag.
Het was nog even zoeken en bijna waren we in de plaatselijke bowlingclub beland. Ik zag het al helemaal voor me, wij in ons nakie de bowlingbaan op, van die charmante schoenen aan en alsof er niets aan de hand was een bal pakken en roepen KOM MAAR OP MET DIE BALLEN!! en over die baan smijten (over ballen gesproken, de enige overeenkomst was dat we daar ook ballen zouden zien, al hoopte ik dat ze in de sauna niet zo groot zouden zijn).

Maar goed, geen van beiden zijn we blond en na een stukje gelopen te hebben, kwamen we toch echt bij de sauna.
Gelijk maar een brunch gereserveerd en hup die kleding uit om als eerste onze buikjes met elkaar te vergelijken. Tja het enige verschil was dat vriendinnetje 1 rolletje heeft en ik 2. The more the better zeggen ze toch.

Vol goede moed vertrokken we richting… jullie denken nu natuurlijk richting sauna, maar nee natuurlijk niet, we gingen richting restaurant. Onbeperkt theeleuten daar waren we wel aan toe. Na een kopje thee vertrokken we richting… nee weer niet naar een sauna, maar richting bubbelbad. Nadat we lekker gebubbeld en gekletst hadden, vertrokken we richting… nee weer niet richting sauna, maar richting restaurant om daar lekker een paar broodjes naar binnen te werken en een pot thee.

Nu werd het toch echt tijd voor de sauna. Ik begon voorzichtig, op het middelste bankje. Zweten deed ik amper, maar na tien minuten kon ik alleen nog maar denken: help, ik wil eruit. Benauwd, benauwd. Tja dat heb je als je het maar 1x in de tig jaar doet. Maar dat was nog niet het ergste, nee dat koelen. Vreeeeselijk. Ben daar echt een mietje in. Maar omdat mijn kop op ontploffen stond, ben ik toch onder die koude douche gaan staan.

Daarna waren we toch echt weer aan een bakje thee toe. Na het bakje thee leek het ons wel lekker om in een warm bad te gaan liggen en dit keer waren we niet alleen. Nee er was een mevrouw en heel zielig voor haar, maar ze zat vol met bulten (hele grote, net zoiets als vingerhoedjes). Vriendinnetje keek er vol afgrijzen naar en dacht gelijk zelf ook bulten te krijgen. Ik kon alleen maar denken; wat zielig (ja ja Nichie, ik moet daar echt eens mee stoppen). Toen mevrouw uit bad ging en onder de douche ging scrubben sloeg mijn fantasie helemaal op hol en zag ik al die bulten op de grond vallen en door het putje spoelen. Ik vond het wel stoer van die mevrouw dat ze toch de sauna in durfde.

sauna

Over scrubben gesproken, dat leek mij ook wel wat. Want wie wil er nu niet zo’n lekker glad babyvelletje. Vooral mijn billen leken mij een goed plan. Wie weet zou ik die striae er uit kunnen scrubben. Echter ik was weer iets te fanatiek en mijn billen stonden dan ook in de fik. Volgens vriendinnetje waren ze knalrood. Dit moest dus nodig geblust worden.
Maar eerst weer een sauna. Dit keer met heel de groep (man of 20, want druk was het niet). We kregen om af te koelen ijsklontjes, die ik meteen tegen mijn gloeiende koppie hield. NEE NEE, dat is voor je voeten zei de mevrouw (ja sorry, ik moet nog zoveel leren in mijn leven) en ging dus meteen met mijn voeten aan de slag. Was best lekker.
Hierna moest ik mezelf weer martelen, onder de koude douche. Maar slim als ik ben, had ik hier iets op verzonnen; alle kranen openzetten en daar gewoon als een sprintster doorheen lopen. Ging super. En stoer als ik was, sprong ik daarna in het koude dompelbad. Dit ging wel gepaard met de nodige oerkreten, die helaas niet ongemerkt bleven en een mevrouw boos kwam kijken wat er aan de hand was.

Tijd om in het zonnetje te gaan liggen! Wat is er lekkerder dan het eerste lentezonnetje. Mijn badjas nog stijf dicht. En mijn ogen ook, want werd bijna blind van mijn eigen melkflessen.

sauna

Op een gegeven moment begon mijn maag toch weer wel te knorren van al die inspanning (hele dag een beetje liggen en van de ene ruimte naar de andere sjokken, ja echt sjokken) en gingen we voor de zoveelste keer naar het restaurant. Daar ben ik me te buiten gegaan aan de vis met friet en nadat ik me vol ge(vr)eten had, kon ik echt niet meer in het bubbelbad. Ik was bang voor verdrinkingsgevaar, lees bang om te zinken.

Maar tijdens het sloffen hadden wij een relaxruimte gezien. En wat voor eentje, allemaal bedden met kussens. Viesneus als ik ben, ging ik niet op zo’n kussen liggen (al dat kwijl van die vreemde mensen) en viel bijna in slaap. Volgens vriendinnetje stond er op een gegeven moment een man bij mijn bed, maar ik had niets gemerkt (ja ja, hij had me met 1 vinger aan moeten raken).

Hierna vertrokken we weer richting een sauna, waarna ik weer stoer het dompelbad inging. Je moet zakken zei een oudere meneer. Ik keek hem boos aan en zei hem: nee, ik ben bang dat ik dan dood blijf!!

Lekker hey zo’n dagje relaxen.

Zo kan ik nog wel uren doorzeuren over mijn relaxdagje. Maar echt, het was heeeerlijk. Hier ga ik zeker geen jaren mee wachten, maar dit wordt iets wat ik zeker vaker ga doen. En dan hoop ik (voor vriendinnetje natuurlijk) dat de gemiddelde leeftijd geen 50 jaar is.

Thuisgekomen ben ik nog even doorgegaan met relaxen; met een zak chips, reep chocolade en roseetje op de bank, relaxt voor de tv.

Ho wat kan het leven toch soms relaxt zijn (soms, heeeeeel soms).

sauna

Weg ermee!

Standaard

26 mrt 2008, 21:06

Al weken was ik het van plan, maar iedere keer bedacht ik weer een smoesje dat ik er maar niet aan hoefde te beginnen.
Tot afgelopen week, ik was vrij en wilde me nuttig maken.
Vol goede moed begon ik eraan…
Het opruimen van mijn kledingkasten.

opruimen

Het eerste was ik beet pakte was mijn zwarte leren motorjack. Ik kreeg het van mijn ouders toen ik een jaar of 16 was. Het was toen een rib uit hun lijf, maar hun (toen nog) stoere dochter was er helemaal wild van. In die tijd droomden vriendinnetje en ik dat wij achtergrondzangeressen zouden worden in een rockband (en dan het liefst bij Bon Jovi of Europe). We droegen strakke zwarte spijkerbroeken met daarover lange zwarte laarzen tot onze knieën en natuurlijk het leren jack. Gelukkig ben ik op tijd tot inkeer gekomen en gingen mijn ogen open; nee zangeres zou ik nooit worden, met een stem die eerder lijkt op een schorre kraai dan een nachtegaaltje.
Toch heeft mijn jack een keer dienst gedaan tijdens een spetterend optreden. Ik playbackte Grease bij de plaatselijke voetbalvereniging en was één van de stoere rock & roll boys.
Nog één keer trok ik mijn leren jack aan en moest lachen om de grote schoudervullingen en verbaasde me over de maat. Crisis heb ik dit gepast, veel te wijd nu.

Hierna greep ik al mijn nette colbertjes, niet alleen te wijd, maar ook veel te netjes. Ze waren nog uit mijn Rabobankperiode.
Hup weg ermee!
Ook kwam ik tig spijkerbroeken tegen, ze zagen er nog goed uit. Alleen één ding wat er niet aan klopte; de taille kwam tot mijn navel. No way dat ik dat nog draag, dat kan ik mijn piercing niet aandoen. En ik moet eerlijk bekennen, de meeste van die broeken zaten toch wel behoorlijk strak.

Vol ijver ging ik verder en kwam zelfs topjes tegen die ik nooit gedragen heb. Een wit zomertopje wat mijn vriendinnen zo gaaf vonden toen ik het paste en waar ik mijn twijfels toen al bij had. Huuhhhh meiden, wit schijnt door hey enne je kunt hier denk ik geen bh onder. Nee joh, dat valt alles mee zeiden vriendinnetjes. Maar toen ik het topje een week later eens uit de kast haalde en het aan wilde trekken en het leek of er een vrieskou door Nederland ging (terwijl het toch 25 graden was) besloot ik meteen dat ik dit topje nooit zou dragen. To much!
Ook kwam ik nog een gaaf zwart truitje tegen, maar wel een beetje aan de korte kant. Dit truitje kocht ik met het streven dat buikje wel eens ff weg te werken. Inmiddels ben ik wel zo wijs dat ik weet dat dit me niet meer gaat lukken en heb met een klein beetje gevoel van spijt ook het truitje bij de stapel gegooid (nooit gedragen). Ook kwam ik een paar blousen tegen in maat 44. Mijn moeder vroeg me dan ook verbaasd toen ze die dingen zag liggen; ben je nu zoveel dikker geweest of kocht je je kleding zo groot. Tja van allebei een beetje denk ik, was mijn antwoord.

En zo ging ik maar door en door en werd de stapel steeds groter. Dikke coltruien, weg ermee! Dingen waar ik al een paar jaar geen afstand van kon doen, verdwenen nu zomaar uit mijn kast. Volgens mijn moeder is dit mijn grootste opruiming ooit.
Oranje hempjes en shirtjes die ik nooit weggooide, omdat ik
a. ze kan dragen met Koninginnedag of b. als Oranje moet voetballen, gooide ik uit mijn kast.
Soulbroeken (paarse en roze met witte bloemetjes) die ik bewaarde omdat ze echt gaaf waren voor een 70’s party moesten het ontgelden (oké, ik beken… heb één zwarte soulbroek bewaard voor het geval dat…).
Alle truitjes met bloemen erop vlogen door mijn kamer, opzouten!

kleding

Na een paar uren van ruimen, passen en niet nadenken lag mijn logeerbed helemaal vol met stapels kleding. En ik wist niet dat opruimen zo vermoeiend kon zijn (heb bijna alles eerst nog gepast). Ook kwam ik nog een gave zwarte rok tegen (goh zo’n rok wilde ik laatst nog kopen) en legde hem weer grijpklaar in mijn kast. Inmiddels heb ik de dochters van mijn nicht er (hoop ik) blij mee gemaakt en de rest in de kledingcontainer gegooid.

Goh ik heb nu zelfs weer ruimte in mijn kast.
Tijd om eens te gaan shoppen!!!
Zaterdag moet ik vast een gaatje kunnen vinden…

shopping

Valentijnsdag

Standaard

Afbeelding

Commerciële shit of romantiek?
De meningen zijn hierover verdeeld.
Dit jaar heb ik er niet zo heel veel mee eigenlijk.
Geen romantische uitspattingen dit jaar.

Geen driegangendiner compleet met sexy outfit en mezelf als toetje.
Nee gewoon gezellig naar de Beren en naar de bioscoop.
Met mijn moeder en twee lieve nichten gewoon gezellig, zonder romantiek. Maar wel de nodige dosis humor.

Geen kaarten op mijn deurmat, geen bossen bloemen, geen hartjestaarten. Gewoon saai!
Maar wel een valentijnscadeautje van de liefste man op deze wereld: mijn vader.

Ooit ben ik wel eens zo verschrikkelijk verrast met Valentijnsdag.
Ik moet er nu nog van bijkomen.
Ik sta er nu nog van in vuur en vlam. Letterlijk dan….

Ik kreeg namelijk een gasaansteker!
Wat?! Ja, echt! Een gasaansteker.
Blijer kun je een vrouw toch niet maken.
Ik smolt toen ik hem kreeg. O nee, mijn kaarsjes smolten.
Ik veranderde erdoor in een ijspegel. En met geen vlammetje kreeg hij mij nog aan het branden.

Nee romantisch voel ik me de laatste tijd niet. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg is mijn motto momenteel.
Maar ik ben een vrouw en niets zo wispelturig als een vrouw. Toch!
En vanavond bij de film Toscaanse bruiloft wilde ik ook vijf seconden zo’n mooie jurk.
Vijf seconden maar en toen was dat gevoel weer al gevlogen.

Zo ik ga nog maar eens romantisch bij kaarslicht een afzakkertje nemen. Alleen onder mijn dekentje, kacheltje hoog.

Geplande romantiek is geen romantiek…
Hmmm ik ga het volgend jaar toch maar weer eens anders doen.

High heels

Standaard

High heel

Sinds mijn dertigste ben ik helemaal dol op high heels.
Soms krijg ik de opmerking, je draagt ze zeker omdat je dan groter bent.
Maar mijn lengte boeit me voor geen meter.
Nee ik draag ze omdat ik ze vrouwelijk, mooi en sexy vind.

Ik kan er goed op lopen en zelfs mee rennen als het moet.
Soms doe ik ze tijdens een avondje stappen aan en zolang ik blijf dansen gaat het prima.
Maar zodra ik stil ga staan na een paar uren dansen, kan ik amper nog lopen. Pijn aan mijn voeten, niet echt fijn.
Bijna kruipend naar de auto en nee niet van de drank.
De dagen daarna loop ik dan maar op gympen of platte laarsjes. Tja wie mooi wilt zijn, moet pijn lijden.
Heren, best lastig soms om vrouw te zijn.

Mijn eerste high heels, ik zie ze nog voor  me. Ze waren heel goedkoop, zwart, erg mooi en sexy.
Omdat ik eerst wilde kijken hoe dat nu was, een avondje dansen op high heels, wilde ik niet meteen veel geld uitgeven.

Opgetogen ging ik die zaterdagavond richting Rotterdam. Mooi zwart jurkje en mijn zwarte high heels eronder. Wat een complimenten kreeg ik. Er vroeg zelfs een dame of ik professioneel danseres ben, omdat ik zulke mooie schoenen had.
De hele avond waren we aan het swingen, van de ene tent naar de andere.
Zoals gewoonlijk gingen we op het eind van de avond nog een broodje eten, omdat je om een uur of half 5 toch best honger hebt gekregen van al dat gedans.
Nadat we ons broodje genuttigd hadden, liepen we weer terug richting Stadhuisplein. Niet helemaal nuchter, maar nog steeds kaarsrecht lopend op mijn high heels zag ik hoe het paaltje uitdagend naar me keek. Ik nam een aanloop, rende en sprong over het paaltje. Ik landde op mijn high heels en flats daar knakten allebei mijn naaldhakken af.  Zo naar de zijkant. Tot op de zool toe. Samen met vriendinnetje rolde ik over de grond van het lachen.  We moesten heel erg ons best doen om niet in onze slip te piesen.
Geschrokken kwam een aardige jongeman aangesneld en vroeg of het wel goed met me ging.
Lachend liet ik hem mijn schoenen zien. Hij zei: ik draag je wel naar de auto. Dit wilde ik uiteraard niet, maar hij accepteerde geen nee. Ik klom op zijn rug, mijn jurkje netjes naar beneden duwend.
Galant werd ik bij de auto gebracht.

High heel

Teleurgesteld ging ik dan ook terug naar de winkel om mijn beklag te doen. Blij was ik toen ik een nieuw paar kreeg en ze in mijn koffer kon stoppen richting Turkije.
Elke avond ging ik op mijn mooie hakken richting de cafeetjes en tentjes om te dansen. Tot op een avond, geen idee hoe het gebeurde. Ik liep op straat en opeens lag ik bijna plat op mijn snuit.
Shit weer een hak gebroken zei ik tegen de meiden. Meteen kwam er een turkse meneer aangesneld en vroeg wat er aan de hand was. Ik moest met hem mee naar binnen, in zijn kantoortje en hij zei dat ik moest gaan zitten. Uiteraard ging er een vriendin mee. Zij wilde natuurlijk voorkomen dat ik mijn andere high heel tussen zijn ogen zou planten als hij vervelend zou worden. Maar nee, deze meneer had de beste bedoelingen. Mijn schoen kon hij niet repareren, maar hij vroeg me mijn benen uit te steken. Ik deed wat hij vroeg, hij pakte mijn goede schoen en trok keihard aan de hak. Ik kon me nog net vastgrijpen aan mijn stoel. Het scheelde niet veel of ik lag plat op mijn gat op de grond. Hoe hard hij ook bleef trekken en rukken deze naaldhak bleef stevig zitten. Weer pieste ik bijna in mijn broek van het lachen.

De rest van de vakantie heb ik op minder hoge hakken doorgebracht.

High heel

Inmiddels heb ik ietsje meer high heels in mijn bezitting.
Ben ik nog meer verslaafd aan high heels geraakt en heb ik inmiddels zelf een schoenenkast gemaakt.

Maar zoals veel vrouwen zullen beamen:
ER KAN ALTIJD MEER BIJ!

High heel

Bezeten van eten

Standaard

fruit

17 nov 2008, 21:20

De afgelopen week heb ik dagen gehad dat ik er gewoon niet van in slaap kon komen, constant moest ik aan eten denken.
Eten, eten, eten.

Nee hè, denken jullie nu, niet weer dat gezeik over dat snoepen en lijnen.
Maar nee wees gerust, ik begin langzaam aan het idee te wennen dat ik niet meer op mijn ideale gewicht van een jaar geleden zal komen en zal jullie niet vermoeien met verhalen over mijn gewicht.

Nee het gaat nu om experimenteren.
Degene die nu gedachten hebben van Marissie met latexpakjes, handboeien, haken aan het plafond en weet ik veel, die moet ik teleurstellen. Het gaat namelijk om experimenteren in de keuken.
Hoe weinig ik “vroeger” kookte, hoe leuker ik het nu begin te vinden.

Mijn ex zou met open mond staan, als ik hem zou vertellen dat ik het leuk vindt om te koken en steeds vaker gerechten uitprobeer. Hij was namelijk “vroeger” degene die de taarten bij ons bakte (en hele lekkere, dat mag gezegd worden), hij was degene die zorgde dat ik eten op mijn bord had. Maar aangezien ik van lekker eten hou en ook heel veel lust en open sta voor nieuwe dingen, ben ik me steeds meer gaan verdiepen in de potten en pannen, ingrediënten en wat er nog meer bij komt kijken. Oké ik begin nog voorzichtig, bak nog geen bruidstaarten etc., maar heb dit weekend eens een paar nieuwe borrelhapjes geprobeerd. Even naar google en voila de recepten vliegen je om de oren. En ze vielen nog goed in de smaak ook.

kokkin

Maar nu komt het, ik zie gelijk mijn eigen kleine business geboren worden. Lijkt me best leuk om te doen; hapjes verzorgen en deze op bestelling leveren. Want er zijn toch genoeg mensen die het superdruk hebben en geen tijd hebben om lekkere hapjes klaar te maken en toch de blits willen maken met een lekker zelfgemaakt hapje of een lekkere zelfgemaakte eiersalade. Of wat dachten jullie van die bejaarde mensjes die graag hun 80-jarige verjaardag willen vieren, maar te veel beven om een stukje kaas te snijden. Want ja dat moet ook mogelijk zijn hè, een stukje kaas bestellen bij borrelhapjesbezorgster Mariska.

En Mariska zou Mariska niet zijn of haar fantasie slaat nog verder op hol. Ik kan natuurlijk ook cocktailparty’s verzorgen, cocktailrecepten genoeg.
En ook niet onbelangrijk: ervaring (nee nee niet alleen met het drinken ervan!). Ik zie mezelf al naar een gezellige party gaan, alles in mijn snelle bolide geladen; cocktailshaker, blender, maatje, ijsblokjes en flessen drank natuurlijk (ja ja ben van alle markten thuis) en dat eventueel gecombineerd met die lekkere zelfgemaakte borrelhapjes (zou er ook een koelkast in mijn auto passen). Ik kom dat dan gewoon bij bijvoorbeeld JOU thuis verzorgen/bezorgen. Ik maak een lijst met te bestellen cocktails en maak een lijst met eenvoudige hapjes en/of luxe hapjes, offerte en klaar is Marissie.
cocktails

Maar tja die zelfde Marissie is al vaker in gedachten groots bezig geweest. Eerst was het een eigen kledingzaak, maar toen bleef het niet alleen bij fantaseren. Nee informatie bij de KvK opgevraagd en geïnformeerd naar de huurprijzen van pandjes in het centrum van ons mooie Eiland. Maar toen ik die huurprijzen onder ogen kreeg, was mijn fantasie meteen over en belandde die eigen kledingzaak al snel in de diepvries. Om een tijdje daarna te dromen over een eigen lingeriezaak, maar ja weer zat ik met dat pand en ik denk dat het meer mijn eigen liefhebberij voor lingerie is dat ik zo’n winkel wilde beginnen. 

Ook zagen mijn collega’s en ik een gat in de markt, een rijdende speeltjes (hoe zeg ik dat een beetje netjes) wagen. Dus overdag de rijdende winkelwagen van papa, die ’s avonds omgetoverd zou worden naar rijdende toyshop. Maar ook al ben ik er nog steeds van overtuigd dat het een gat in de markt (lees: Flakkee) zou zijn, nee daar ben ik toch net iets te braafjes voor. En ook een beetje lullig (letterlijk en figuurlijk) als ik vergeet de winkelwagen helemaal leeg te halen en papa denkt dat hij een komkommer aan een mevrouw geeft en het blijkt een komkommer te zijn waar een zoemend geluid uit komt.

komkommer

Nee het zal wel bij fantaseren blijven en bij oefenen, heel veel oefenen (even voor de duidelijkheid; ik heb het nu niet meer over die zoemende komkommer, maar over cateraar Mariska).

Ik ga gewoon vriendje verrassen met lekkere dineetjes en hapjes en nodig familie en vrienden uit om eens lekker te komen eten, borrelen, highteaen etc..
Ik ga gewoon experimenteren met lekkere hapjes, taarten en weet ik veel.

Dus heeft er nog iemand een lekker recept voor me liggen, schroom niet en mail het naar me. Ik ga op zoek naar leuke receptenboeken in van die dumpboekenwinkels en dan ga ik nu ook maar iedere maand alle supermarkten af om de allerhande en weet ik veel te gappen en ga zo een kast vol verzamelen met allemaal lekkere recepten.

Maar tja wie moet dat dan allemaal opeten? Of zal ik dan toch stiekem deze keer eens een fantasie waar gaan maken…
Wat vinden jullie?

Bon appetit